VATAN! MING TAShAKKUR POSBONLARINGGA!

Milliy Armiya tashkil topganligining 30-yilligiga Tuprogʻing muqaddas, muqaddas noming,
Asrdan-asrga yuksalgan shoning.
Oliy qasam bilan asragay Vatan,
Poyingga tiz choʻkkan yovqur oʻgʻloning.

Bir yuz oʻttiz olti millatga makon –
Yagona oila – hur Oʻzbekiston.
Sarhadlar daxlsiz, obod har goʻsha,
Tegrangda qudratli Armiya qalqon!

Ortga boqsam agar, dil ozorlanar,
Yaqin oʻtmish – tarix mungli zorlanar.
Oʻzimizdan chiqqan yurtfurush, gumroh,
Koʻngli qoralardan koʻngil orlanar.

Ular panalarda gʻalayon qoʻzgʻab,
Goho yer talashdi, gohida mansab.
Sindirib tahdidlar paykonlarini,
Mardlar maydon kirdi hurriyattalab.

Koʻrdim, saflanganda Milliy Armiya,
Tan berdi Gʻarb-u Sharq, tan berdi dunyo.
Harbiy mashgʻulotlar aro saylanib,
Hatto Amriqoni etdi mahliyo.
Askarlar dilida tinchlikka qasam,
Yorugʻ kelajakka, hurlikka qasam.
Har shahr-u yovoning fayzga burkanib,
Surʼatda beqiyos taraqqiyot ham.

Koʻzlari chaqnagan oʻgʻlonlarga boq,
El-u xalqim, degan tugʻyonlarga boq.
Qalblari maʼrifat nuridan obod,
Koʻkraklari yurtga qalqonlarga boq!

Ular asragaylar yering, tuprogʻing,
Birlari Toʻmaris, biri Shirogʻing.
Gʻanimlar koʻzini kuydirguvchi oʻt –
Jaholatga qarshi metin yarogʻing.

Oʻttiz yilki, bedor, beminnat posbon –
Armiya tegrangda mustahkam qoʻrgʻon.
Shuning-chun tonglarda ajib halovat,
Halovat bagʻrida har uy, xonadon.

Vatan! Ming tashakkur posbonlaringga,
Quyoshlari porloq osmonlaringga.
Poyingga tiz choʻkib tugʻingni oʻpgan,
Qasamiga sodiq oʻgʻlonlaringga!

Robiya YOʻLDOShEVA.