«СЕВГИ ТАРИХИ» – ШАЪНИНГИЗГА ДОҒ ТУШИРМАСИН!
– Севиб турмуш қурганмисиз? – дея сўрадим кўп йилларнинг юзини кўрган бир онахондан. Беъмани саволим учун узр сўрашга эндигина оғиз жуфтлаётсам юзида табассум билан гап бошладилар:
– Эҳ, қизима-а, бизнинг давримизда бунақа нарсалар бўлмаган. Ота-онам лойиқ топган одамга тегиб, кам бўлганим йўқ, мана, худога шукур, фарзандларим, невараларим, эвараларим бор, мен дунёдаги бахтли оналардан бириман.
Онахоннинг гапларини тинглай туриб, беихтиёр, ўша даврни ҳозирги замон билан таққослагим келди. Қизиқ, авваллари ростдан ҳам ёшлар ота-оналари танлаган йигитга турмушга чиққан, ота-онаси танлаган қизга уйланишган. Ҳозиргиларга ўхшаб гоҳ пинҳона, гоҳ ошкора учрашувлар-у, кўча-кўйда қўл ушлашиб юришлар бўлмаган. Бундай номаъқулчиликларни ўзларига ор деб билишган...
Бироқ қизиғи шундаки, ўша даврда бир-бирини синамай, "севги саргузаштлари”ни бошидан ўтказмай турмуш қурганлар орасида қўйди-чиқдилар, ажралишлар ҳозиргига қараганда анча кам бўлган, деярли учрамаган. Мен бу билан ҳозирги ёшларни қораламоқчи эмасман. Ҳар ким ҳам севиб, севилиб, бахтли бўлишга ҳақли. Бироқ мени ўйлантираётган, дилимни хира қилаётган масала бошқа.
Азиз муштарий, кейинги пайтларда тўйидан олдин фалончининг ўғли ёки қизи "севги тарихи” ишлатгани Урганчга кетибди, ё бир қисмини Нукусда, бир қисмини Тошкентда "съёмка” қилармиш, деган гап-сўзлар сизнинг ҳам қулоғингизга чалинаётган бўлса ажаб эмас. Бу одат кейинги пайтларда турмуш қураётганлар орасида шундай кенг тус олмоқдаки, ҳатто айрим ёшларимизнинг қўш-тирноқ ичидаги анъанасига айланиб боряпти. Бу ҳақда сўз кетаркан, севги тарихи ўзи нима, деган савол туғилиши табиий. Севишганларнинг танишган кунидан бошлаб, то тўй кунига қадар бўлган учрашувлари, севги саргузаштлари романтик тарзда тасвирга олиниши "севги тарихи” деб аталаркан.
Кейинчалик бу "тарих”ни баъзи ёшлар ижтимоий тармоқларга жойлаштирар, айримлари эса тўйи куни катта экранда тўйга йиғилганлар эътиборига ҳавола қилишар экан...
Хўш энди, би-ир ўйланиб кўрайлик-чи, азиз ёшлар, бу беъмани, бизнинг миллийлигимизга бутунлай бегона бўлган одатни нима деб аташ мумкин? Егани олдида, емагани орқасида бўлган ёшларимизнинг тўқликка шўхлигими? Менимча, бу хунук одатни биз маънавиятсизлик ва исрофгарчилик деб атасак, тўғрироқ бўлади. Дарҳақиқат, агар масалага молиявий жиҳатдан қарайдиган бўлсак, ўша "Севги тарихи” "съёмкаси”га кетадиган харажатлар, йўл ҳақи-ю, бошқа харажатларни ҳисоблаб кўрадиган бўлсак... ота-онанинг чўнтагининг шўри.
Келиб чиқиши мавҳум бўлган салбий одатларни тарғиб қилаётган, ўзларича замонадан олдинроққа талпинаётган ёшларга қарата дўстларча шундай дегим келади: азизларим, биласизми, ҳақиқий севги тарихи юракда бўлади. У ўзаро меҳр-муҳаббат ва одоб-ахлоқ асосига қурилади. Севгисини юқоридаги каби кўз-кўз қилиб, етти иқлимга овоза қилиш маънавиятли инсонларга ярашмайди. Энг ёмони, бу келгинди одатлар сизнинг муҳаббатингизга ва шаънингизга соя солиши мумкинлиги тўғрисида ўйлаб кўринг!
Азиза МАДРАҲИМОВА.
(Фото - http://zarnews.uz)
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
