КИТОБ – МАЪНАВИЯТ САРЧАШМАСИ

Китоб инсоннинг энг яқин дўсти ва энг яхши йўлдошидир. У донолик ва билим манбаидир. Китоб мен учун ҳақиқий хазина калити ва тафаккур сарчашмаси. Шу боис менда китобга муҳаббат ва уни ўқишга иштиёқ кучли. Менимча, инсоннинг маънавияти ва фикрлаши ўқиган китоблари орқали юксалади. Илмни чуқур эгаллашнинг энг яхши йўли – китоб ўқишдир. “Китоб – билим манбаи”, дейди доно халқимиз. Бу гап исбот талаб қилмас ҳақиқатдир, чунки инсон ҳар қандай ҳаётий билимни асосан китобдан олади.

Бадиий асар ёки жаҳон адабиётини ўқиган инсоннинг дунёқараши ва ҳаётга муносабати ўзгаради, бошқача кўз билан қарай бошлайди. Алишер Навоий бобомиз дейдиларки: “Китоб – беминнат устоз, билим ва маънавий юксалишга эришишнинг энг асосий манбаидир”. Дарҳақиқат, барча билимлар, маънавий бойликлар китобда мужассам.

Мен Зулфия Мўминованинг шеърларини, айниқса, “Болага китоб беринг” шеърини жуда севиб ўқийман.

Бола оққуш, оқ каптар,
Дунёлардан бехабар,
Ёвузлик топмай хабар,
Болага китоб беринг.
Бу шеър менинг севимли шеърларим сирасига киради. Ҳар сафар шу мисраларни ўқиганимда китоб инсонни ўзгартира олиши рост эканлигини тушуниб етаман.

Мен бир инсонни билардим. У ғирт дангаса, ҳаётга бефарқ, ҳеч кимнинг гапини қулоғига олмайдиган кимса эди. Кунлардан бир кун унга Тоҳир Маликнинг “Алвидо, болалик” асарини совға қилган эдим. Китобни ўқиб чиққанидан кейин у бирдан ўзгарди. Шундан сўнг, бадиий асарлар ўқишга жуда қизиқа бошлади ва бўш вақтини китоб ўқиш билан ўтказадиган бўлди.

Китобни кўп ўқиган одам одобли, самимий ва тўғрисўз бўлади, қинғир ва ёмон ишларга қўл урмайди. Ҳаётда тўғри йўл танлашни билади. Шу сабабли ота-оналарнинг ўз фарзандларига китоб совға қилишларини истар эдим. Ўзим ҳам яқин дўстларимга кўпинча китоб совға қиламан.

Сўнгги йилларда ёшлар ўртасида китобхонликни тарғиб қилишга жиддий эътибор қаратилмоқда. Чунки миллатнинг ёрқин келажаги юксак маънавиятли авлод тарбияси билан боғлиқдир. Шу мақсадда таълим муассасаларида китобхон ёшлар билан ишлаш, турли китобхонлик тадбирларини ташкил этиш йўлга қўйилган.

Бизнинг мактабимизда ҳам “Ёш китобхон” тўгараги фаолият юритмоқда. Тўгарак аъзолари кўплаб ташкилий ишларни амалга оширмоқдалар. Жумладан, ўқув йилининг биринчи чорагида олдиндан белгилаб берилган китоблар таҳлили, иккинчи чоракда эса бадиий асарлар бўйича заковат ўйини ўтказилди. Ҳозирда ҳам 6-синф ўқувчиларига “Сариқ девни миниб”, 7-синф ўқувчиларига “Шум бола”, 8-синф ўқувчиларига “Меҳробдан чаён”, 9-синф ўқувчиларига “Чинор”, “Ўтган кунлар”, 10-синф ўқувчиларига “Асрга татигулик кун” асарларини ўқиб чиқиш топшириқ қилиб берилган. Мактабимизда дарслардан кейин ҳам ўқувчиларнинг, тенгдошларимнинг қўлларида бадиий китобларни кўриб, жуда хурсанд бўламан.

Ёшларни китоб ўқишга қизиқтириш нафақат ўқитувчилар, балки ота-оналар ҳам ўз фарзандларини бўш вақтларида китоб ўқишга қизиқтириб боришлари керак.

Зулфия Мўминова ёзган сатрлардаги:
Қинғир йўлга кирмасдан,
Пешонага урмасдан,
Кимдир пичоқ бермасдан,
Болага китоб беринг – деган жумлалар ҳам ҳаммамизни яна бир бор огоҳликка чақираётгандай гўё.

Китобни беҳудага маънавият сарчашмаси, дейишмайди. Китобнинг ҳаётимиздаги ўрни беқиёс. Шунинг учун барча тенгдошларимни, ўзим каби ёшларни китоблар билан ошно бўлишга чақириб қоламан.

Диана Сарсенбоева, Амударё тумани ихтисослаштирилган мактабининг 8-синф ўқувчиси.