ЭҲТИРОМ

Мен мактабга борган илк кунимни ҳали-ҳануз яхши эслайман. Мактаб ҳовлисида катта йиғилиш бўлди. Кейин синфга кирдик, бизни Қурбонбоев Жумабой ака деган устоз кутиб олди ва ўша кундан бошлаб у иккинчи отамиздек бўлиб қолди. Устоз сабр-тоқат билан ҳарфларни ўргата бошлади. Мен кўп нарсаларни билишни хоҳлардим. Ўқитувчимиз ва синфдошларим барчаси бир овоздан мени синф сардорлигига сайлашди. Бу вазифа мени янада кўпроқ ўқишга, фаол бўлишимга ва келгусида устозим каби етук ўқитувчи бўлишга ундаган бўлса, ажаб эмас.

Юқори синфга чиққанимизда Бобожонов Хидир ака раҳматлик она тили ва адабиёт фанидан ўқитган эдилар. Мактабни аъло баҳоларга тамомлаб, олий ўқув юртига сиртдан ўқишга кирдим. Сиртқи бўлимда асосий ишлар уйда бажариларди. Курс иши ёзишни уйга топшириқ қилиб беришди. Курс ишим мавзуси: "От сўз туркуми” ва битта матнни морфологик таҳлил қилиш эди. Бу топшириқларни бажариш учун устозим Хидир ака Бобожоновдан керакли китоб сўраб уйига бордим. У киши жуда меҳрибон, бағри кенг инсон эди. Устоз ўз хонасида газета ўқиб ўтирган экан. Мени яхши кутиб олди. Устозга келишим сабабини айтиб,  курс ишимни ёзишда маслаҳат сўрадим. Ўшанда устоз эринмай менга курс ишим юзасидан кенг тушунтиришлар берди. Лекин қандай ёзиш ҳақида айтмадилар.

Устоз билан хайрлашиб, ўзимча ундан хафа бўлиб қайтдим. Керакли китобларни топиб, курс ишимни ёзишни бошладим. Матн устида ишлашга кўп вақтим кетди, сўзма-сўз таҳлил қилиш керак эди. Ниҳоят ёзиб бўлдим. Устозга кўрсатиш учун уйига шошилдим. У қўлига дафтаримни олиб, кўзойнагини тақиб, ўқий бошлади. Ўқишдан бош кўтариб:

- Буни оққа кўчирсанг бўлади, жуда яхши ёзибсан. Матндаги сўзлар ҳам тўғри таҳлил қилинган, ўз устингда изланишинг натижаси бу, - деди.

Бекорга устоздан хафа бўлибман. Мени қийинчиликларга, изланишга, сабр-тоқатли бўлишга ўргатгани учун ҳам устоздан миннатдорман. Ўқиш муддати бошланди. Курс ишимни домламга топширдим. Анча вақтдан кейин баҳоси эълон қилинди. Курсдошларимга менинг ишимни намуна қилиб кўрсатди ва баҳоси "5” эканини айтди.

Мени устоз ҳаётда ҳамиша изланиб, интилиб яшашга ўргатдилар. Ҳозирги кунда ўқитувчи бўлиб, мен ҳам  ўқувчиларимга интилинг, ўқинг, ўрганинг, албатта мақсадингизга эришасизлар, дейман. Иш фаолиятимда ҳамон раҳматлик устозим Хидир ака Бобожоновнинг педагогик услубига тез-тез мурожаат қиламан. Ва бу азиз инсоннинг порлоқ хотираси олдида қарздорлик ҳисси билан яшайман.

Гулнора ЭШИМБЕТОВА, 8-сонли мактаб ўқитувчиси.

(Фото - http://uza.uz)