Jayxun ilhomlari

            Yurt soğinçi

Köngling töq, qadding tik – yursang elingda,
Şukringni har kuni ming bor aytasan.
Soğinçin sezarsan ketsang dilingda,
Qizilçoli, Kuyköpirim qaydasan?

Kimlardir fikrini aytar olib tan,
Qayda qorning töysa – şu yerdir Vatan.
Men esa har safar şoşib qaytaman –
Qizilçoli, Kuyköpirim qaydasan?

Menda ham bir talay bölgandi imkon,
Qay bir şaharlarni tutmoqqa makon.
Netay, faqat şunda orom olar jon —
Qizilçoli, Kuyköpirim qaydasan?

Balkim aytişarlar qilişib taʼna,
Bizlar obrö topdik Toşkentda, mana.
Sizga qanot bergan YuRT deyman yana,
Qizilçoli, Kuyköpirim qaydasan?

Mayli, dovruğingiz olamni tutsin,
Har kim sinovlardan muqarrar ötsin.
Lekin sizni qayda intiqroq kutsin,
Qizilçoli, Kuyköpirim qaydasan?

Uç kun bölsam hamki şahri azimda,
Soğinç alomati balqir yuzimda.
Mehring sabab Ahmad doim taʼzimda –
Qizilçoli, Kuyköpirim qaydasan?
Ahmad Nafasov

***       

       ŞUKR AYLAB

Şukr aylab, aytayin şuni,
Bugun — yozning yoqimli kuni.
Keçagi kun harorat neça
Edi, qani tuşsa bir esga!

Tuni böyi va kuni bilan
Yaşagandik omonlik tilab.
Mana bugun yayradi jonlar,
Jonlandilar tillar, zabonlar.

Şeʼr maşqiga satrlar xöbi
Topilmoqda, xuş kelsa öqi...
Bezantirar barça gullarin,
Maysalarga ham berib örin.

Saxovati, yozning, bilindi,
Odamlarga oşkor qilindi.
Zavqing toşib yonboşlasang ham,
Döstlar bilan çekkan qayğu-ğam
Qayga ketdi, bilmassan endi,
Dunyo köngil mulkiday kengdir...

Jumaboy HIDOYaTOV,
"Jayxun ilhomlari" NNT aʼzosi.

***

            Soğinç
Qizim Adolatxonga

Yoz ötib, kuz keldi taşvişlar ila,
Qalbimga soğinçni toğ bilan tenglab.
Mitti vujudingni surating birla,
Jonim halqasiga qöygum muhrlab.

Munis közlaringda Quyoş çaraqlab,
Kun böyi kutişdan çarçagandirsan.
Tunlari uxlamay nenidir izlab,
Balki ertaklarim soğingandirsan.

Şamol silaganda soçing tolasin,
Dadamning qöli, deb faraz etaqol.
Qömsasang, qalbimning mehr qalʼasin,
Javonda şeʼrlarim öqib çiqaqol.

Atrofga qaragin – fasli oltin kuz,
Jilvakor daraxtning bargi sarğaygan.
Meni toşyurak deb öylama hargiz,
Soğinçdan otangning közi sarğaygan.

Tuş bölib kirayin şirin uyqungga,
Gözal tonglaringdan biri otganda.
Yo nasib, şodlik-la borib uyingga,
Bağrimga bosaman yaqin kunlarda.

Odil Şomurodov. Astraxan, 2001-yil