Жайхун илҳомлари

УСТОЗЛАРГА ҲАЗИЛ

Оқ-қорани таниш-чун, келганимда мактабга,

– Фамилиянг ким? – дея, мени солишда гапга.

Ҳайронлигим ошганча, мен елкамни қисаман,

Фамилиям ва исмимни ўргатишди бир ҳафта.

Ҳарфларни билолмай, ўзим жиғибийронман,

Ўттиз-қирқ йил ишлаган устозга мен ҳайронман.

Шунча ишлаб, ҳарфларни бизлардан сўраб олди,

Устозга ҳарфларни ўргатдик. Яхши бўлди!

Ҳатто бармоқларини санашни билмас экан,

– Бу неча? – дея биздан санашни билиб олди.

Назоратчи амаки бизлардан сўраб қолди,

Тўғрисини айтгандик, у киши ҳайрон бўлди:

“– Наҳотки устозларинг санашни билмаса-я,

Сизларга ҳарф ўргатиб, ўз ишин қилмаса-я”.

Ажабланиб, амаки лабларини тишлади,

Атиги бир туки йўқ, бошини хўп қашлади.

Назоратчи амаки ҳамон ҳайрон юрибди,

Устозни “юқори”га айтсамми, деб турибди.

Бу аслида устознинг, услубидир ўзгача,

Қанча шогирд чиқазган, устоз ахир бизгача.

Адил АМЕТОВ, 27-мактаб ўқитувчиси.

 

Огоҳ бўл биродар, огоҳ бўл!

Онангнинг кўксига ханжар қададинг,

Отангнинг бўйнига сиртмоқ боғладинг,

Қариндошлар бошини хам айладинг,

Ёш бошингдан нелар қилиб қўйдинг сен?

Ватанингга хиёнаткор бўлдинг сен...

Онажонинг келин олсам, деганди,

Сандиқ тўла сепларини йиққанди,

Набиралар катта қилсам, деганди.

Онанг орзуларин армон этдингми?

Қон йиғлатиб, дилин вайрон этдингми?

Бир хатоинг умрингга кетар энди,

Авлодларинг барига иснод энди,

Туғилмайин хазон бўлсанг бўларди.

Сен тириксан, куйди онангнинг жони,

Пешонангга тамға «Ватан хоини».

Ўз жонингга ўзинг жабр қилдинг-ку,

Келажагинг ўзинг барбод қилдинг-ку,

Юзинг шувут, гуноҳларга ботдинг-ку,

Ўлсанг, қабул қиларми, она тупроқ,

Манқуртга айланган эй телба, гумроҳ?

Эй дўст, кўзингни оч, лоқайд бўлмагин,

Ғанимлар тўрига тушиб қолмагин,

Ватансиз хорликда хазон бўлмагин,

Ватанни асрагин кўз қароғингда,

Бир сиқим тупроғин жойла жонингга.

Огоҳ бўлинг дўстлар, огоҳ бўлингиз,

Қандай яшаб бўлар ахир Ватансиз!

Жумагул ЮНУСОВА.

 

Тенгдошларимга

Мактабинг қадрдон маскан,

Ўқи, ўрган, қил ижод.

Ақл-у меҳнатинг билан,

Юртингни қилгин обод.

Кўплаб китоблар ўқи,

Ижод қил, шеърлар тўқи.

Албат, бўлгин билимдон,

Сени тан олсин жаҳон.

Юртга бўлгин сен мадад,

Халққа муносиб фарзанд.

Юртимизнинг эртаси,

Сен келажак эгаси.

Ирода БЕКИМБЕТОва,

30-мактаб ўқувчиси.

 

Она юртим қомуси

Ватаним Ўзбекистон,

Чаманзор, боғ-у бўстон.

Адолатли Қомусим,

Яратган улуғ имкон.

Ватанни севмоқ – имон,

Ҳам фахримиз, бурчимиз.

Токи бор танларда жон,

Бахш этгаймиз кучимиз.

Қомусимиз посбондир,

Бахт-у иқболимизга.

Дилда Ўзбекистондир,

Фидокор йўлимизда.

Ҳар моддада она Юрт

Истиқболи мужассам.

Ҳар сатрида халқимнинг

Орзулари бўлган жам.

Шундай Юрт фарзандиман,

Яйраб билим оламан.

Истиқлол дилбандиман

Эркдан қувват оламан.

Севинчой ЖУМАБОЕВА, 40-сонли мактаб ўқувчиси.

 

Меҳри баланд устозим!

Кун келиб, қаламим синиб кетганда,

Йиғидан кўзларим тиниб кетганда,

Ҳаёт дўстларимни душман этганда,

Дардингни ют, деган устозим эрур.

Зафар чўққисига етганимда ҳам,

Қуш бўлиб осмонда учганимда ҳам,

Яна заминимга тушганимда ҳам,

Қаддингни тут, деган устозим эрур!

Адашиб, озорлар ютганимда ҳам,

Таззару этагин тутганимда ҳам,

Бандадан мурувват кутганимда ҳам,

Сабрни ўргатган устозим эрур!

Тунингнинг чироғи тўсилган куни,

Дўстинг ҳам, ёринг ҳам қилганида ноз,

Бошингни эгмасдан эслагин шуни –

Учсанг, қанотман, деб туради устоз!

Юлдуз САФАРБОЕВА.

