TAQDIRDA BORI...
Qiz bola palaxmonning toşi, taqdir qayoqqa otsa şu yoqqa tuşadi, deyişadi...
Ota-onasining yakka-yu yagona qizi Sanamjon ham şahardan qişloqqa kelin böldi. Katta hovlida qaynota, qaynona, qaynsingil, qaynbolalar birga turişardi. Şaharlik 20 yaşar qiz biroz dovdirab qolgandek böldi. Qaynotasining, qaynonasining mehribonligi, uydagi barça oila aʼzolarining, erining qöllab-quvvatlaşi bilan tez orada qişloq hayotiga könika boşladi. Oila aʼzolari dehqonçilik bilan şuğullanganligi sababli ertalabki beşdan rözğor taşvişlari boşlanarkan. Katta uyning pişir-tuşiri, keldi-ketdisi, rözğor yumuşlari yoşgina Sanamjon zimmasida. Sanamjon qaynonasi sigir soğsayam, kuvi pişsayam, tomorqa işlarini qilsayam yonida yurib, tuppa-tuzuk qöl oyoği çaqqon qişloqlik kelinga aylandi.
Farzandlik bölganlarida turmuş örtoği va oilasidagilarning quvonçi çeksiz edi. Keça va kunduz baxt va baxtsizlik egizak deganlari haq ekan. Sanamjonning turmuş örtoği avtohalokatga uçrab özi beva, öğli otasiz qoldi. Ikki yaşar öğlini bağriga bosib, aççiq köz yoşlar içida qolgan Sanamjonni tuğişganlari ikki yildan keyin qaynota va qaynonasining roziligi bilan öz uylariga olib ketişdi.
Sanamjon boşqa turmuş qurmadi. Umrini öğliga bağişladi. Oq yuvib, oq tarab östirdi, öqitdi, uylantirdi. Kunlar, oylar, yillar kelinining xizmatidan, öğlining izzatidan, nevaralarining mehribonligidan qanday ötayotganini ham sezmay qoldi. Soçlariga oq, yuzlariga ajin tuşdi.
... Bu kungi tong Sanamjon uçun ham hayajon, ham dard bilan otdi: kelin bölgan oilasi qarindoşlari töyga aytişgan. Har safar kelin bölib tuşgan qişloğiga, oilasidagilarni körişga kelganidagi his bugun ham Sanamjonning borliğida kezmoqda. Öğli, kelini, nevaralari bilan töyga kelayotgan Sanamjon atrofga qararkan, turmuş örtoğining yöllardan izlarini, atrofdan nigohini izlayotgandek edi göyo.
Töyxonada erining tuğişganlari, qarindoşlari bilan körişarkan, Sanamjonning lablari kulgandek, lekin közlari içidagi tomçilar tökilişga şay, dili faryod çekardi. Töyxonada körinmagan qaynoğasini söraganida biroz mazasi qoçganini eşitgan Sanamjon uni körişga çoğlandi, katta nevarasi bilan yölga tuşdi. Qaynoğasining uyi özi kelin bölib tuşgan uyning yonginasida, qaynoğasi va ovsin çeçasi nevarasi bilan kelgan Sanamjonni quçoq oçib kutib olarkanlar, közlarida yoş öynadi. Biroz ötirgaç, Sanamjon kelinlik hovlisiga bormoqçiligini aytdi, ovsin çeçasi hamrohlik qildi.
Kelinlik şirin damlari ötgan bösağaga qadam bosarkan, Sanamjonning baxtli onlariga xayoli ketdi. Mana mevalarini tanlab, uzib yegan mevali daraxtlar, mana birga ötirgan supa, mana qançadan-qança ovqatlar pişirgan öçoq, mana kelin bölib tuşgan xonasi...
Xona eşigi oçiq ekan, Sanamjon beixtiyor içkariga qadam bosdi. Xona törida qaynota va qaynonasining rasmlari osiğlik turgan ekan. Huddi ular Sanamjonga "xuş kelibsan”, deyayotgandek, ularning ovozlari quloqlari ostida jaranglagandek böldi. Qaynota va qaynonasining ruhi poklariga duo qilarkan, Sanamjonning dilidan "otajon, oyijon mendan yana bir bor rozi bölinglar”, degan sözlar ötdi. Qaynoğasi, ovsin çeçasi, qaynbola-yu kelinlar Sanamjonni, nevarasini quyuq kuzatib qöyişdi. Yölda oyoqlari öziga böysunmayotgandek, şu yerlardan ketgisi kelmayotgandek, bazör qadam bosib borarkan, Sanamjonning lablari "netay, taqdirimda bori şu ekanda”, deya piçirladi...
Gulnora YuSUPOVA, "Örta qalʼa” ovuli.
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
