Уруш қаҳрамони эл ардоғида
Ҳар бир давр, ҳар бир замон ёшлар ҳаёти олдига ўз талаблари, вазифалари, бурч ва мажбуриятларини қўяди. Иккинчи жаҳон уруши йиллари ўша давр ёшлари зиммасига немис-фашист босқинчиларидан Ватанни ҳимоя қилиш ва улар босиб олган мамлакат ҳудудларидан бу ёвуз ғанимларни бутунлай қувиб чиқаришдек тарихий миссияни амалга ошириш вазифаси ва мажбурияти юклатилган эди. Уруш йиллари ёшлари ўз олдларига қўйилган бу буюк тарихий вазифа ва мажбуриятларини керак бўлса ўзларининг азиз жонларини - ҳаётларини тикиб, ҳайратланарли даражада тўла-тўкис бажардилар ва уруш давриниг чинакам қаҳрамонларига айландилар.
Манғитлик Собир ота Нуруллаев мана шундай уруш даври қаҳрамонларидан биридир. У айни кунда Манғит шаҳридаги Навоий номли маҳаллада етти нафар фарзандлари, юз нафарга яқин невара, чевара ва эваралари даврасида тўқсон иккинчи баҳорнинг фарахбахш кунларида бахт-у саодатли ҳаёт кечирмоқда.
Собир ота Нуруллаев 18 ёшида, 1942 йилнинг 28 сентябрида гитлерчи босқинчиларга қарши жангга отланди. Урушга кириш олдидан у Омск шаҳридаги танкчилар ҳарбий билим юртида таҳсил олиб, танкни бошқариш ва манёврлар қилиш тактикасини пухта эгаллаган эди. Жанг қизигандан қизиб, бутун фронт бўйлаб душманга қарши ялпи юриш бошланди. Лекин душман ҳам осонликча чекинмасди. Жон-жаҳди билан қаршилик кўрсатиб, қанчадан-қанча ҳарбий техникаларга жиддий талофат етказди. Минглаб ватанпарвар жангчилар ҳаётига зомин бўлди. Негаки, гитлерчи босқинчилар ўша даврдаги энг сўнгги ҳарбий техника воситалари билан тиш-тирноғигача қуролланган эдилар-да. Барибир душман ҳар қанча ҳарбий қудрат билан қаршилик кўрсатса-да, фронт бўйлаб давом этаётган ялпи юриш шиддати ва жангчиларимизнинг мислсиз жасоратлари-ю матонатларидан устун келолмади.
1944 йил давомида бутун Украинадан ёғийлар ҳайдаб чиқарилиб, ғалаба байроғи тикилди. Кейинчалик Руминия, Польша ва Чехословакия ерларида жойлашиб олган душманнинг жуда катта кучларига кетма-кет бетўхтов қақшатқич зарбалар бериб, уруш оловини ёққан гитлерчиларни беаёв сиқиб бориб, душманни ўз маконида бутунлай ва узил-кесил ҳалокатга учратишдек вазифа ҳам тез орада, яъни 1945 йилнинг дастлабки тўрт ойи ичидаёқ шараф билан адо этилди.
Собир ота Нуруллаевнинг кўксини безаб турган жанговар орден ва медаллар уруш йилларидаги жасоратга тўла шавкатли жанг майдонларини эслатувчи хотирот нишоналари бўлиб қолди.
- Уруш ва урушдан кейинги йилларда қатор медаллар билан, яқинда эса "Иккинчи жаҳон урушидаги Ғалабанинг 70 йиллиги” эсдалик юбилей медали билан мукофотландим, - дейди Собир ота Нуруллаев фахру ифтихор билан бизга юзланган ҳолда. Албатта бу давлат мукофотлари нишоналари ва рамзлари Собир ота Нуруллаевнинг ҳаётдаги фаоллигига, уруш ва меҳнатдаги жасоратлари ҳамда матонатларига берилган муносиб эътибор ва баҳодир.
Бугунги дориломон кунларда Собир ота ҳар тонгда мустақиллигимиз абадий бўлишини, доимо юртимизда тинчлик ва ободлик ҳукм суришини Яратгандан сўраб, дуолар қилишдан асло чарчамайди.
Қобул ШОМУРОДОВ.
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
