Афғон уруши иштирокчиси хонадонида

Ўтган асрнинг охирларида Афғонистонда 20 йилдан ортиқ вақт давом этган ўзаро ички уруш-низоларда собиқ иттифоқ таркибида бўлган Ўзбекистонимиздан ҳам минлаб ёш йигитлар оғир шароитларда урушга киришган.

Афғон урушида иштирок этиб, уруш асоратлари азобларини тортиб яшаётган амударёлик йигитлар ҳам кўпчиликни ташкил қилади. Улар ўзаро тез-тез учрашиб, бир-биридан хабар олиб туришади, яхши кунларда бир-бирини йўқлаб, дориломон кунларда яшаётганидан бирга қувонишади.

Яқинда туманнинг Қиличбой овулида яшовчи Ҳамро Сафарбоевнинг хонадони ҳам дўстлар дийдоридан нурафшон бўлди. Собиқ афғончи жангчилар - Манғит шаҳрининг Олмазор маҳалласида истиқомат қилувчи Озод Хўжаниёзов, Боғ маҳалласида яшовчи Қадам Эримбетовлар, қиличбойлик Қўзибой Давлетов, Озод Эсонов, Ўзбекистон Ветеран, фахрий жангчилар ва ногиронлари бирлашмаси Қорақалпоғистон бўлимининг Амударё туманидаги вакили Баҳодир Жуманиёзовлар ташрифидан Ҳамро Сафарбоевнинг кўнгли тоғдай юксалди.

Қадрдонлар тўкин дастурхон атрофида ишлари, оиласи ҳақида, машъум афғон уруши хотиралари ҳақида суҳбатлашдилар. Урушда бирга иштирок этган қуролдошлари, юртимизга қайтгач, уруш асоратлари туфайди бемаврид ҳаётдан кўз юмган дўстларини эсга олдилар. Собиқ аскарлар бугунгидай осуда, тинч ҳаётда яшаётганига шукроналар айтдилар.

Меҳр-оқибат, дўст-биродарлик ришталари мустаҳкам боғланган қадрдонлар дийдори ҳар бирига олам-олам қувонч бахш этди. Бу бежиз эмас. Уларнинг афғон тупроғида инсон ақли бовар қилиши қийин бўлган қонли жангларда иштирок этиши ва эсон-омон ўз оиласи бағрига қайтиши ҳар бирини бугунгидай тинч-осойишта кунларни қадрлашга чорлайди.

Ҳамро Сапарбоев тақдир ана шундай оғир синовларга дучор этганларнинг бири. Оилада  уч ўғил, икки қизни вояга етказганидан ўзини жуда бахтиёр санайдиган отаси Ортиқбой Сафарбоев Тошкентда авиация билим юртида таълим олаётган ўғли Ҳамронинг Тошкент шаҳар Ҳамза туман Мудофаа бўлимидан ҳарбий хизматга чақирилганида унинг  бошига бундай кунлар тушишини тасаввур ҳам қилмаганди.

Бир гуруҳ ўзбекистонлик йигитлар Термизда қисқа муддатли ҳарбий тайёгарлик машқларини ўтаганларидан сўнг 1980 йил 22 октябрда Самарқанд аэропортидан Қобулга учган. Шундагина йигитлар афғон урушига жалб этилганлигини билишган.

Қобул аэропортида самолётдан тушишгач, майдонча четига саф тортган йигитлар турли қисмларга саралаб олинган.

Ҳамро Сафарбоев ўқчилар бўлинмасида хизмат қилди ва инсон зоти чидаши қийин бўлган оғир шароитларда урушда қатнашди. Гоҳ ердан, гоҳ осмондан самолётлар орқали ёғилаётган ўқлар, бомбалардан неча-неча сафдошлари парчаланиб кетди, вафот этди. Унинг толеи кулгани шуки, ҳарбий хизмат муддатини эсон-омон ўтаб, юртимизга қайтди. Келиб, Тошкентда олийгоҳда ўқиб, мутахассислик эгаллади, механик, ер тузувчи муҳандис бўлиб узоқ йиллар самарали меҳнат қилди.

Ҳозирги кунда ўз меҳнатлари билан ўз оила қўрғонини обод этиб, умр йўлдоши, фарзандлари, келинлари, неваралари ардоғида яшаётган собиқ афғончи жангчи уруш асоратлари соғлиғига жиддий шикаст етказган бўлса-да, ҳеч нолимайди. Қанча дўстларининг мурдаси темир тобутларда қайтган, қанча дўстларининг ҳатто жонсиз танаси ҳам қайтмаган ўша бемақсад урушдан соғ-омон ота-онаси олдига келганидан, насибаси юртимизга қўшилганидан қувонади, тинмай шукроналар айтади.

Қуролдош дўстлар даврасида ҳам бундай ҳаётий хулосалар тез-тез тилга олинади. Бир-бирига далда беришади, соғлиқ тилашади, соғ-омонликда дийдорлашганидан хурсанд бўлишади. Юртимизда афғон уруши иштирокчиларига берилаётган эътибор, ғамхўрликлардан мамнун бўлишади.

Улар билан суҳбатлашиш  барчамизни огоҳликка, ҳушёрликка даъват этади. Тинч, осойишта Ватанимизни кўз қорачиғидай асрашга чорлайди. Чунки мустақиллик, тинчлик обод ва фаровон ҳаётимиз кафолатидир.

Ойгул РАЖАБОВА.