Оддий муаллим

Отамиздай азиз ва мукаррам
Ўқитувчи ва мураббийларга бағишлайман.
Ёруғ, синфхона. Кўзларда ҳайрат,
Ҳар битта кўнгилда орзулар қат-қат.
Тилга кирган каби оний сукунат,
Синфни меҳрга тўлдириб лим-лим –
Олам сирларидан сўзлар муаллим!

Киприк қоқмай тинглар неча ўғил-қиз,
Синфда туғилар буюклик сўзсиз...
Келажакка қўйиб энг теран илдиз,
Қалбларга муҳрлаб дунёвий илм,
Орзулар кўшкида яшар муаллим!

Бири шўх, бирлари жиддий болалар,
Иштиёқ, орзуси қатъий болалар.
Аждодлари ғани, закий болалар,
Заковат илмидан олишар таълим –
Оқ, ойдин йўлларга бошлар муаллим!

Дунё сирларини англамоқ учун,
Фикрни жамласак кифоя бир зум...
Тўртта унсурда жам бу кўҳна очун –
Сув, ҳаво, тупроқ ва олов сирин,
Бирма-бир очгувчи оддий муаллим!

Боласи қоқилса, оналар гирён,
Оталар юраги оғрийди шу он.
Аммо бир зот куяр, бергудайин жон,
“Бу не ҳол?” демасдан ҳаммадан олдин,
Шогирдин қўлидан тутар муаллим!

Ҳаёт давом этар, ўзгарар замон,
Бир зум тин олмагай вақт – отлиқ карвон.
Шу карвонга мисли жиловдор, сарбон –
Ҳар лаҳзага босиб ўзининг муҳрин –
Вақтдан ўзиб яшар Устоз-муаллим!

Мисол изламайман. Ўзимдан қиёс,
Ҳамон ўқувчиман бир илми саёз.
Таълим-тарбияси, меҳри беқиёс:
“Ўқиб-ўрганишдан тинма, дер, бир зум” –
Ҳар битта қадамим тергар муаллим!

Вазмин, салобатли, гулгун чеҳралар,
Меҳр чашмингиздан сўлим тегралар.
Сиз юрган йўллардан олгум баҳралар,
Қадр-у камолингиз табаррук этгум,
Она Ватан учун машъал муаллим!

Кўрдим, давраларда қаддин кўтариб,
Сўз айтар у менинг қадрим кўтариб.
Шунчалар ҳоксор у! Тополмам таъриф,
Фақат билганим шу – машҳур ва маълум –
Отамиздай азиз, улуғ муаллим!

Камтарлик бобида заминдай ҳоксор,
Ёруғ ниятлари Ватанга пойдор.
Халқим, деб жонфидо, меҳри устувор,
Сизгадир эъзозим, сизгадир таъзим –
О, оддий муаллим, оддий муаллим!

Робия Йўлдошева