ИЧКИЛИК – УМР ЗАВОЛИ

Ҳар қандай жамият турли даврларда ароқхўрликка қарши кураш очган, уни тагтуги билан йўқотиш йўлларини излаган. Бироқ шунча уринишлар кутилган самарани беролмаган. Чунончи, 1929 йили АҚШ Конгресси ароқхўрликка қарши курашга дахлдор махсус тадбирлар ишлаб чиққан, унда қаттиққўллик шу даражага бориб етганки, ароқхўрликка муккасидан кетган ва тузалмас деб топилганлар учун, ҳатто ўлим жазоси тайинланган. Лекин оқибатда... мамлакатда ароқхўрлар сони кўпайса, кўпайган, асло камаймаган.

Маълумки, Исломга қадар Арабистон ярим оролида ва курраи заминнинг бошқа минтақаларида маст қилувчи ичимлик ичиш кенг тус олган. Жамият, давлат ундан қанчалар кўп жиддий талофат кўрмасин, ҳеч ким, ҳеч қачон ароқхўрларни бу одатларидан тия олмаган.

Пайғамбаримиз (с.а.в) Аллоҳ амри билан хамрнинг ҳаром эканини эълон қилганларидан кейин мусулмонлар уни ичишдан тийилганлар.

Аллоҳ таоло инсонга тафаккур бағишлаб, уни ер юзидаги жонзотлар ичида энг азизи ва мукаррами қилиб яратди. Худди шу тафаккур, ақл билан инсон яхшини ёмондан, эзгуликни ёвузликдан ажратиш қобилиятига эга бўлди. Ана шу ақл-фаросат соҳиби бўлган одамлар орасида ароқхўрлик кейинги ярим аср мобайнида урф бўлиб кетди. Зиёфат берсак, тўй қилсак ҳам дастурхонга ароқ тортамиз, гўё шу бўлмаса, тўйимиз ўтмай қоладигандек. На Худодан қўрқамиз, на бандадан уяламиз. Бу жамиятни инқирозга олиб борадиган катта иллат эканини ўйламаймиз.

Таассуфлар бўлсинки, жамиятда ақл ва қалб йўриғидан чиққан, инсонга зид ишлар қиладиган кимсалар ҳам борки, улар ўз қилмишлари билан нафақат ўзларига, балки бутун жамиятга зарар етказадилар..

Яқинда сал мазам қочиб, дўхтирга кўриндим, дорихонага бориб, буюрилган дориларни харид қилдим. Энди ташқарига чиқмоқчи эдим, бир одам келиб:

– Э, отахон, аҳволим ёмон, мен ҳам касалмандман, мен ҳам дори олишим керак, аммо пулим йўқ, – деди.

Ёрдамга шошиб, киссамни кавласам, 7 минг сўм пул бор экан, бердим. Шаҳардаги жиянимнинг уйига бориб дам олдим. Тушдан кейин уйга қайтмоқчи бўлиб келаётгандим, қарасам, йўлак четида, чим устида ҳалиги мендан дорига, деб пул олган “касал” танишим тупроққа беланиб ётибди. Ҳайрон бўлдим, касали хуруж қилиб ётганмикан, деган хаёлга бордим. Эртасига йўталга қарши дори олай деб дорихонага кирсам, сотувчи қиз:

– Кеча сиз пул берган одамингиз ошнангизми? – деб сўради.

– Йўқ, танимайман, – дедим.

– Роса тўполон қилди, мени ҳақоратлаб, сиздан олган пулининг ҳаммасига спирт бер, деди. Мен рецепт сўрадим, рецепти йўқ экан, спирт бермадим.

Шунда мен унга пул берганимга қаттиқ хижолат бўлдим. Қайлардандир топиб ичибди.

Орадан 20 кун ўтиб яна учратиб қолдим. Мени кўриб югуриб келди.

– Эҳ ота, мен бадбахт йўлдан адашдим. Тоғамдан пул олиб, жарима ҳам тўладим. Сўққабошман, мен сизни 6 ой бурун кўриб эдим. Фалон ерда учрашиб эдик, ўтиришда яхши сўзлар айтдингиз, мен сиздек одамга сўз бераман. Энди қайтиб заҳри қотилни оғзимга олсам одаммасман, – деб сўз берди.. Мен унга ғазаб қилмадим, яхши маслаҳатлар билан кўнглини кўтардим.

– Тоғангни норози қилма, олган пулингни тезда қайтариб, дуосини ол, – дедим ва ишлаш учун яхши инсонларга қўшдим. Ҳозир аҳволи яхши. 2 фарзандли бир аёлга уйланибди. Аёли ҳам доно аёл экан, йигитни соғлом ҳаётга қайтарди..

Мана азизлар, яхшидан шарофат, ёмондан касофат, деб шуни айтадилар-да.

Ислом ақл идрокка, соғлиққа зарар етказадиган ҳар қандай ичимликни ман қилган. Эй азизлар,буни асло унутмайлик.

Абдулла МАХСУМ, Тошёп овули.