Бир ажойиб замон келди…

Манғитда Жуманиёз уста номи билан машҳур бўлган отам ёғочсоз эди, қўли доим ишда, тилидан шукронаси тушмайдиган одам эди. Ўша замонларда ҳам ҳунарли хор бўлмас экан-да, бизнинг тирикчилигимиз бошқаларникидан анча яхши эди. Шунинг учунми, уйимизга зарурат билан келувчилар кўп бўлар, отам ҳам, онам ҳам ҳеч оғринмай борини ўртага қўярди.

Урушдан олдинги йилларда отам Манғитнинг ҳозирги теннис майдончаси жойлашган ҳудудга яқин ерда уч хонали жой қуриб, буйра тўшаб бошпанасизлар ётиб-туриб юриши учун эшигини очиб қўйди. Қишда молимиз учун ғамлаган ўтимиз ҳам шу ерда турар, бир хонасида шу атрофдаги кишилар йиғилишиб номоз ўқирди.

Худди ҳозиргидай кўз ўнгимда: 1941 йил бошлари эди. Манғит арна бўйида (ҳозирги Гурлан кўчасининг арна бўйи тарафида) жойлашган ҳовлимизга бир куни уч-тўрт милиция ходимлари келиб, устахонасида ишлаётган отамнинг қўлига кишан солиб олиб кетишди. Йиғлаб "отамни олиб кетманг” деб бақириб, чопонининг этагига осилиб олсам, отам хотиржам овозда "йиғлама, қизим, насиб қилса кечқурунга қолмай келаман”, деди.

Онам иккаламиз куни бўйи туз тотмадик. Кечқурун акаларимнинг ишдан, отамнинг терговдан қайтиб келгани чинакам байрам бўлиб кетди.

Отамнинг айтишича, ўша бошпанасизлар учун солган иморатини кимдир "Масжид қурди” дея "орган”га етказибди.

Терговчи отамдан "худога ишонасизми, номоз ўқийсизми”, деб сўраганда ҳа, деб жавоб берган экан. Ҳадемай отамни "қулоқ” қилишди. Бор-будимизни тортиб олиб, катта ҳовлимизнинг бир хонасинигина онам иккимизга яшаш учун қолдиришди. Уч акам урушга кетиб, икки муштипар ёлғиз қолган кунларимизда бошимиздан не бир уқубатлар ўтмади. Тезак териб ўчоққа ёқиб, чўғига нон пиширардик. Нон пишади-да кулга булғаниб чиқади. Уни сувда ювиб еганмиз.

Ҳозирги замон шундай ҳур замон бўлди-ки, ўнг тарафга қарасанг ҳам, чап тарафга қарасанг ҳам кўзинг қувнаб кетади. Бири-биридан обод уйлар, йўллар, тинч-хотиржам, эртаги кунидан кўнгли тўқ одамлар... нима иш қиламан десанг имкон эшиклари очиқ. Худойим бу кунлар боқий бўлсин! Юртни оғир иқтисодий қийинчиликлардан, таҳликали кунлардан тўғри йўл топиб, ёруғ кунларга олиб чиққан Юртбошимиз омон бўлсин, - дея дуо қиламан эртаю кеч.

Жумагул ЖУМАНИЁЗОВА,

меҳнат фахрийси, "Олмазор" маҳалласи.

(Фото - http://uza.uz)