КЎНГИЛ ТУҒЁНЛАРИ

Она тилим

Бир калом бор лисонимизда,

Кўнгли чўккан такрор этади.

Келажак бор имконимизда –

"Бу кунлар ҳам ўтиб кетади”.

Бу каломни айтар тумонат,

Давлатмандни ғамгин этади.

Бойлик, давлат балки омонат –

"Бу кунлар ҳам ўтиб кетади”.

Она тилим!

Қанчалар бойсан!

Билган сайин ошади ҳайрат.

Ахир кўринг – битта жумлада,

Қанча маъно, мазмун қатма-қат.

Бу табаррук, пурмаъно лисон,

Яратгандан бизларга инъом.

Она тилим бор экан мудом,

Нуфуз топар ўзбек деган ном.

Аҳмад НАФАСОВ.

ҚУТЛОВ

Ватаним, бағрингда дунёга келдим,

Меҳрли гўшангда улғайдим, ундим.

Қирларингда сездим тириклик васфин

Ватаним, муборак азиз айёминг.

Гуллайвергин, қуёшли ўлкам,

Мустақил юртим нақадар кўркам.

Юксалгин, яшарсин ҳар қадаминг,

Ватаним, муборак азиз айёминг!

Юлдуз МАДАДОВА, 44-сонли мактабнинг 8-синф ўқувчиси.

Табдиркорлик ҳақида эртак

Жуда қадим замонда

Бир камбағал бор экан.

Мол-у мулки жуда оз,

Бурда нонга зор экан.

Хотини ҳам гоҳида

Уни койиб қўяркан.

Ишлаб нон топган куни

Олқишларкан – суяркан.

Икки ўғил, икки қиз

Ҳали анча ёш экан.

Бой уйига хизматга

Борса: "булар ёш”, деркан.

Шундан, ишга ўзи-ю

Хотини борар экан.

Бир ойлик меҳнатига

Тўрт чақа олар экан.

Шу тахлитда йиллар ҳам

Ғиз-ғиз ўтаверибди.

Фарзандлари вояга

Бир-бир етаверибди.

Бойларнинг эшигида

Ишлаб пул топишибди.

Эр-хотин тандир қуриб,

Уйда нон ёпишибди.

Бора-бора "Зўр нонвой”

деган номни олибди.

Ҳунари орқасидан

Роса бойиб қолибди.

Фарзандлар ҳам нонвойлик

Касбини эгаллабди.

Бахт-у омад отини

Тутишиб эгарлабди.

Ўғиллар улғайибди,

Қизлар тегибди эрга.

Ижарага ер олиб,

Айланибди фермерга!

Мулкдорларнинг сафидан

Ўз ўрнин олишибди.

Ҳатто тўрт фарзандига

Уй-жойлар солишибди.

"Меҳнатнинг таги роҳат”

Деган мақол тўқибди.

Улардан қолган авлод

Олқиш, таҳсин ўқибди.

Ривоятнинг маъноси:

Ким тадбиркор – кам бўлмас.

Юрмас бошқа юртларда

Кўзлари ҳеч нам бўлмас.

Саъдулла ХЎЖАНИЁЗОВ, Қорақалпоғистонда хизмат кўрсатган журналист.

Ота-она

Ота-она юраги ва бағри гирён,

Сени деб ўзларин урарлар ҳар ён.

Қариган чоғида бўлмасин сарсон,

Қадрланг, дўстларим, ота-онани.

Олтин-кумуш билан кўмиб қўйсанг ҳам,

Кексалик балоси бошин қилар хам,

Эътибор бердингми – кўзларида нам,

Қадрланг, дўстларим ота-онани.

Уларга даркормас сендан бошқаси,

Сен ўзинг жигардан унган парчаси.

Керакмас ўзингдан бошқа барчаси,

Қадрланг, дўстларим ота-онани.

Сенинг учун керак бугун мартаба,

Балки кетиб қолар улар эртага.

Афсуслар чекмагин дейман мен яна,

Қадрланг, дўстларим, ота-онани.

Ўтсалар юзта қўй сўймоқ не даркор,

Тириклик чоғида сийлангиз бир бор.

Одамлар олдида бўлсангиз сардор,

Қадрланг, дўстларим, ота-онани.

Фарҳод бу сўзларни олди ҳаётдан,

Ҳам ўқиб, ўрганди илм-у баётдан.

Кўрди ва ўрганди яқин-у ётдан,

Қадрланг, дўстларим, ота-онани.

Фарҳод АВЕЗОВ.

Ватаним

Шафақлари ёниб уйғонар қуёш,

Нурга ўрар илҳомларимни.

Ёғдусида улашар оташ,

Биздан бошлаб саломларини,

Бу – менинг Ватаним,

Бу – сенинг Ватанинг!

Бол булоғи, зумрад боғлари,

Тупроғида кулади чаман.

Хазинадир олмос тоғлари,

Фазоларга мағрур учаман,

Бу – менинг Ватаним,

Бу – сенинг Ватанинг!

Пахтазорда олтин толалар,

Қалб риштаси, дўстлик иплари,

Кундек кулиб, ёниб товланар,

Жило айлаб тўйнинг сеплари,

Бу – менинг Ватаним,

Бу – сенинг Ватанинг!

Заргар элим, меҳмоннавозим,

Севги қурган кўркам кошонам.

Жаранглайди менинг овозим,

Азиз онам, қутлуғ остонам,

Бу – менинг Ватаним,

Бу – сенинг Ватанинг!