НАВРЎЗ КЕЛДИ ВАТАНГА!

Сумалакдан тош топдим, бир парча қуёш топдим,
Гул-у чаманга боқдим, бағридан оташ топдим.
Баланд учган турналар “қув-қув”лашган паллалар,
Кўкрагимга кўк тақдим, яшилланган рош топдим –
Баҳордан дарак берган ҳаволардан айланай,
Кўнгилларни тебратган наволардан айланай!

Ям-яшил рошда туриб, пешвоз чиқдим кўкламга,
Меҳнатга енг шимариб, алёр айтдим ўлкамга:
– Эҳе-ҳей! Йўл-йўлаклар, безанди маҳаллалар,
Гул атрини таратиб, Наврўз келди Ватанга!
Она Юрт! “Сумалакли Наврўзингдан айланай”,
Файзга тўла тўрт томон, ризқ-рўзингдан айланай!

Амуга боқдим шоён, тўлқинлари шиддатли,
Сувлари мисли карвон, оқиб борар ҳайбатли.
Воажаб! Унутилган, сағир қолган соҳиллар,
Дарёсига талпиниб туришлари ҳайратли.
Оролқумга ошиққан чашми гирёним, ҳай-ҳай –
Помирдан эниб келган дарёимдан айланай!

Ин қурди қалдирғочлар айвонларга. Ажойиб!
Уйғонди гул-оғочлар шабнамларга юз чайиб.
Куртаклар нафасида бир жонсарак ҳаяжон,
Тўлаб бож-у хирожлар, гул очдилир жилмайиб.
Саболар базм қурган наҳорингдан айланай,
Ватан, сенга талпинган баҳорингдан айланай!

Турналар қанотида Наврўз айлар хиромон,
Хивчин “тулпор оти”да дунё кезар болажон.
Хушхонлар сайроғидан яралиб дилнаволар,
Ер, осмон — коинотда акс этар “яшил макон”.
Ватанга нур элаган офтобингдан айланай,
Мурувватли, меҳрли моҳтобингдан айланай!

Далалар оғушида қизиган меҳнат базми,
Юртнинг кекса-ёшида яратмоқ – эзгу азми.
Дашт-у чўлни уйғотиб, эсган майин саболар,
Қир-адир, тоғ-у тошда азалий ҳаёт назми –
Шалолалар сирлашган дамларингдан айланай,
О меҳнаткаш Баҳорим, ташрифингдан айланай!

Тоғлар томон солинган сўқмоқларим майсаранг,
Наврўз нафаси инган наволар бергай жаранг.
Кўпкарига чоғланган анов учқур тулпорлар,
Сумалакка шайланган момоларга бир қаранг:
Қирғиз-у тожик, қозоқ – қир ошиб келган атай,
Қорақалпоқ ва туркман – ўзбегимнинг ўзидай!

Марказий Осиёга Наврўз келди, ёронлар,
Чулғаниб нур-зиёга, солиб завқ-у суронлар.
Оқ ўтовлар тикилиб, бошланди сайли Баҳор,
Тотувлик ошёнига манзил шаҳру ёвонлар.
Ватан, ўзим пойингга меҳр бўлиб тўкилай,
Элларни бирлаштирган Наврўзингдан айланай!
 
Жонажон Ўзбекистон машҳури жаҳон бугун,
Ўғил-қизлари закий ва марди майдон бугун.
“Яшил иқтисоди”-ла ўзни этиб намоён,
Ҳар қарич ери обод , “ям-яшил макон” бугун.
Робия дер, ҳар тунинг Аллоҳ қадр айлагай,
Кунларинг Наврўз бўлиб, бахтга ёр айлагай!

Робия Йўлдошева, Қорақалпоғис­тонда хизмат кўрсатган журналист