Жайхун илҳомлари

Кўнгилли кечмоқда

Фасли ёз ойида – охирги ҳафта,

Кўнгилли кечмоқда, бу ҳарна гап-да.

Кичик бир шеър бундан унса ҳам майли,

Шунчаки ҳавасда, илҳом туфайли.

 

Ажойиб очилган хуш бўйли гуллар -

Билан банд ўтади кунлар-у тунлар.

Ўсишин кўраман ўзим айланиб,

Суҳбатлар қураман суйиб-бойланиб.

 

Қум юзин куйдирган ҳарорат кетди,

Соғинчли суйдирган фароғат етди.

Болалар, ёш-яланг сувга тушдилар,

Чўмилиб, салқинлаб қувонч қучдилар.

* * *

Учарлар устидан қушлар галаси,

Ортидан термулиб қолар боласи.

Отизлар ичида ойқизлар ғайрат –

Меҳнат қиладилар – ғанимат фурсат.

Кўксида ҳаваслар барқ урган ўсмир –

Йигитлар елишар баҳс уриб бир-бир.

Кўрганнинг сира ҳам тўймайди кўзи,

Улар мард йигитлар, бир бўлар сўзи.

Жумабой Ҳидоятов,

Қизилчоли маҳалласи.

 

Маҳаллам

("Нуронийлар танлови"да куйланган қўшиқ")

Дарёбўйи дерлар маним маҳаллам,

Кўчалари кўркам, равон маҳаллам.

Одамлари ишчан, бўстон маҳаллам,

Ҳамжиҳат инсонларга макон маҳаллам.

 

Боғларга бурканган, сувлари тоза,

Қизлари Барчиной бари озода.

Алпомиш ўғлонлар улғайган бунда,

Янги Ўзбекистон аро танҳо маҳаллам.

 

Жайҳундан сув ичган "яшил макон"им,

Раҳбарлари илғор, нурли бўстоним.

Боғларида улғаяр авлодлар хуррам,

Тараққий қилавер доим, маҳаллам.

 

Нуронийлар ҳурмат-иззатда бугун,

Юртбошимиз Қарори амалда ҳар кун.

Обод юртда ёшлари кезмоқда олам,

Ватан ичра буюк Ватан – маҳаллам!

Бахтиёр ЖЎЛЛИБОЕВ,

Дарёбўйи МФЙ фаоли.

 

Кўзмунчоқ

Митти қушдек, гўзал муштипар,

Кўнгил сири пинҳона ўзинг.

Шўринг қурсин қизалоққина,

Ўз уйингга меҳмонсан ўзинг.

 

Омонатдир ота уй сенга,

Барин ташлаб кетасан йироқ.

Қўлингдаги шу миттигина,

Кўзмунчоқдек қоласан, фақат.

 

Ҳамма сенга ақл беради,

Гангиб қолдинг шу он, сония.

Кўнглингдаги ким борлигини,

Ҳатто онанг ҳам билмайди-я.

 

Қиз боласан, палахмон тоши,

Қайга отса кетаверасан.

Кўнглингдаги қолиб охири,

Ўз ёрингни севаверасан.

 

Сен бир қушсан, сен бир ҳикоя,

Бахт қушига эришмоқ қийин.

Ёзса ҳамки йўқдир ниҳоя,

Сенинг куйинг куйламоқ қийин.

Муниса ТОЖИБОЕВА,

20-сонли мактаб ўқувчиси.

 

Ёлғон дўст

Сен дўстингга фидолар бўлсанг,

Билмаса у жуда ҳам ёмон.

Ғамларига елкалар тутсанг,

Танимаса, бу сенга армон.

 

Бобом айтар: “қора кунингда,

Ёнларингда турмаган дўстмас.

Пайдо бўлиб яхши кунингда,

Қучоқ очса, билгин, одаммас”.

 

Одамларнинг сараси асли,

Айирмайди шоҳ-у гадони.

Келганида танламоқ фасли,

Танлар дўстга жони фидони.

Мафтуна Қурбонбоева,

36-сонли мактаб ўқувчиси.

 

Тилаклар

Беҳуда гапларни қилиб мухтасар,

Тилакларим айтай, бордир бирталай.

