УСТОЗ

(Барча азиз ва муҳтарам устоз-мураббийларга бағишлайман)

Бир кун хотирамдан ўчмайди ҳаргиз,

Ўшал кун умримга солди нурли из.

Илм-у ирфон аро қўйганча илдиз,

Қўлга қалам тутган оним у сўзсиз!

Шу кун менга ҳамдам ва мангу ҳамроз –

Меҳри оламга тенг биринчи Устоз!

Унутиб бўларми, онамдай суйиб,

Сочларим ўрганин кўнгили ийиб.

Қор ёққан кунларда оромин йўйиб,

Илмнинг қадрини бошига қўйиб,

Ҳар бир қадамимга тилаб у парвоз,

Опичлаб уйимга элитган Устоз!

Қувончим энг аввал қутлуғ айлаган,

Зарра обрўйимни улуғ айлаган.

Кўнглим зимистонин ёруғ айлаган,

Ҳатто камларимни тўлуғ айлаган.

Меҳрин гулшанидан солиб пояндоз –

Эзгулик йўлига йўллаган Устоз!

Ҳаёт синовлари қалбим эзганда,

Бардошим етмайин, дилим тўзганда,

Ноҳақлик зўр келиб, таним тилганда,

Дўстларим ўзгариб, қўлин узганда.

Менга қудрат берган қудратли овоз –

Жоним, деб жонимга қоришган Устоз!

Отамдай дуогўй, онамдай ҳоксор,

Дилда тилаклари, орзуси бисёр.

Шундайин меҳрибон айтинг, қайда бор,

Ҳатто койишлари бермагай озор.

Ҳолим сўрашлари кўнглимга ҳамроз –

О умрим безаги - муҳтарам Устоз!

Оддий қалам тутиб "Она” деб ёздим,

Ватанни кашф этдим! Шодлана ёздим.

Меҳр уммонига чулғана ёздим,

Истиқлол дамига жойлана ёздим.

Орзум осмонида айладим парвоз –

Ташаккур, парвозга шайлаган Устоз!

Робия ЙЎЛДОШЕВА.

(Фото - http://uza.uz)