VATAN! MING TAŞAKKUR POSBONLARINGGA!

Milliy Armiya taşkil topganligining 30 yilligiga Tuproğing muqaddas, muqaddas noming,
Asrdan-asrga yuksalgan şoning.
Oliy qasam bilan asragay Vatan,
Poyingga tiz çökkan yovqur öğloning.

Bir yuz öttiz olti millatga makon –
Yagona oila – hur Özbekiston.
Sarhadlar daxlsiz, obod har göşa,
Tegrangda qudratli Armiya qalqon!

Ortga boqsam agar, dil ozorlanar,
Yaqin ötmiş – tarix mungli zorlanar.
Özimizdan çiqqan yurtfuruş, gumroh,
Köngli qoralardan köngil orlanar.

Ular panalarda ğalayon qözğab,
Goho yer talaşdi, gohida mansab.
Sindirib tahdidlar paykonlarini,
Mardlar maydon kirdi hurriyattalab.

Kördim, saflanganda Milliy Armiya,
Tan berdi Ğarb-u Şarq, tan berdi dunyo.
Harbiy maşğulotlar aro saylanib,
Hatto Amriqoni etdi mahliyo.
Askarlar dilida tinçlikka qasam,
Yoruğ kelajakka, hurlikka qasam.
Har şahr-u yovoning fayzga burkanib,
Surʼatda beqiyos taraqqiyot ham.

Közlari çaqnagan öğlonlarga boq,
El-u xalqim, degan tuğyonlarga boq.
Qalblari maʼrifat nuridan obod,
Kökraklari yurtga qalqonlarga boq!

Ular asragaylar yering, tuproğing,
Birlari Tömaris, biri Şiroğing.
Ğanimlar közini kuydirguvçi öt –
Jaholatga qarşi metin yaroğing.

Öttiz yilki, bedor, beminnat posbon –
Armiya tegrangda mustahkam qörğon.
Şuning-çun tonglarda ajib halovat,
Halovat bağrida har uy, xonadon.

Vatan! Ming taşakkur posbonlaringga,
Quyoşlari porloq osmonlaringga.
Poyingga tiz çökib tuğingni öpgan,
Qasamiga sodiq öğlonlaringga!

Robiya YÖLDOŞEVA.