Ҳақиқатлар жарангги

Аёллар мажлиси бўляпти, энг фаоллар йиғилган. Минбарда нуроний ҳожи она гапиряпти. Шивир-шивирлар тўхтади, бошлар «тўғри-тўғри» ишорасини қиляпти, кўзлар ёниб кетди:

– Нима учун бугун ажрашишлар кўп? Негаки, оилада эркакнинг ўрни пасайиб кетмоқда, кескин! Бу хавфсирайдиган ҳолат! Аёллар, бугун биз фаолмиз, тадбиркормиз. Бизга йўллар очиқ. Биз раҳбармиз! Оилалар тинч бўлиши, ажрашишларнинг камайиши, жиноятчиликнинг олдини олиш каби кўплаб масалаларга масъулмиз. Хўш, айтинг-чи, нега ажрашишлар кун сайин кўпаймоқда? Нега тирик етимлар сони ортиб боряпти? Эътибор берайлик, ҳафталаб йўлда юриб савдо-сотиқ қилишга мажбур бўлаётган она боласига қандай вақт ажратади? Четда ишлаётган аёлларни айтмай қўя қолайлик. Уларнинг фарзандлари қурган оилалар мўрт бўлиши табиий эмасми?! Болани таъминлаш, деганда нега фақат моддий таъминотни тушунамиз? Аёллар эпчил бўлиб бораётгани сари “уй бекаси”га айланиб қолаётган эркаклар кўпаймоқда! Бу келажагимиз учун улкан хавф, ахир! Оилада эркакнинг гапи “юрмаяпти”. Негаки, таъминотни кўпинча биз бўйинлаймиз. Кейин, бошқарувни ҳам ўз қўлимизга оляпмиз-да. Хафа бўлманглар, опа-сингиллар, ҳатто шу ерда ўтирганларимизнинг орасида ҳам бу ҳолатлар кўп учрайди.

Мен ўқитувчи бўлиб ишладим. Рўзғорда ҳар хил вазиятлар учрайди. Ҳаёт бир текис эмас. Мактабда ишлаб, тунда тикиш тикардим. Патир-нон ёпиб, Нукус шаҳрига сотиб келган пайтларим ҳам бўлган. Мен пул топганман, деб эримнинг юзига бирон мартаям солган эмасман. Аёл оилада ўз ўрнини билиши керак. Оилада отанинг роли кучаймас экан, у мустаҳкам бўлмайди! Аёл – аёллиги билан мўътабар. Мана бугун чолим, оилам ардоғидаман, Манғитчасига айтганда, бошида кўтариб юради. Бир аёлга бундан ортиқ нима керак!?

Кўзлар ёниб тингланди. Юраклар ёниб кетди. Бошлар «тўғри», ишорасини қилиб чарчамади. Залда ҳақиқатлар жаранглади!

Дилдора ХУДОЙБЕРГАНОВА,

туман Хотин-қизлар қўмитасининг хотин-қизлар

билан ишлаш ва оилаларда маънавий-ахлоқий

қадриятларни мустаҳкамлаш бўйича мутахассиси.