 

ГУЛ ТИКАНИ

Гуллар кўпдир, гуллар сарасин,

Экмай туриб, билмас экансан.

Ҳиди сени маст қилгандан сўнг,

Тиканларин сезмас экансан.

Меҳр бериб, парвариш қилсанг,

Ғунчалари илҳом беради.

Чиройидан кўзларинг қувнаб,

Энг гўзал ҳис – туғён беради.

Гул ўстирди боғбон боғида,

Меҳр ила парвариш этди.

Аммо гуллар очилган чоғда,

Тиканларин мисли ниш этди.

Шилиб кетди боғбон қўлини,

Қувонч билан силаган пайтда.

Ифоридан маст бўлган дилни –

Боғбонини солиб ҳайратга.

Шукурулло ЮСУПОВ,

“Гулзор” маҳалласи.

 

Шеъримга

Тунларим тонгларга уланиб кетди,

Сендан кечолмасам, не қилай айтгин?

Тарк этмагин ҳеч, жонимда яша,

Олисларда бўлсанг ҳам ёнимга қайтгин.

Шеърим, сен гўёки ўтли муҳаббат,

Ёзгим келаверар, ёзганим сайин.

Қоғозга тўкмасанг юрак тўла дард,

Дилни англамоқлик шунчалар қийин.

Сен шундай беозор, нурли бир туйғу,

Келганинг дилимда берар садо, сас.

Вужудимда яралдинг, йўқдир ҳеч қайғу,

Сени юракларга кўчиролсам бас.

Кўпдир бу дунёда бевафо, беор,

Балки энг яқин дўст, балки севган ёр.

Сен яшарсан қалбда мангу танҳо ёр,

Шеърим, ўзингдадир садоқат, вафо.

Мен тирик эканман, ўзинг ҳам борсан,

Юрагимнинг куйи, қалбдаги торсан.

Қачон яраласан, қишдами, кузда,

Мен учун ҳамиша гўзал баҳорсан.

Азиза ЎРОЗБОЕВА, 32-мактаб ўқувчиси.

 

СИЗ КУЛСАНГИЗ

Сиз кулсангиз, кўнгил қувнайди,

Дард нима-ю ғам не, билмайди.

Сиз кулсангиз, эй, онагинам,

Юрагимда меҳр гуллайди.

Оқ-қоранинг фарқини билиб,

Мен бахтлиман шу кунга келиб.

Онажоним, сиз меҳрибоним,

Юрингиз соғ, юзларга кириб.

Дадажоним кўзларида – сиз,

Меҳр балққан юзларида – сиз.

Тунда чиққан ой шуъласида,

Менинг бахтим йўлларида – сиз.

Хафа қилмай, кўнглингиз олай,

Изларингиз гулларга ўрай.

Ранжисангиз, дардим осмондир,

Сиз кулсангиз, орзуим талай!

Тонгим завқли, сокин тунларим,

Сиз-ла ёруғ шодон кунларим.

Онагинам, сиз танҳогинам,

Сиз кулсангиз, жаннат йўлларим.

Сиз кулсангиз, юракда қувонч,

Келажакка ортади ишонч.

Миннатдорман онажон сиздан,

Меҳр гулин сочай бошиздан!

Дилдора РАЖАБОВА,

“Дўстлик” маҳалласи.

 

Бахтимиз қомуси

Фаровонлик офтоби,

Бахтимизнинг қомуси.

Конституциядир бу –

Ватанимиз номуси.

Бахт порлайди сўзингда,

Қонунларнинг китоби.

Бахт калити ўзингда,

Бўл эзгулик хитоби.

Бизга саодат бердинг,

Яратдинг буюк имкон.

Сен туфайли халқимнинг

Бахтини кўрди жаҳон!

Ирода Ердошева,

38-мактаб ўқувчиси.

 

Устозимга

Меҳрингиз аямай билим берасиз,

Онамдек беғубор, мунис устозим.

Бизни деб тинмасдан меҳнат қиласиз,

Устозим, қиламан сизга минг таъзим.

Ҳаётда тўғри йўл сари ундайсиз,

Қуёш каби ёруғ, илиқ қалбингиз.

Порлоқ келажак-чун ҳаракат қилиб,

Чарчаш-у оромни ҳечам билмайсиз.

Бунинг-чун устозим минг-минг ташаккур,

Илиқ сўзларингиз бизга далдадур.

Сиздан миннатдормиз, доим бир умр,

Гар ранжитган бўлсак, минг бора узр.

Сиздек бўлиш орзуим ҳам мақсадим,

Сизга доим ҳавас ила қарайман.

Шунинг учун устозликни танладим,

Доим омон бўлинг, азиз муаллим.

Шаҳло ҚУРОЛОВА, 62-мактаб ўқувчиси.

 

Байроғим

Байроғим – буюк қадрим,

Ҳилпира юксакларда.

Ғуруримсан ва бахтим –

Ишончсан юракларда.

Оппоқ ранг – беғуборлик,

Яшили – бу табиат.

Қизил ранг қаҳрамонлик –

Танимдаги куч-қувват.

Мустақиллик нафасин,

Уфурар ҳилпирашинг.

Ғурур тўла қалбларда,

Имон-у эътиқодим.

Сенга боқиб дил яйрар,

Хотиржамдир кўнгиллар.

Ватан узра ҳилпираб,

Туравергин асрлар.

Зуҳра АҲМЕДОВА.