Жайхун илҳомлари

ОҚ йўл сенга,

Янги Ўзбекистон

Бир силкиниб олиб, чангларинг қоқдинг,

Қўшни, қардошларга дўстона боқдинг.

Қучоғинг кенг очиб, барчага ёқдинг,

Оқ йўл сенга, янги Ўзбекистоним!

 

Адолат, ҳақиқат қарор топмоқда,

Тадбиркорлар эркин, олға чопмоқда.

Туҳматчи, лақмалар оғзин ёпмоқда,

Оқ йўл сенга, янги Ўзбекистоним!

 

Барча учун кенгроқ имкон очилди,

Гина-ю нафратлар йўлга сочилди.

Шубҳа-ю гумондан четга қочилди,

Оқ йўл сенга, янги Ўзбекистоним!

 

Юртбошимиз мудом омон бўлсин-ей,

Ҳаммамизга ёққан замон бўлсин-ей.

Айтганин қилмаган ёмон бўлсин-ей,

Оқ йўл сенга, янги Ўзбекистоним!

 

Мадҳингга шеър битмоқ мен учун бахтдир,

Сенга садоқатим абадий аҳддир.

Хизматинг этмоққа вужудда шаҳддир,

Оқ йўл сенга, янги Ўзбекистоним!

Саъдулла Хўжаниёзов.

НАВОИЙ

Туронда қуёшдек порлаган инсон,

Сўзнинг қудратидан берди у нишон.

Битган мисрасига бағишлаган жон,

Назмимда султондир, ҳазрат Навоий!

 

Илҳом парисига ёр бўлиб юрган,

Қалами ақлидан чарх олиб турган,

Сўзлар сеҳридан у мўъжиза қурган,

Назмий гулшанимда ибрат, Навоий!

 

Мухаббат у учун мисоли уммон,

Илоҳий севгини айлади достон,

Бир Гули ишқида дилида ҳижрон,

Ёр васлида чекди ҳасрат, Навоий!

 

Мақсади тилга ҳам элга эътибор,

Шу истак йўлида кўп чекди озор,

Унга таҳсин айтди неча ҳукмдор,

Тамаддунга солди ҳайрат, Навоий!

 

Мероси инсонлар дилин ёритар

Ва бугун элимни бахт сари элтар,

Ҳар байти дилингни ошуфта этар,

Дунёда тополди ҳурмат, Навоий!

Алишер АҲМЕДОВ, Чойкўл овули.

 

Навоий бобомиз

Ҳирот ўлкасида дунёга келган,

Ватан, ижод учун жонини берган.

Асарлари мангу юракда қолган,

Навоий бобомиз, шоир бобомиз.

 

У даҳо бобомиз, доно бобомиз,

Назм-у насрда тенгсиз бобомиз.

У ҳамон бизнинг юрагимизда,

Навоий бобомиз, шоир бобомиз.

Хуршида ПЎЛАТОВА,

1-сонли мактаб ўқувчиси.

 

ЎЗБEК ТИЛИМ

Она тилда сўзлаш бахтдир инсонга,

Кимлардир мусофир, яшар армонда.

Ватан меҳри билан қоришган қонга,

Она тилим, жондай жонимда яшар!

 

Менинг она тилимга маҳлиё жаҳон,

Навоий бобомнинг нафаси сингган.

Дунёда тиллар кўп барчага аён,

Аммо она тилим қуёшдай балққан.

 

Япония япон, Фаранг француз,

Руслар сўзлашади ўрис тилида.

Олий минбарларга таклиф бўлган кез,

Мен мағрур сўзлайман ўзбек тилимда.

 

Бор она тилимнинг жонкуярлари,

Ўзлигим, ўз тилим мангу барҳаёт.

Дунёга ёйилиб бораверади –

Қудратли тилимдан айирма ҳаёт.

Барно САМАНДАРОВА.

35-сонли мактаб ўқувчиси.

 

Набирам Заринага

Қиш зийнати – қорга бурканган ҳудуд,

Дилларга нақадар сурур-завқ берди.

Айни ёз чилласи туғилган вужуд -

Набирам илк бора оппоқ қор кўрди.

 

Кўзларинг ҳайратдан қувониб-порлаб,

Оппоқ қорга тегди жажжи қўлларинг.

Сени ҳур келажак турибди чорлаб,

Шу қордек оқ-ойдин бўлсин йўлларинг!

Ўрозали РЕЙИМОВ.

 

Армон

Уйим атрофида узун тераклар,

Шафтоли, ўриклар, оламнинг хони.

