Jayxun ilhomlari
USTOZLARGA HAZIL
Oq-qorani taniş-çun, kelganimda maktabga,
– Familiyang kim? – deya, meni solişda gapga.
Hayronligim oşgança, men yelkamni qisaman,
Familiyam va ismimni örgatişdi bir hafta.
Harflarni bilolmay, özim jiğibiyronman,
Öttiz-qirq yil işlagan ustozga men hayronman.
Şunça işlab, harflarni bizlardan sörab oldi,
Ustozga harflarni örgatdik. Yaxşi böldi!
Hatto barmoqlarini sanaşni bilmas ekan,
– Bu neça? – deya bizdan sanaşni bilib oldi.
Nazoratçi amaki bizlardan sörab qoldi,
Töğrisini aytgandik, u kişi hayron böldi:
“– Nahotki ustozlaring sanaşni bilmasa-ya,
Sizlarga harf örgatib, öz işin qilmasa-ya”.
Ajablanib, amaki lablarini tişladi,
Atigi bir tuki yöq, boşini xöp qaşladi.
Nazoratçi amaki hamon hayron yuribdi,
Ustozni “yuqori”ga aytsammi, deb turibdi.
Bu aslida ustozning, uslubidir özgaça,
Qança şogird çiqazgan, ustoz axir bizgaça.
Adil AMETOV, 27-maktab öqituvçisi.
Ogoh böl birodar, ogoh böl!
Onangning köksiga xanjar qadading,
Otangning böyniga sirtmoq boğlading,
Qarindoşlar boşini xam aylading,
Yoş boşingdan nelar qilib qöyding sen?
Vataningga xiyonatkor bölding sen...
Onajoning kelin olsam, degandi,
Sandiq töla seplarini yiqqandi,
Nabiralar katta qilsam, degandi.
Onang orzularin armon etdingmi?
Qon yiğlatib, dilin vayron etdingmi?
Bir xatoing umringga ketar endi,
Avlodlaring bariga isnod endi,
Tuğilmayin xazon bölsang bölardi.
Sen tiriksan, kuydi onangning joni,
Peşonangga tamğa «Vatan xoini».
Öz joningga özing jabr qilding-ku,
Kelajaging özing barbod qilding-ku,
Yuzing şuvut, gunohlarga botding-ku,
Ölsang, qabul qilarmi, ona tuproq,
Manqurtga aylangan ey telba, gumroh?
Ey döst, közingni oç, loqayd bölmagin,
Ğanimlar töriga tuşib qolmagin,
Vatansiz xorlikda xazon bölmagin,
Vatanni asragin köz qaroğingda,
Bir siqim tuproğin joyla joningga.
Ogoh böling döstlar, ogoh bölingiz,
Qanday yaşab bölar axir Vatansiz!
Jumagul YuNUSOVA.
Tengdoşlarimga
Maktabing qadrdon maskan,
Öqi, örgan, qil ijod.
Aql-u mehnating bilan,
Yurtingni qilgin obod.
Köplab kitoblar öqi,
Ijod qil, şeʼrlar töqi.
Albat, bölgin bilimdon,
Seni tan olsin jahon.
Yurtga bölgin sen madad,
Xalqqa munosib farzand.
Yurtimizning ertasi,
Sen kelajak egasi.
Iroda BEKIMBETOva,
30-maktab öquvçisi.
Ona yurtim qomusi
Vatanim Özbekiston,
Çamanzor, boğ-u böston.
Adolatli Qomusim,
Yaratgan uluğ imkon.
Vatanni sevmoq – imon,
Ham faxrimiz, burçimiz.
Toki bor tanlarda jon,
Baxş etgaymiz kuçimiz.
Qomusimiz posbondir,
Baxt-u iqbolimizga.
Dilda Özbekistondir,
Fidokor yölimizda.
Har moddada ona Yurt
Istiqboli mujassam.
Har satrida xalqimning
Orzulari bölgan jam.
Şunday Yurt farzandiman,
Yayrab bilim olaman.
Istiqlol dilbandiman
Erkdan quvvat olaman.
Sevinçoy JUMABOYeVA, 40-sonli maktab öquvçisi.
Mehri baland ustozim!
Kun kelib, qalamim sinib ketganda,
Yiğidan közlarim tinib ketganda,
Hayot döstlarimni duşman etganda,
Dardingni yut, degan ustozim erur.
Zafar çöqqisiga yetganimda ham,
Quş bölib osmonda uçganimda ham,
Yana zaminimga tuşganimda ham,
Qaddingni tut, degan ustozim erur!
Adaşib, ozorlar yutganimda ham,
Tazzaru etagin tutganimda ham,
Bandadan muruvvat kutganimda ham,
Sabrni örgatgan ustozim erur!
Tuningning çiroği tösilgan kuni,
Dösting ham, yoring ham qilganida noz,
Boşingni egmasdan eslagin şuni –
Uçsang, qanotman, deb turadi ustoz!
Yulduz SAFARBOYeVA.
GUL TIKANI
Gullar köpdir, gullar sarasin,
Ekmay turib, bilmas ekansan.
