ЁШЛАРГА МАКТУБ

“Ёш бўлиб қолишни хоҳлайсизми?”
 (Ёшлар билан суҳбатдан)

Менда бўлса эди сенинг ёшлигинг,
Гоҳида сокин-у, гоҳ бебошлигинг.
Хаёллари уммон ва саркашлигинг
Ардоқлаб, қалбимдан берар эдим жой,
Умримга бағишлаб жаҳоний чирой.

Лек ортга қайтмайди умр карвони,
Олисларга отган вақт палахмони.
Ҳамон юрагимда ёшлик армони,
Аҳд-у имконингга беқиёс ҳавас —
Орзуларим менинг ёшликка пайваст.

Ҳавас қилмайинми, илм-у ирфонда,
Яратиб қўйилган улуғ имконга.
Шарафлар келтириб Ўзбекистонга,
Ватан байроғини кўтарганингда,
Мен ҳам тургим келди сенинг ёнингда!

Келажакка дохил эзгу қадаминг,
Ватанни асрагай олий қасаминг.
Ўқиш-изланишда кечган ҳар даминг
Матонат бобида тенгсиз, бетакрор,
Азм-у қарорингдан этгум ифтихор.

Баланд минбарларда мардона, мағрур,
Сўз айтсанг, тегрангда ҳайрат айланур.
Аждодлардан мерос шижоат, сурур
Жисмингда жўш урган лаҳзаларда ҳам,
Бетимсол ҳайбатинг кўнглимга ҳамдам.

Ватан томирида оққан тоза  қон —
Бўлғуси аллома, Темурий ҳоқон.
Беруний, Хоразмий, ... забт этган довон,
Шаҳд-у шиддатингга бўлганда пойдор,
Мен сенга талпиндим такрор-у такрор!

Бунчалар азизсан, гўзал, мукаррам,
Сени улғайтирган Ватан — муҳтарам.
Ўзбекистон — улуғ Аллоҳдан карам,
Ҳуррият қулф урган ёруғ истиқбол,
Сенинг тақдирингга битилган иқбол!

Бошимга кўтариб қадр-у камолинг,
Элим, юртим, деган эзгу аъмолинг.
Мисли баҳор янглиғ ҳусн-у жамолинг,
Ҳаваслар кўшкида асрагим келар,
Мен сенга ўхшагим, ўхшагим келар!

Ҳаётим бағишлаб илм-у  зиёга,
Сенинг кўзинг билан боқсам дунёга.
Айлансам  фидойи  меҳригиёга,
Менга бундан улуғ саодат йўқдир,
Ёшлик шавқи билан кўнгилим тўқдир!

Кўз олдимда равнақ топаётир Юрт,
Бир томон водий-ю сермаъдан Устюрт.
Робия, тупроғин кўзларингга сурт,
Ҳар битта фарзанди закий ва ғани—
Она Ўзбекистон  ёшлар Ватани!

РОБИЯ