БИЗНИНГ ЮРТИМИЗДА ЕТИМ ЙЎҚ
Айтишларича, тўлғоқ азобига дош беролмай ҳаётдан кўз юмган бир аёлнинг гўдагини янги туққан бир аёл асраб олибди. Ўз гўдагига бир эмчагини, етим гўдакка бир эмчагини эмизиб, уни ҳам ўз боласидан кам қилмай парваришлабди. Болаларни ажратмайин, худонинг қаҳри келмасин, деган ўй билан аёл аввал етим гўдакни, кейин ўз боласини эмизаркан.
Кунлар ўтиб, болалар вояга етибди. Иккови ҳам ақлли-хушли йигитлар бўлишибди. Ногаҳон она қаттиқ касал бўлиб ўрнидан тура олмай ётиб қолибди. Шунда негадир ўз боласи унга кўпроқ ғамхўрлик қилар, онасини оёққа турғизиш учун жонини узиб бергудай бўларкан-у асранди ўғил унга нисбатан сал… камроқ куюнаркан. Ниҳоят она паймонаси тўлганини сезиб ўғиллари билан рози-ризолик сўрашибди. Асранди ўғилга бўлган воқеаларни айтиб берибди.
- Сени ҳар гал ўз ўғлимдан аввал эмиздим. Икковингни асло бир-бирингдан кам кўрмадим. Бироқ худога аён ҳақиқатни айтмасам бўлмайди. Энди сен ҳам мендан рози бўл, ўғлим, - дебди кўзларида ёш билан.
- Мен буни сезардим, - дебди асранди ўғил бошини эгиб. - Лекин бу сирни ўзим сўрай олмасдим, ўзингиз айтмаганингизга доим ич-ичимдан сиздан хафа бўлиб юрардим. Мени оқ ювиб, тараб вояга етказганингизга раҳмат, бу хизматларингизни қайтара олмаганимдан афсусдаман.
- Қандай сезгандинг, Аллоҳ шоҳид, сени ўз ўғлимдан кам кўрмаганман. Сени аввал тўйдириб, кейин ўз ўғлимни қўлимга олганман-ку? – ҳайратда қолибди она.
- Ҳа, онажон, кам кўрмадингиз, берган оқ сутингиз тенг бўлди, бироқ орқамга бир қоқишингиз кам бўлди. Ўз ўғлингизни эмизиб туриб орқасидан қоқиб эркалашингизга доим ҳавасим келарди. Мени бундай қилмагансиз, - деб жавоб берибди.
...Саҳнада оппоқ либосда, кўзларида долғали дунёнинг жавобсиз сўроқларидан ҳайратланганича оққуш парвоз қилмоққа интилади, қанотлари кучсиз, кўнгли меҳрга интиқ. Қани ўша қалбини қувончга тўлдиргувчи, унга меҳри ила куч-қудрат ато этгувчи, парвозга ундагувчи зот? Қани? Оққуш излади, мажолсиз қанотларини базўр силкита-силкита ғамгин мусиқа садолари остида кўзлари интизор бўлиб излади. Ва атрофида ўзига меҳр-муҳаббат билан тикилиб турган юзлаб нигоҳларга қаради. Ҳар бирида «кел, бағримга» дегандай, «сен учун жоним нисор» дегандай сўнгсиз меҳр жилваланади. Бу меҳр тафти оққушга наинки куч, гўёки жон ато этди. Мўлжални юксак олиб эмин-эркин кўкка парвоз этди.
