Жайхун илҳомлари

Байроғим

Ватаним осмонида,

Тинчликка қасида.

Ҳилпирайди байроғим,

Тун-у кунлар осуда.

 

Байроғимиз рамзида

Тарихимиз битилган.

Оқ, яшил, ҳаво рангга,

Ободлик нури сингган.

 

Тўрт фасл – ўн икки ой –

Юлдузларда мужассам.

Ватанга бериб чирой,

Қудратимиз англатган.

 

Самоларда ҳилпираб,

Турар юртим байроғи.

Кундан-кунга гуркираб,

Яшнар Ватан тупроғи.

 

Дунёларни оралаб,

Юксалавер байроғим.

Сени юракка қадаб.

Мағрур турар урпоғинг!

Нигора ЙўлдОшева,

44-МТТ тарбиячиси.

 

Болаликни қўмсаб

Сирлашардик баъзида,

Интилардик ўқишга.

Биз ҳаракат қилардик,

Фақат олға боришга.

 

Дўстлик нима – билдик биз,

Оқибатли бўлдик биз.

Изланиш ва ўқишни

Олий мақсад қилдик биз.

 

Шўхлик вақти ўтяпти,

Катта бўлиб боряпмиз.

Қувлашмачоқ ўйнашга,

Биз катталик қиляпмиз.

 

Ўн тўртга тўлдик мана,

Кўзларга ёш оляпмиз.

Шўх-шодон болаликни,

Биз энди қўмсаяпмиз.

Райҳон Тожибоева,

50-мактаб ўқувчиси.

 

Отга минса...

Баъзилар отга минса, унутар ўзни,

Ўйламай сўзлайди, айтмоқчи сўзни.

Кўрдим талайларнинг юрганин

Яқинин танимай, ёғ босиб кўзни.

 

Улар ўйламайди, эртаги кунин,

Юради келтириб одамлар ғашин.

Фақатгина ўйлар ўзининг нафсин,

Афсуслар чекар у вақт келиб бир кун.

 

Кимдир ўсган сайин, меҳрли бўлар,

Билинг, энг иймонли, виждонли улар.

Доно ва камтар бўлгани учун,

Эл-халқнинг ундан кўнгли тўлар.

 

Тақдирингда не бор, сен билмайсан,

Кўнгли тоза бўлсанг, асло куймайсан.

Амал тегиб, улов минганинг билан,

Унутма сен – ҳамма билан бирдайсан.

 

Бир кун минган отинг қолганда оқсаб,

Қоласан яккаланиб, моховга ўхшаб.

Бир куни ўзингнинг бошингга тушар,

Ёлвориб кўмак сўраш, асабинг қақшаб.

 

Ҳамма ҳам одам-да, худди сен каби,

Барчамиз унутма, Одам отанинг насли,

Нафсинг тиёлмасанг, тешилар туби,

Кечаги сен учун мой пишган куви.

 

Мудом минмоқ қийин, амал отини,

Отдан бирдан тушар, унутган зотини.

Йўлдан адашганнинг ҳеч бири,

Ҳеч қачон ёруғ бўлмаган юзи.

Ангсатбай Қаражанов, ҳуқуқшунос.

Қорақалпоқ тилидан Ойгул Ражабова таржимаси.

 

Фаришта аёл

Нечун беғуборсан айт менга, аёл,

Қалбингнинг тубидан бергин бир садо.

Гоҳо узоқ ўйланиб, сураман хаёл,

Сенга тушунолмай бўларман адо.

 

Шунчалар ҳам поксан, фаришта аёл,

Юрагимни эзар фақат шу савол.

Айтган ҳар сўзинг ҳам чалғитар хаёл,

Минг йиллар, асрлар топмагин завол.

 

Ўйланаман гоҳо, лек тушунолмам,

Қайдан бу жасорат, сабр-у матонат.

Сенинг сабринг олдида таслимман, жимман,

Сенга тушунолмай, йўқдир ҳаловат.

 

Меҳрингни чеки йўқ, худди бир дунё,

Дарёмас, денгизмас, ҳар недан ортиқ.

Сенинг қалбинг олдида қиларман ҳаё,

Сабринг учун қиламан жонимни тортиқ.

 

Жаннат гулидирсан, гулсан, чечаксан,

Иффатинг, одобинг қилмасман қиёс.

