Markaziy Osiyoda Yangi yil

Chor tarafda xush havo, Yangi yildan daraklar,

Kel hey, degan bir sado davralarga yetaklar.

Jaranglar ajib navo, humolanib yuraklar,

Har qarich yer, har maʼvo, bezandi yoʻl, yoʻlaklar,

Qor gulin elar samo, qor bazmida malaklar!

Yil aylandi, Vatanga qorli, kumush qish keldi,

Necha shahru yovonga xayrli yumush keldi.

Totuvlik tafti tanga eng yoqimli, xush keldi,

Koʻrdingizmi, har lahza elga huzurbaxsh keldi –

Yurtning husni, koʻrkiga maftun boʻldi falaklar!

Ehe-hey, qarang-qarang! Jirovlar jirlayotir,

Soʻqmoqlar oldi qor rang, qirlar-da soʻzlayotir.

Oʻlanlar sochdi jarang, dil-dilni izlayotir,

Anov qirlarga qarang, koʻzlar-da quvnayotir –

Qirgʻizim – qirdoshimdan kelib ezgu tilaklar!

Qiz olishib, qiz berdik, oʻrtaga oʻtov tikib,

Maydonlarda bellashdik, oriyat tugʻin tikib.

Qardoshim, deb dil berdik, ezgulik yoʻlin tutib,

Shu yoʻllarda gul terdik, qozoq ogʻamni kutib –

Nasib etdi ming yillik qoʻnoq boʻlib yurmaklar!

Pomirdan enib kelgan Amuda ming bir hikmat,

Qondoshim tojik bilan tutashgan obi rahmat.

“Xush omaded!” – deb turgan har shirin zabon albat,

Poʻdakiy, Navoiydan meros ulugʻ qadriyat –

Koʻngillarni oʻstirgan baxtdan baland koʻkraklar!

Bedov otni jilovlab, qurga tushgan qurdoshim,

Maxtumqulidan soʻzlab, sogʻintirgan sirdoshim.

Shayx Najmiddin Kubrodan bir ildiz va izdoshim,

Koʻhna Gurganj va Lebob yoʻlida safardoshim –

Turkmanim poyin quchib yozildi gul palaklar!

Davralar toʻldi, qarang, necha millat birlashib,

Oʻlan yo aydim soʻrang, kuylab berar jamlashib.

Liboslar kamalakrang, qizlar kelar sirlashib,

Bir tarafda yosh-yalang hatto “qor xat” yoʻllashib –

Yuzlar boʻldi lolarang, gupirganda yuraklar!

Yagona tariximiz va koʻngillar mushtarak,

Suv ichgan arigʻimiz, dil jomimiz mushtarak.

Boqiy qadriyatimiz ham shonimiz mushtarak,

Hayit-u ayyomimiz or, shaʼnimiz mushtarak –

Zamin-u osmonimiz, oftobimiz charaqlar!

Bir yonda oqin, baxshi, jam boʻldi sozandalar,

Kuy-qoʻshiq davra naqshi, joʻr boʻldi goʻyandalar.

“Lazgi”ning bor-da gashti, qilmayin hech kandalar,

“Omon-omon”dan oldi, sozanda-goʻyandalar –

Markaziy Osiyoni quchib orzu-istaklar!

Sulh tuzildi oʻrtada – Tinchlik boʻldi shevamiz,

Ona Yer – xaritada – bir yaylovda tevamiz.

Non-u tuz dasturxonda – bitta bogʻda mevamiz,

Sogʻinib, chorlaganda toʻlib ketar tegramiz –

Ming shukur, boʻldi nasib, davr-u davron surmaklar!

Pobiya YOʻLDOShEVA.