Имконияти чекланган, аммо интилиши чексиз…

Атрофимизда шундай инсонлар борки, уларнинг ҳаракатлари, интилишлари, ногиронлиги бор бўлсалар-да, амалга ошираётган эзгу ишлари ва ҳаётда эришаётган ютуқларини кўриб, беихтиёр уларни тўрт мучаси соғ инсонлар билан солиштирамиз. Ахир ўзлари соғлом, бардам-бақувват бўлатуриб, қайсидир моддий эҳтиёжини қондириш мақсадида давлат ва жамоат ташкилотлари идораларига ижтимоий ёрдам сўраб, тинимсиз мурожаат қилувчилар камми? Афсуски, шундайларнинг кўпчилиги айрим имконияти чекланган инсонларнинг қалбларида кечадиган ҳаётга нисбатан жўшқин туйғуларни идрок эта олмайдилар.

Тақдирини ўз қўллари, сабр-матонати билан яратаётган, эзгу интилишлари билан жамиятда ўз ўрнини топаётган бундай инсонлар кўп.

Амударё туманининг Чордара маҳалласида истиқомат қилувчи Нилуфар Хўжаниёзова ҳам мана шундай инсонлардан бири. Бешовул маҳалласидан Манғит шаҳрига келин бўлиб тушган Нилуфар қайнонасининг бетоблиги сабаб онасини кўришга 3-4 ойлаб боролмайди. Кунларнинг бирида унга онасининг оламдан ўтгани ҳақида хабар берадилар. Бундай оғир жудоликни кўтаролмаган Нилуфар бир кечада инсульт бўлиб қолади. Эрталаб уйқудан уйғонганида унинг бир қўли ва бир оёғи ишламаётганди...

У 2 йил давомида тўшакка михланиб қолди. Бу орада фарзандлар ҳам анча улғайиб қолишди. Нилуфарнинг турмуш ўртоғи ва фарзандлари унинг тезроқ оёққа туриб кетишини тилашар, онаси учун барча зарурий муолажаларни вақтида қилиб боришарди. Кунларнинг бирида Нилуфар ниҳоят оёққа турди. У энди фарзандлари, турмуш ўртоғи учун ўзини қўлга олиши кераклигини, синовларни енгиб олға интилиш зарурлигини тушуниб етди.

3-синфлик пайтидан тўқиш сирларини ўргангани йиллар ўтиб унга нажот бўлишини ҳаёлига ҳам келтирмаганди. Кун давомида турмуш ўртоғи ишда, фарзандлари мактабда бўлгани учун у ип-калавалардан турли буюмлар, нимча ва поябзаллар тўқиш билан овунди.

Кунлар ўтгани сайин унинг мижозлари кўпайиб, тўқилган поябзаллар учун буюртмалар кела бошлади. Нилуфар бир кунда камида 3 та поябзал тайёрлади. Уларнинг ҳар бирини ўлчамларига қараб 120-180 минг сўмдан сота бошлади. Тайёрланган поябзаллар бозорникидан асло қолишмасди.

Нилуфар ҳозир II гуруҳ ногирони. Аммо, у шу кунга қадар бирон марта давлат идораларига моддий ёрдам, ёки дори-дармон сўраб мурожаат қилгани йўқ. Унинг ягона истаги – фарзандларининг, турмуш ўртоғининг соғ-саломат юриши ҳамда мана шундай кичик бизнесини келажакда янада кенгайтириб шогирдлар етиштиришдир. У бу ниятига еришиши учун меҳнатдан асло қочмайди. Ҳассатаёқда юриб бўлса ҳам, асло тиниб-тинчимайди.

Шу ўринда савол туғилади: орамизда ўттиз икки мучаси соғ бўла туриб, бирон бир тайинли касб-ҳунарнинг этагини ушламаган, вақт деб аталмиш бебаҳо неъматни фойдасиз ишларга сарфлаб юрувчилар бахт тушунчасини қандай тасаввур қилар экан?

Нилуфар учун ҳақиқий бахт бу − фарзандларининг, турмуш ўртоғининг соғ-саломатлиги, оиласининг тинчлигидир.

Атрофимизга назар ташласак, кимдир уйнинг томи паст эканлигидан, кимдир машинаси эскилигидан, яна кимдир кечки базмларга кийишга янги кийим сотиб ололмаганидан нолийди. Бу билан инсон борига кўниб, куним ўтса бўлди деб яшаши лозим демоқчимасмиз, албатта. Доно халқимиз: “Ҳаракатда баракат” деб бекорга айтишмаган.

Энг муҳими, оламда барча мавжудодларнинг тожи бўлмиш инсонга иймон, ақл-зако, қобилият каби неъматлар берилган экан, улардан тўғри фойдаланмоғимиз лозимдир.

Туман ҳокимлигининг Ахборот хизмати.