Гиёҳвандлик – ёшлар келажагига таҳдид

Бугунги кунда жамиятимизда энг долзарб муаммолардан бири — бу гиёҳвандлик воситалари билан боғлиқ ҳолатлар, хусусан, вояга етмаганлар ўртасида ушбу иллатга мойилликнинг ортиб бораётганидир. Гиёҳванд моддаларини ноқонуний тарзда сотиб олиш, истеъмол қилиш ва тарқатиш каби ҳолатлар сони ортиб бораётгани ҳамда бу жараёнда ёшларнинг иштироки тобора кенгайиб бораётгани жиддий хавотир уйғотмоқда. Бу ҳолат нафақат ёш авлоднинг, балки бутун жамиятнинг келажагига таҳдид солади.

Гиёҳвандлик моддаларига мойиллик ёшлар орасида тез суръатда тарқалмоқда. Бу эса уларнинг соғлиғига жиддий хавф туғдириш билан бирга, жиноятчиликка мойилликни ҳам ошираётганини кўрсатади. Вояга етмаганлар орасида гиёҳвандликка оид жиноятларнинг сони ортиши нафақат ота-оналар, балки барча жамият аъзоларини ўйлантириши лозим. 

Ёшлар ўртасида бу иллатнинг кенг тарқалиши турли хил оқибатларга олиб келмоқда: қонунбузарлик, ўғрилик, зўравонлик, жамоат жойларида тартибсизлик ва энг ачинарлиси — юқумли касалликлар, хусусан, ОИТС каби хасталикларнинг тарқалишидир. 

Афсуски, ушбу муаммога қарши, асосан, ҳуқуқни муҳофаза қилувчи органлари курашмоқда, жамоатчиликнинг иштирокисиз эса бундай иллатни бартараф этиш деярли мумкин эмас. Бунинг устига, айрим ҳолларда вояга етмаганлар катталар томонидан гиёҳванд моддаларни истеъмол қилиш ёки тарқатишга жалб қилинаётгани ҳам кузатилмоқда. 

Гиёҳванд моддаларга мутаассиб бўлган шахслар моддага муҳтожлик ҳисси билан ҳар қандай жиноятга қўл уриши мумкин. Улар модда учун пул топиш мақсадида аввало майда жиноятлар, сўнгра эса оғир жиноятлар содир этишга мойил бўлиб қолишади. 

Бугунги кунда давлат томонидан бу муаммони бартараф этишга қаратилган қонунлар ва амалий чора-тадбирлар қабул қилинган. Вояга етмаганлар ўртасида профилактик тадбирлар, тушунтириш ишлари олиб борилмоқда. Ҳуқуқни муҳофаза қилувчи органлар, таълим муассасалари ва маҳаллалар томонидан соғлом турмуш тарзи тарғиб қилинмоқда. 

Шу билан бирга, гиёҳванд моддаларни истеъмол қилишга ёки улар билан боғлиқ жиноятларга бошқа шахсларни жалб қилиш ҳолатларига нисбатан жиноий жавобгарликни кучайтириш зарур. Бу нафақат жиноятга қарши курашда самара беради, балки келажакдаги эҳтимолий жабрланувчиларни ҳам асрайди.

Гиёҳвандлик — инсон ҳаёти ва келажагини барбод этувчи ижтимоий хавфли иллатдир. У жамиятнинг ривожига, тараққиётига тўсиқ бўладиган, ахлоқий ва маънавий таназзулга етакловчи асосий омиллардан биридир. 

Ёшлар халқнинг таянчи ва келажаги экан, уларни ушбу иллатдан асраш барчамизнинг бурчимиздир. Ҳар бир оила, таълим муассасаси, давлат идоралари ва кенг жамоатчилик бирлашиб ҳаракат қилса, шундагина бу иллатга қарши самарали кураш олиб бориш мумкин бўлади. Ўз навбатида, ҳар бир фуқаро ҳам бу жараёнда фаол иштирок этиши зарур. Чунки, бир ёшнинг келажагини сақлаб қолиш — бутун жамиятнинг келажагини муҳофаза қилиш демакдир.

Шоҳзод Қурбонбоев тайёрлади.