ТАҚДИРДА БОРИ...
Қиз бола палахмоннинг тоши, тақдир қаёққа отса шу ёққа тушади, дейишади...
Ота-онасининг якка-ю ягона қизи Санамжон ҳам шаҳардан қишлоққа келин бўлди. Катта ҳовлида қайнота, қайнона, қайнсингил, қайнболалар бирга туришарди. Шаҳарлик 20 яшар қиз бироз довдираб қолгандек бўлди. Қайнотасининг, қайнонасининг меҳрибонлиги, уйдаги барча оила аъзоларининг, эрининг қўллаб-қувватлаши билан тез орада қишлоқ ҳаётига кўника бошлади. Оила аъзолари деҳқончилик билан шуғулланганлиги сабабли эрталабки бешдан рўзғор ташвишлари бошланаркан. Катта уйнинг пишир-тушири, келди-кетдиси, рўзғор юмушлари ёшгина Санамжон зиммасида. Санамжон қайнонаси сигир соғсаям, куви пишсаям, томорқа ишларини қилсаям ёнида юриб, туппа-тузук қўл оёғи чаққон қишлоқлик келинга айланди.
Фарзандлик бўлганларида турмуш ўртоғи ва оиласидагиларнинг қувончи чексиз эди. Кеча ва кундуз бахт ва бахтсизлик эгизак деганлари ҳақ экан. Санамжоннинг турмуш ўртоғи автоҳалокатга учраб ўзи бева, ўғли отасиз қолди. Икки яшар ўғлини бағрига босиб, аччиқ кўз ёшлар ичида қолган Санамжонни туғишганлари икки йилдан кейин қайнота ва қайнонасининг розилиги билан ўз уйларига олиб кетишди.
Санамжон бошқа турмуш қурмади. Умрини ўғлига бағишлади. Оқ ювиб, оқ тараб ўстирди, ўқитди, уйлантирди. Кунлар, ойлар, йиллар келинининг хизматидан, ўғлининг иззатидан, невараларининг меҳрибонлигидан қандай ўтаётганини ҳам сезмай қолди. Сочларига оқ, юзларига ажин тушди.
... Бу кунги тонг Санамжон учун ҳам ҳаяжон, ҳам дард билан отди: келин бўлган оиласи қариндошлари тўйга айтишган. Ҳар сафар келин бўлиб тушган қишлоғига, оиласидагиларни кўришга келганидаги ҳис бугун ҳам Санамжоннинг борлиғида кезмоқда. Ўғли, келини, неваралари билан тўйга келаётган Санамжон атрофга қараркан, турмуш ўртоғининг йўллардан изларини, атрофдан нигоҳини излаётгандек эди гўё.
Тўйхонада эрининг туғишганлари, қариндошлари билан кўришаркан, Санамжоннинг лаблари кулгандек, лекин кўзлари ичидаги томчилар тўкилишга шай, дили фарёд чекарди. Тўйхонада кўринмаган қайноғасини сўраганида бироз мазаси қочганини эшитган Санамжон уни кўришга чоғланди, катта невараси билан йўлга тушди. Қайноғасининг уйи ўзи келин бўлиб тушган уйнинг ёнгинасида, қайноғаси ва овсин чечаси невараси билан келган Санамжонни қучоқ очиб кутиб оларканлар, кўзларида ёш ўйнади. Бироз ўтиргач, Санамжон келинлик ҳовлисига бормоқчилигини айтди, овсин чечаси ҳамроҳлик қилди.
Келинлик ширин дамлари ўтган бўсағага қадам босаркан, Санамжоннинг бахтли онларига хаёли кетди. Мана меваларини танлаб, узиб еган мевали дарахтлар, мана бирга ўтирган супа, мана қанчадан-қанча овқатлар пиширган ўчоқ, мана келин бўлиб тушган хонаси...
Хона эшиги очиқ экан, Санамжон беихтиёр ичкарига қадам босди. Хона тўрида қайнота ва қайнонасининг расмлари осиғлик турган экан. Ҳудди улар Санамжонга "хуш келибсан”, деяётгандек, уларнинг овозлари қулоқлари остида жаранглагандек бўлди. Қайнота ва қайнонасининг руҳи покларига дуо қиларкан, Санамжоннинг дилидан "отажон, ойижон мендан яна бир бор рози бўлинглар”, деган сўзлар ўтди. Қайноғаси, овсин чечаси, қайнбола-ю келинлар Санамжонни, неварасини қуюқ кузатиб қўйишди. Йўлда оёқлари ўзига бўйсунмаётгандек, шу ерлардан кетгиси келмаётгандек, базўр қадам босиб бораркан, Санамжоннинг лаблари "нетай, тақдиримда бори шу эканда”, дея пичирлади...
Гулнора ЮСУПОВА, "Ўрта қалъа” овули.
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
