ДЎРМАНЛИК ИЖОДКОР МУҲАЙЁ

Ижод – бу ўзига чорловчи ва мафтун қилувчи ўзгача олам. Ижодкор эса шу ўзгача оламнинг сеҳрли сарҳадларини кезиб, завққа тўлади. Тўлиб-тошган ҳисларини гўзал ташбеҳлар, чиройли ранглар билан безаб, бошқаларга кўрсатишга ошиқади. Дунёни, ҳаётни ўзи кўриб тургандек шаклу-шамойилда тасвирлаб, буни ҳаммага англатгиси келади.

Ўзига хос истеъдод соҳибаси бўлган амударёлик Муҳайё Ўринбоева ҳам кенг ва ранг-баранг мавзулардаги шеърлари билан бугун нафақат Дўрман элида, балки туманда ҳам таниқли десак, асло муоблаға бўлмайди. Унинг қаламига мансуб бўлган Ватан, халқ, жонажон қишлоғи, замондошлари ҳақидаги шеърлари аллақачон ўз мухлисларини топган. Айниқса, элига бўлган самимий муҳаббатини, фахру-ифтихорини, шукронасини ифода этган “Меҳмон бўлинг, Дўрманга” деган шеъри дўрманликларнинг қалбидан жой олган.

Муҳайё 1980 йилда ўқитувчи оиласида таваллуд топди. Ота-онаси она тили ва адабиёт фани ўқитувчилари бўлгани боисданми, шеъриятга ҳавас унда ўқувчилик давридан бошланган эди. Эркабой ака ва Момогул опалар қизидаги бу ҳавасни эртароқ пайқаб, кўпроқ бадиий китоблар ўқишга қизиқтирар, ўзлари олиб келиб берар, Муҳайёни руҳлантирарди. Табиатнинг гўзаллиги, одамлар ўртасидаги меҳр-оқибат, юртга муҳаббат мавзуларида ҳавас билан ижод қила бошлаган қизалоқ ёзган шеърларнинг биринчи тингловчиси ҳам онаси Момогул опа бўларди. Илҳом қанотларида парвоз қила бошлаган ижод оламининг ёш ҳаваскори ўз шеърларини онасига ўқиб бериб, жуда завқланар, янада кўпроқ ёзишга рағбат оларди.

Ижод муҳитида улғайган Муҳайёнинг, дастлабки йилларда олий таълим муассасаси талабаси бўлиш орзуси ушалмади. Ўша даврдаги оилавий шароит сабабли унинг ўқишни давом эттиришига имкон бўлмади. Аввалроқ олий таълим муассасалари талабалари бўлган ака-опаларини ўқитиш ташвишида бўлган ота-онаси ҳам уни пайти келса олийгоҳларда ўқитишни жуда-жуда исташар эди. Бу орада катта фарзандлар оилали бўлишди. Одобли, чаққон ва рўзғор ишларига ҳам уқувли бўлган Муҳайёни ҳам овулда келин қилишга ҳавасмандлар кўпайиб, хонадон эшигини тиндиришмади ва яхши бир оиладан келган совчиларга ота-онасининг розилиги билан турмушга чиқди.

Унинг бахтига турмуш ўртоғи, қайнона-қайнотаси ҳам дунёқараши кенг, маънавиятли инсонлар бўлиб чиқди. Изма-из дунёга келган қизлари Муҳаббат ва Дилнураларни улғайтиришганидан сўнг, 2011 йилда унинг овулдаги 70-сонли мактабда тўгарак раҳбари бўлиб ишлашига шароит яратишди. Ўз ишига масъулиятли ва ўқувчилар билан осон тил топиша оладиган Муҳайёни мактаб психологи вазифасига тайинлашди. Ўқувчилар билан ишлаш уни дастлабки кунларданоқ, руҳлантириш билан бирга илҳомлантириб ҳам бошлаган эди. Бу яна ижодга қайтишига туртки бўлиб, турли мавзуларда янги шеърлар ёзди, катта дафтарларни тўлдирди.

У ўзи ёзган шеърларини тажрибали устозларга кўрсатиб, йўл-йўриқ ўрганиш мақсадида туман газетаси таҳририятига олиб келишга жазм қилди. Таҳририятда уни устоз журналист Саъдулла Хўжаниязов қарши олди ва ижод намуналари билан танишиб, керакли тавсиялар берди. Маъқул келган қораламаларни газета саҳифаларида чоп этиш учун олиб қолди. Устоздан йўл-йўриқлар ўрганиб, кўнгли тўлиб чиққан Муҳайё ўз шеърларини газета саҳифаларида кўрганидан сўнг, янада илҳомланди. Кейинчалик қалбидаги нозик ҳис-туйғулари ифода этилган шеърий машқлари, ҳикоялари туман газетасида кўплаб чоп этилди. Бундан руҳланган ёш шоира “Меҳмон бўлинг, Дўрманимга” деб номланган шеърий тўпламини нашрдан чиқаришга муваффақ бўлди. У энди тумандаги ёш ижодкорларни қўллаб-қувватловчи “Жайхун илхомлари” нодавлат-нотижорат ташкилотининг фаол аъзосига айланди. Ташкилот аъзолари бўлган турли ёшдаги ижодкорлар билан тез-тез учрашар, мушоираларда қатнашар ва бундан жуда катта завқ оларди. Ташкилот қошида ташкил этилган кутубхонага ҳам ташриф буюриб, турли мавзулардаги адабиётлар, китобларни мутолаа қилишни одатга айлантирди.

Муҳайёнинг ҳаётида 2020 йилда яна бир қувончли воқеа рўй берди. У Нукус шаҳридаги Педагогика институтининг педагогика-психология йўналишига ўқишга кириб, энг азалий орзуси бўлган талабалик бахтига эришди. Мактабдаги фаолиятини эса амалиётчи-психолог лавозимида давом эттира бошлади. Ҳозирги кунда мактабда ёш авлоднинг маънавиятли, комил инсонлар бўлиб вояга етишларига муносиб ҳисса қўшиш энг асосий мақсадига айланган. Шу боис таълим масканида ўқитувчилар билан бамаслаҳат, ҳамкорликда иш олиб бориб, ўқувчиларни касбга йўналтириш, иқтидорларини юзага чиқаришларига кўмаклашиш борасидаги тадбирларни ҳамкорликда ташкил этиб келмоқда.

 Муҳайё файзли оиланинг бекаси, умр йўлдоши билан 4 нафар фарзандни вояга етказишмоқда. Ҳамон ижод қилишдан чарчамаётган шоиранинг янгидан “Айтилмаган эртаклар” деб номланган тўплами нашрга тайёрланмоқда. Ушбу тўпламда ижодкорнинг ранг-баранг мавзулардаги шеърлари билан бирга, ҳаётий ҳикоялар ҳам жой олган.

Ижод майдонида парвоз қилиш билан бирга севимли касби орқали жамиятга наф келтираётган Муҳайё Ўринбоевага ижодий баркамоллик, муваффақият тилаймиз.

Озода Худойберганова.