Боғимда очилган гул-у райҳонсан,

Оламда танҳодир қалбинг беқиёс.

 

Қалбимдаги сўзларим ифода этиб,

Сўзим охирида қиларман баён.

Кўзларингга қараб, аста термулиб,

Сенга таъзимдаман, эй нафис аёл.

Ирода Олламберганова,

4-мактаб ўқувчиси.

 

ЎЗБЕКИСТОНИМ

Латофат боғида битган чечаклар,

Она юрт ишқидан олар нақшини.

Товуснинг патидек момиқ тилаклар,

Шу мўъжаз юртимга чорлар бахшини.

 

Муборак ёшингни қутламоқ учун,

Шаънингга шеър ёзмоқ менинг истагим.

Қалбимда чиқса гар, ялт этиб учқун,

Она Ватанимга туҳфа айлагум.

 

Шоирлик илоҳий туйғу саналса,

Ватан тўлғоғидан шоир туғилган.

Шоирнинг ўз дарди урғу саналса,

Туғилган ерида шоир аталган.

 

Дард босган юраклар ўтди қанчалар,

Дардин яширолмай қоғозга битиб.

Ҳайҳот, замон деди, халқим дедилар,

Айтмаганлар кетди ичига ютиб.

 

Уларнинг ноласи элнинг эркидир,

Ҳаёт сарҳадлари достонга сиғмас.

Юртим, сиймоларинг кўксинг нақшидир,

Бугун қувончларинг дилларга сиғмас.

 

Эй она масканим, ҳокисор ўлкам,

Дилдаги булбулим, тилда достоним.

Оҳулар яйрасин бағрингда шўхчан,

Она бешиккинам – Ўзбекистоним.

Одил ШОМУРОДОВ.

 

Тинчлик мадҳи

О, Ватан осмони, бунчалар ёруғ,

Бунчалар мусаффо, гўзалсан, тиниқ.

Шунинг-чун орзуим манзили ёруғ,

Келажак аталган йўлларим аниқ.

Порлаб турсин мангу тинчлик маёғи,

Олға қадам ташлаб оламиз илм.

Энг буюк қудратдир Ватан байроғи,

Шул қудрат қошида қиламиз таъзим.

Беш муҳим ташаббус дастуриламал,

Юзага чиқарар барча имконни.

Аҳиллик – қадрият абадул-азал,

Бирлашиб қурамиз, Ўзбекистонни!

Севинчой Умрбоева,

85-сонли мактаб ўқувчиси.

 

Буни ҳаёт дейдилар

(Ўғлим Жасурбекнинг хотирасига).

Буни ҳаёт дейдилар, ғамлари кўп, сири кўп.

Кутилмаган тасодиф, кулфатларнинг тури кўп.

Гоҳо орзу ушалса, ушалмаган ери кўп.

Азизлар, тенг деманглар, қишнинг совуқ қори кўп.

 

Йиғламагин эй кўнгил, буни ҳаёт дейдилар,

Шукур қилсанг борига, қаноатга сирдошсан.

Сабр таги соф олтин, фароғатга йўлдошсан,

Тингласангиз булбулнинг навосида зори кўп.

 

Унда, бардош бер кўнгил, ҳаётнинг синови кўп,

Тақдирнинг ёзиғи кўп, ҳам бериб, олари кўп.

Синовларда тўкилмай ўтганни, Аллоҳ сийлар,

Мен ҳам чидаб юрибман, буни ҳаёт дейдилар.

Янгибой Искандаров, Ўзбекистон қишлоғи.

 

Қизимга

Аллоҳимдан сўрадим, сени дилбандим,

Жажжи қўлчаларингдан, айланай ўзим.

Тун-у кунлар асалим, умринг тиладим,

Сўйласанг бунча ширин, сўзларинг, қизим.

 

Эрка қизим, ой қизим, дунёйим менинг,

Нуридийдам, дилбандим, кўзим қувончи.

Тушларимда кўрмаган қуёшим менинг,

Тунларимни ёритган кўнглим овунчи.

 

Овозингни эшитсам, яйраб кетаман,

"Бидир-бидир" сўзласанг, қиламан ҳузур.

Кулгуларингга умрим ҳадя этаман,

Улғайиб бир қиз бўл, оқила, жасур.

Феруза Йўлдошева, Манғит шаҳри.