Баҳорда меваси тотли тутларим,

Бир тўйиб еганнинг қолмас армони.

 

Боғимда барқ урган анжир, анорим,

Бир парча еримда хушбўй райҳоним.

Бир кўрсам, босилиб қолар хуморим,

Ёз фасли шодликда ўтар ҳар оним!

 

Умид-ла яшарман шу орзу билан.

Худойим етказсин ўша кунларга.

Ўтган йилда қолсин барча касаллик,

Тўйга, деб чиқайлик фақат йўлларга.

 

Юртимиз ободон, ёшлар шод бўлсин,

Барчанинг ушалсин орзу, армони.

Фарҳоднинг ёзгани фақат шеър бўлсин,

Яримта бўлмасин ҳеч кимнинг нони.

Фарҳод АВАЗ, Намуна маҳалласи.

 

Устоз

(Марсия)

Давраларда авж олар қўшиқ, ялла, соз,

Аллоҳнинг ўзи берган довудий овоз.

Шундай овоз соҳиби Раҳматжон устоз,

Қўлда торсиз кетдингиз, бу қандай парвоз.

 

Бир умрлик ҳамроҳ – торингиз ташлаб,

Фарзандлар онаси – ёрингиз ташлаб.

Фарзанд, шогирд, мухлислар кўзларин ёшлаб,

Оҳ, қаён йўл олдингиз, Раҳматжон устоз.

 

Аллоҳ берган умрни яшаркан инсон

Ҳеч ким абадий қолмас, йўқ бунга имкон.

Чақирдими ё сизни, устоз Комилжон

Қайларга йўл олдингиз Раҳматжон устоз.

 

Тилагим шу Худодан, жаннатий бўлинг,

Пайғамбаримиз суйган уммати бўлинг.

Мухлислар юрагида мангуга қолинг,

Бақодан паноҳ топган Раҳматжон устоз.

 

Агар Сиз куйласангиз бўлар эдик шод,

Боқий дунёингиз бўлғай-да обод.

Йўқлаб Сизни мухлислар чекади фарёд:

“Оҳ, қаён кетдингиз”, деб, Раҳматжон устоз.

Адилбой АМЕТОВ, 27-сонли мактаб ўқитувчиси.

 

Вирусдан ҳимоя

Уйда қолгин, болажон,

Вирусдан ҳимоя шу.

Дарс қолдирма ҳеч қачон,

Сен учун муҳимдир бу.

 

Онлайн сабоқларни,

Уқиб, жойла дилингга.

Соғлом бўлсанг бир куни,

Нафинг тегар элингга!

Роза МУРОДОВА.

 

БАРДОШ

Жондан азиз қадрдонлар,

Ташлаб кетар бир кун келиб.

Алам билан оҳ урасан,

Юрагингни тилиб-тилиб.

 

Минг бор афсус, йўқ чораси,

Қўлдан келмас ҳеч бир имкон.

Йиғлаб-йиғлаб, кўниб-кўниб,

Яшайверар яна инсон.

 

Тош қаттиқми, бош десалар,

Бош, дегани чин ҳақиқат.

Сени олға чорлайверар,

Ҳаёт деган буюк хилқат.

Манзура СУЛТОНОВА,

44-сонли мактаб ўқитувчиси.

 

Навоийни ўқиб...

Навоийни олиб қўлига,

Кимлар ҳавас қилмади унга.

Фозил-у, уламолар,

Шоир-у, камолалар.

 

Қанча маъно мужассам,

Ҳар ўқишда билишда.

Битмас бойликлари жам,

Ҳар бир айтган сўзида.

 

“Насойим ул-муҳаббат”да,

Кўрдим Югнакий бобом.

Турк элининг ўғлони,

Туғма кўрмас кўзлари.

 

Имом Аъзам сабоғи-ла,

Яйлов унган изларида.

Кўнгил кўзи очиқ экан,

Минг тасанно ҳимматига.

 

“Маҳбуб ул-қулуб”ида,

Яссавий ҳақда калом.

“Ҳикмат”ларин ўқисак,

Ҳаётда чироғ-у шам.

 

Йўл кўрсатар адашганга,

Ақл берар, ҳуш берар.

Айланган билим – конга,

Яхши хислат имконга.

 

Эй, Навоий набиралари!

Бобомизни ўқиш керак.

Даҳолар сабоқларин,

Дилга жо қилиш керак.

Ёрқиной КЕНЖАБОЕВА,

11-сонли мактаб ўқувчиси.