НАВРЎЗ ЧОРЛОВИ

Ёмғир ёғиб ўтган боғларда, қаранг,

Куртаклар маржондай тизилиб қолди.

Аму қирғоқлари ажиб майсаранг,

Ернинг уйғонгани сезилиб қолди.

Ёмғирдан сув ичган майсалар хуррам,

Лаҳзалар қадридан сўзлаётир - чин.

Саболар базмидан ранг олган айём -

Наврўз оғушида уйғонди Очун!

Азизим, кўрдингми, севинчдан порлаб,

Этагин тўлдириб кўк терди бола.

Тумшуғида лойни тутганча ё Раб,

Қалдирғоч ин қурди шу бугун! Тонгда!

Дарё тўлқинлари дилларга кўчди,

Давралар кенглигин қара, ажойиб!

Самода қушлар ҳам жуфтлашиб учди,

Чаманлар ишқида қанотин ёйиб!

Мозий эртаклари айтилди бир-бир,

Куй чалди муғанний эртакдагидай...

Сен ҳам даврага кел. Келсанг-чи ахир,

Гуллашга ошиққан гул куртагидай!

Ана! Сумалакнинг чорлови келди,

Алёрлар янгради қадим Туронда.

Арши аълолардан хуш ҳаво келди,

Баҳорлар бошланди Ўзбекистонда!

Робия.