Бу мамлакатимиз пойтахти Тошкентдаги 23-Меҳрибонлик уйи тарбияланувчиси Дилбар Абдураҳмонованинг «Сен ёлғиз эмассан» болалар хайрия жамғармасининг ташкил этилганига 10 йил тўлиши муносабати билан ўтказилган тантанада ижро этган рақси. Қизалоқнинг нозик қомати, оққуш қаноти тимсолидаги қўлларининг ҳар бир ҳаракати, нигоҳларидаги чуқур маъно ҳеч бир томошабинни бефарқ қолдирмаган, тош юракларни ҳам эритиб юборган бўлса ажаб эмас Ўзбекистон телеканали орқали намойиш этилган мазкур тадбирни кўрган ҳар бир одам эҳтимол, мен каби шундай хаёлга боргандир? Тажрибали жарроҳ Феруз Назиров саккиз соат давом этган юрак операцияси туфайли қизалоқнинг ҳаётини сақлаб қолган экан. Воажаб? Жимитдайгина вужуд саккиз соатлик операцияни кўтаргудай қудратни қаердан олдийкан? Шифокорнинг сабр-тоқати, матонатига, бир митти вужудга жон ато этишдаги фидойилигига ҳаммамиз бош эгсак арзимайдими? Қизалоқнинг рақсини кўзларида ёш билан томоша қилиб ўтирганида шифокорнинг кўнглидан нималар кечди экан? Меҳнати самарасига шукронами? Ё қизалоққа шундай ёзуқ битган тақдирга афсусми?
Билмадим, билолмадим! Бироқ шу нарса аёнки, бизнинг мамлакатимизда қаровсиз, ёлғиз бола йўқ, ота-онасиз қолган болаларни ҳам, ҳатто ота-онаси ўз боласидан тонганида ҳам тонмайдиган, иссиқ бағрига олиб ҳеч камчиликсиз вояга етказиб, мустақил ҳаётга учирма қиладиган она Ватани бор.
Тадбирдан тайёрланган кўрсатувда ижро этилган Меҳрибонлик уйлари тарбияланувчилари иштирокидаги ҳар бир рақс, қўшиқ одамни бефарқ қолдирмайди. Айниқса ногирон, қулоқлари эшитмайдиган болаларнинг 101-сонли Меҳрибонлик уйи тарбияланувчилари иштирокидаги рақсни кўриб ҳайратланмаслик мумкин эмас. Воажаб? Улар мусиқа оҳангига шунчалар мос ҳаракатлар қилар эдики, мусиқани қулоқлари эшитмаса-да, юрак-юракдан ҳис қилаётгандир, деб ўйлайди одам. «Биз етим эмасмиз, биз ёлғиз эмасмиз», - дея куйлашади улар. Ўзларига иқтидорини намойиш қилишлари учун кўпгина имкониятлар яратаётган жамғармага миннатдорчилик изҳор этишади.
Кўзларимда ёш билан концертни томоша қилар эканман, кўнглимда жавобсиз саволлар кўп: уларни дунёга келтирган зотлар қаерда экан? Агар тирик бўлса, юртимиз, юртдошларимиз ғамхўрлигида эмин-эркин улғаяётган бу кичкинтойларнинг кўнглидаги ота-она кемтиклигини нега пайқашмайди? Тўғри, улар моддий танқисликни сезишмас, тарбиячилар уларни бир лаҳза меҳридан айиришмас, бироқ дунёда ота-она ўрнини ҳеч бир нарса босолмайди-ку!
Тадбирда сўзга чиққан Хоразм вилояти «Меҳрибонлик уйи» мудираси (исм-шарифини эслаб қололмадим) «Бизнинг болаларимиз ҳеч кимдан кам эмас, мен ишонаман, бугунги тарбиямиздаги болалар вақтлар келиб ажойиб инсонлар бўлиб етишади, юртимизга муносиб хизматлар қиладиган етук мутахассислар бўлиб етишади. Ҳаёт буни исботламоқда», - деди.
Шўх-шодон рақс тушиб, қўшиқ айтаётган болаларга қараб бу сўзларга ишонгинг келади одамнинг. Ҳа, бизнинг юртимизда етим йўқ, ёлғиз йўқ. Улар юртимизнинг, юртдошларимизнинг меҳри оташида вояга етишаяпти. Бу меҳр уларнинг ҳаёт йўлини доимо ёритиб туради.
Ойгул РАЖАБОВА.
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