Ёзганларим ўқиб, эй ақли расо,

Ўзинг чиқар ундан бир-бир хулоса.

Кўнгилда борини чиқардим тилга,

Зеро, маъқул бўлса шеърларим элга.

Энди мен асосий мақсадга ўтай,

Айтай тилакларим, бордир бирталай:

Тиллардан тушмагай бир сўз эрта кеч,

Номинг ўчсин уруш! Дунё бўлсин тинч!

Дарё бўлиб оқсин, ҳосил бўлсин мўл,

Хирмонлар, омборлар донларга тўлсин.

Дастурхонга берсин файз-у барака,

Соғ-омон етказсин ҳар нурли тонгга.

Хонадонлар обод, оилалар тинч,

Халқимиз саломат, хотиржам бўлсин.

Келинлар вафоли, йигитлар суянч,

Эл-у Ватанига тоғ-қалқон бўлсин.

Тўйларда янграсин доимо ялла,

Бешиклар устида айтилсин алла.

Кишилар биродар, қариндошлардай,

Ўртасида бўлсин меҳр-оқибат.

Низолар йўқ бўлиб, унинг ўрнига

Дўстона яшасин ака-укадай.

Қариларга имон, ёшларга умр,

Бахтиёр яшасин, қолмасдан армон.

Ҳар киши кетарда фоний дунёдан

Рози бўлиб кетсин, кетсин беармон.

Илоҳо тилаклар ижобат бўлсин,

Барча хонадонлар шодликка тўлсин.

Одил ОллАёров, меҳнат фахрийси.

 

Чидадим

Бўлиб кетганим йўқ ғам ичра адо,

Ғуруримни ҳеч йўқотмадим.

Кўп нарсамдан бўлсам-да, жудо,

Мен тўкилиб, эриб кетмадим –

Чидадим...

 

Яқинларим ўгирса-да, юз,

Пайқамаса, кўриб турган кўз.

Қақшатиб кетса-да, аччиқ сўз,

Йиғлаб-йиғлаб қуриб кетмадим –

Чидадим...

 

Гуноҳимдан гап бошласалар,

Кўнглимни кўп ғашласалар,

Ҳатто юрак-бағрим тилсалар,

Ғам юкидан ўлиб кетмадим –

Чидадим.

Нодира Янгибоева,

Ўрта қалъа овули.

 

Қодирий бобо

"Ўтган кунлар" китобин ўқиб,

Чўмиб қолдим ғамгин хаёлга.

Бобомизнинг оғир қисмати,

Кўмиб қўйди мунгли саволга.

 

Халқин дилга кўчирган бобом,

Фидо бўлиб яшаган бобом.

Сўнгра қилган гуноҳин билмай,

Айбсиз айбдор отилган бобом.

 

Ўтган кунлар ўтиб боради,

Сиз кутган кун келди-ку, бобо.

Мустақиллик эпкинларида,

Қалбимизда яшайсиз бобо.

Севинч ҚОДИРОВА,

57-сонли мактаб ўқувчиси.

 

Бир коса шароб...

Дўстлар даврасида майхўрлик қилдик.

Жом ичра томчилар сўзларди гўё.

Биздан зўри йўқ экан биз шуни билдик,

Бир коса шаробга енгилди дунё.

 

Унутдик бир нафас гўзал қизларни,

Хазонларга тўлган ўша кузларни.

Сиз биздан кечдингиз нимаям дердик,

Унутдик шу ондан биз ҳам сизларни.

 

Йўлларим пойлаган эй онаизор,

Ўғлингдек кўрнамак яна қайда бор?

Юзингдаги ажинлар тақдир чизиғи,

Бошингдаги сочми ёки оппоқ қор?

 

Онажон, онажон, нега бундайсан,

Қаноти йўқ фариштага ўхшайсан.

Умринг ўтиб кетди болангни ўйлаб,

Қачон сен ҳам ўзинг учун яшайсан?

 

Билмам, нега шу он сени ўйладим,

Дилимда борини бордек сўйладим.

Мастлик бу аслида ростлик дегани,

Фарзанд бўлиб сени анча қийнадим.

 

Ичишни қўй дединг, ҳамон қўймадим...

Фахриддин Саъдуллаев.