ЯНГИ ЙИЛ ТОНГИДА

ҲАЁТ ҲАҚИДА ЁЗИЛГАН ИНШО

Ёруғ дунёга келиб, энг аввало онамизни таниймиз. Кейинчалик отамизни, яқин қариндошларни... Аста-секин уларга нисбатан дилимизда меҳр уйғона бошлайди. Бир дастурхон атрофида овқатланиб, дунёнинг ғамини унутиб ўйнаймиз. Қорин тўқ, уст-бош бутун, қайғу йўқ. Шу алфозда умримизнинг дастабки даврларини оила даврасида ўтказамиз. Бора-бора ҳаётимизда жиддий ўзгаришлар юз бера бошлайди. Эсимизни таниган кундан дунё ишларини англай бошлаймиз. Туғишганларимизни кўрсак, қувонамиз, қийналса ёрдам берамиз, йиғласа юпатамиз. Қўлда борини берамиз. Бундай имкониятингиз бор экан, демак, бу ҳаётингизнинг олтин даври.
Бироқ ҳаёт ҳаётлигини қилади, фарзандлар турмуш ташвишлари билан бўлиб, қушдек қанот қоқиб, ҳар тарафга тарқалиб кетишади. Ҳаёт ташвишлари сабаб, баъзан бир-бировимизнинг дилимизни оғритамиз. Бироқ барибир қондошмизда, тезда ярашиб, апоқ-чапоқ бўлиб кетамиз. Бирга туғилиш бор-у, бирга яшамоқ йўқ, деган сўзларнинг маъносини тушуна бошлаймиз.
Бир-бировдан қанчалик аразласак ҳам бизни муросага келтирадиган ота-оналаримиз бўлади. Улар бизга сабрли, кечиримли, меҳрибон бўлишни  уқтиради. Шу боис, кўнглимизда меҳр нури сўнмайди.
Ҳаёт ҳақиқати шундай. Вақт ўтиб, ўғил фарзанд ота уйида ҳаётини давом эттиради. Қиз фарзанд эса насибаси қўшилган янги уйда умргузаронлик қилади. Ҳаёт эса доимо бир маромда давом этавермайди. Умр ҳаммага ҳам бир текис ширин қанд бермаган. Ҳар ким ўз йўлида, ўз оиласи ташвишида, ўзи билан ўзи овора. Қиз боланинг меҳрибон опаси, синглиси бўлсин. Ўғил  боланинг  оға-иниси бўлсин. Сабаби, яқин туғишганларнинг қозони бўлак бўлгани билан қайғуси бир. Қиз фарзанд турмуш қуриб, бошқа оила аъзоси бўлиб кетса ҳам ота уйига меҳрибонлигича қолади. Ота-онаси бирор муҳтожликка йўлиқса, ҳар доим ёрдам қўлини чўза олмайди. Фақат яхшилик тилайди, холос.
Мен ҳеч кимни бундай пайтларда айбдор санамайман. Тилагим, ҳеч кимнинг юрагида қора ният бўлмасин. Илоҳим, ўзимизга сабр берсин. Пок ниятли ҳеч кимни йўлдан адаштирмасин. Аллоҳим берган синовли кунларни бардош билан енгиб ўтайлик. Тош билан урганни ош билан уриб, енгишни ўрганайлик. Камтарин бўлайлик.
Бизга ҳам бир куни келиб, эл олдида яхши ном билан танилиш насиб этсин. Онамиз берган оқ сутини оқлайлик. Ортимиздан фақат эзгу ишлар, яхши ном қолсин.

Жулдиз СУЛТАНОВА,
Куюк кўпир овули.