Hidi seni mast qilgandan söng,
Tikanlarin sezmas ekansan.
Mehr berib, parvariş qilsang,
Ğunçalari ilhom beradi.
Çiroyidan közlaring quvnab,
Eng gözal his – tuğyon beradi.
Gul östirdi boğbon boğida,
Mehr ila parvariş etdi.
Ammo gullar oçilgan çoğda,
Tikanlarin misli niş etdi.
Şilib ketdi boğbon qölini,
Quvonç bilan silagan paytda.
Iforidan mast bölgan dilni –
Boğbonini solib hayratga.
Şukurullo YuSUPOV,
“Gulzor” mahallasi.
Şeʼrimga
Tunlarim tonglarga ulanib ketdi,
Sendan keçolmasam, ne qilay aytgin?
Tark etmagin heç, jonimda yaşa,
Olislarda bölsang ham yonimga qaytgin.
Şeʼrim, sen göyoki ötli muhabbat,
Yozgim kelaverar, yozganim sayin.
Qoğozga tökmasang yurak töla dard,
Dilni anglamoqlik şunçalar qiyin.
Sen şunday beozor, nurli bir tuyğu,
Kelganing dilimda berar sado, sas.
Vujudimda yaralding, yöqdir heç qayğu,
Seni yuraklarga köçirolsam bas.
Köpdir bu dunyoda bevafo, beor,
Balki eng yaqin döst, balki sevgan yor.
Sen yaşarsan qalbda mangu tanho yor,
Şeʼrim, özingdadir sadoqat, vafo.
Men tirik ekanman, özing ham borsan,
Yuragimning kuyi, qalbdagi torsan.
Qaçon yaralasan, qişdami, kuzda,
Men uçun hamişa gözal bahorsan.
Aziza ÖROZBOYeVA, 32-maktab öquvçisi.
SIZ KULSANGIZ
Siz kulsangiz, köngil quvnaydi,
Dard nima-yu ğam ne, bilmaydi.
Siz kulsangiz, ey, onaginam,
Yuragimda mehr gullaydi.
Oq-qoraning farqini bilib,
Men baxtliman şu kunga kelib.
Onajonim, siz mehribonim,
Yuringiz soğ, yuzlarga kirib.
Dadajonim közlarida – siz,
Mehr balqqan yuzlarida – siz.
Tunda çiqqan oy şuʼlasida,
Mening baxtim yöllarida – siz.
Xafa qilmay, könglingiz olay,
Izlaringiz gullarga öray.
Ranjisangiz, dardim osmondir,
Siz kulsangiz, orzuim talay!
Tongim zavqli, sokin tunlarim,
Siz-la yoruğ şodon kunlarim.
Onaginam, siz tanhoginam,
Siz kulsangiz, jannat yöllarim.
Siz kulsangiz, yurakda quvonç,
Kelajakka ortadi işonç.
Minnatdorman onajon sizdan,
Mehr gulin soçay boşizdan!
Dildora RAJABOVA,
“Döstlik” mahallasi.
Baxtimiz qomusi
Farovonlik oftobi,
Baxtimizning qomusi.
Konstitutsiyadir bu –
Vatanimiz nomusi.
Baxt porlaydi sözingda,
Qonunlarning kitobi.
Baxt kaliti özingda,
Böl ezgulik xitobi.
Bizga saodat berding,
Yaratding buyuk imkon.
Sen tufayli xalqimning
Baxtini kördi jahon!
Iroda Yerdoşeva,
38-maktab öquvçisi.
Ustozimga
Mehringiz ayamay bilim berasiz,
Onamdek beğubor, munis ustozim.
Bizni deb tinmasdan mehnat qilasiz,
Ustozim, qilaman sizga ming taʼzim.
Hayotda töğri yöl sari undaysiz,
Quyoş kabi yoruğ, iliq qalbingiz.
Porloq kelajak-çun harakat qilib,
Çarçaş-u oromni heçam bilmaysiz.
Buning-çun ustozim ming-ming taşakkur,
Iliq sözlaringiz bizga daldadur.
Sizdan minnatdormiz, doim bir umr,
Gar ranjitgan bölsak, ming bora uzr.
Sizdek böliş orzuim ham maqsadim,
Sizga doim havas ila qarayman.
Şuning uçun ustozlikni tanladim,
Doim omon böling, aziz muallim.
Şahlo QUROLOVA, 62-maktab öquvçisi.
Bayroğim
Bayroğim – buyuk qadrim,
Hilpira yuksaklarda.
Ğururimsan va baxtim –
Işonçsan yuraklarda.
Oppoq rang – beğuborlik,
Yaşili – bu tabiat.
Qizil rang qahramonlik –
Tanimdagi kuç-quvvat.
Mustaqillik nafasin,
Ufurar hilpiraşing.
Ğurur töla qalblarda,
Imon-u eʼtiqodim.
Senga boqib dil yayrar,
Xotirjamdir köngillar.
Vatan uzra hilpirab,
Turavergin asrlar.
Zuhra AHMEDOVA.
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
