Юракларда яшаётган шоир

Адабиёт... у шундай бир дунёки, унда турфа хил тақдирлар, турфа хил машаққатлар ва турфа хил тотли лаҳзалар бор. Бу ҳолатни фақатгина ҳақиқий шоир тушунади. Бу – ижод машаққати, шу баробарида ижоддан баҳра олиш завқи.

Мана шу адабиёт дунёсида, ҳар битта дилда ва ўзбек деб аталган осмонқалб миллатнинг юрагида ўчмас из қолдирган бир улуғ шоир бор...

У инсон - Ўзбекистон халқ шоири Муҳаммад Юсуф.

Менга еринг суюк,

осмонинг суюк.

Боқсам тенг,

тўрттала

томонинг суюк.

Товонимга кирган

тиконинг суюк –

кафтдан зирапчанг ҳам

олмай севаман...

Баъзида ўн-йигирма бандли шеърлардан тополмаган моҳиятларни мана шу оддийгина халқона сатрлардан топгандай бўламиз.

Муҳаммад Юсуф, гарчи у орамизда бўлмаса ҳам севимли шеърлари дилимизда, шоирнинг ёди эса юрагимизда яшайверади. Шоирнинг шеърларини тинглаганимизда ёки унинг шеърларини ҳофизлар куйга солиб айтганларида, бошқача бир ҳаяжон билан тебраниб-тебраниб эшитамиз. Чунки бу куйларнинг ҳар битта сеҳрли байтида Ватан бор, ўзбекларга хос бўлган орият, чин муҳаббат, садоқат каби бебаҳо туйғулар мужассам. Шунинг учун ҳам бу осмоний байтлар ўла-ўлгунимизча буюк ва суюк бўлиб қолаверади!

Баҳор, унда очилган ҳар битта чечак, ариқбўйида сувга эгилиб турган хушбўй ялпиз, шоир севган, бағри алвон лолақизғалдоқ... Ҳамма-ҳаммаси шоирни эслатади, Ватанимнинг йўлларида, ҳар ҳовучи олтин бу тупроқларда шоирнинг излари бор. Демак, шоир тирик, у ўлмаган, шеърият учун жонфидо бўлган ҳар битта юракда абадий барҳаёт!

Азиза МАДРАҲИМОВА.