КЎНГЛИМДАГИ КУВОНЧ – МУСТАҚИЛЛИК ТУФАЙЛИ
Баъзан давраларда маданий ҳордиқ ҳақида сўз очилса, кўпчилик сиҳатгоҳларда дам олиш, бирор маданий-маърифий тадбирда иштирок этиш ёки мириқиб телевизор кўришни афзал, деб билишади. Тўғри, инсоннинг ҳаётида бундай ҳордиқ чиқариш ҳам муҳим аҳамиятга эга. Сиҳатгоҳларда дам олиб, ҳаво алмаштириш, кўнгилочар тадбирларда иштирок этиш ҳам маълум маънода соғлигимиз учун фойдали. Лекин менга қолса, мириқиб дам олиш ва асабларни тинчлантиришнинг энг мақбул йўли – шахмат спорти билан шуғулланиш, дердим.
Мен ҳозир 80 ёшдаман, 65 йилдан бери шахмат менинг энг яқин ҳамроҳим. Умрим давомида турли вазифаларда ишладим. Фермер хўжалиги раҳбарлигидан нафақага чиқдим. Қаерда, қандай вазифада ишласам-да, шахматдан бир кун ҳам айро тушганим йўқ. Ҳатто 1981 йилдан 1992 йилгача Қорақалпоғистон Республикаси шахмат терма жамоасига тренерлик қилдим. Оиламизда эса ўғил-қизларим, келин-у невараларимнинг барчаси шахматчи. Қизларим Гулнора ва Муборак Раҳимовалар шахмат бўйича хотин-қизлар ўртасида ўтказилган Ўзбекистон Республикаси чемпионатида иштирок этишиб, бир неча марта ғолиб бўлишди. Иккала қизим ҳам шахмат бўйича Ўзбекистон чемпионлари. Раҳматжон ўғлим эса БЎСМда тренер, невараларим Азимжон Раҳимов ва Сабоҳат Раҳимовалар яқиндагина ўз ёшлари тоифасида Қорақалпоғистон чемпионлари бўлишди. 18 нафар невараларимнинг барчаси спортнинг бу тури билан доимий шуғулланишади.
Шахматни ақл гимнастикаси дейишади. Бу – жуда тўғри! Мен шу нуроний ёшимда ҳам бемалол ёшлар билан беллаша оламан. Хотирам жуда яхши, ўзимни ҳамиша тетик ҳис қиламан. Мамлакатимизда ёшларга, ҳатто биз кексаларга ҳам беқиёс ғамхўрликлар кўрсатилаётганидан, фарзандларим соғлом ва бахтиёр ҳаёт кечираётганидан қувониб кетаман. Тўғрисини айтай, умрим бино бўлиб бундайин фаровонликни, эркинлик ва бағрикенгликни, тўкин-сочин ҳаётни кўрганим йўқ. Кўриб, ҳис қилаётганларим, кўзимни қувонтириб, қалбимда ғурур уйғотаётган туйғуларим – бу фақат ва фақат мустақиллик туфайли! Мустақиллик – халқимизга наинки озодлик ва эркинлик, балки тинчлик, тўкин-сочин ҳаёт берди, ўз орзу-умидларини рўёбга чиқариш учун чексиз имконлар ато этди! Биз бундай дориломон кунларнинг қадрига етишимиз керак. Бу бахт ҳаммага ҳам насиб этавермайди. Дунёнинг қайсидир бурчакларида кексалар, болалар оғир меҳнатга жалб қилинган. Нонга зор, сувга, ҳатто мусаффо ҳавога зор миллионлаб инсонлар бор. Бизнинг мамлакатда эса халқимизнинг бахт-саодатга чулғаниб яшаши учун давлатнинг ўзи бош-қош. Бундан ортиқ бахт, бундан зиёда эътибор ва ғамхўрлик йўқ, азизлар!
Биз – кекса авлод вакиллари ҳар бир ишимиз, ҳар бир сўзимиз, интилишларимиз билан ёшларга ибрат бўлмоғимиз керак. Ёшлар биздан бугунгидай ободлик, тинчликнинг қадрига етишни ўргансинлар, ҳаёт деб аталмиш улкан карвон-да адашиб қолмасликка, бор куч ва билимини эзгуликка, истиқлол ғояларини мустаҳкамлашга сарфлаб яшамоқни одат қилсинлар. Истиқлолнинг истиқболи янада юксак бўлсин! Барча юртдошларимизга мустақиллик байрами муборак, азизлар!
Бекжон РАҲИМОВ,
спорт фахрийси,
Манғит шаҳрининг "Дўстлик” маҳалласи.
(Фото - http://uza.uz)
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
