ÇORLOV (Faxriya)

Keling, döst-u yoronlar-yey, davr-u davronimni köring,

Çiroy oçgan yovonlarim, boğ-u ravonimni köring!

Dunyo kezgan polvonlarim, mard-u maydonimni köring,

Tili burro öğlonlarim, ilm-u irfonimni köring!

Gulga kirgan armonlarim – sayr-u sayronimni köring!

Keça kimlar edik, e voh, millat misli bandi, tutqun.

Dillar aro ming bir söroq, yurak yutdi zard-u tutun.

Xörliklarga tarix guvoh, haqiqat ham böldi tutqun,

Elim yuz yil qoldi mudroq, çiqarmayin hattoki un.

Bugun şaraf-şonlarimni - tengsiz Arkonimni köring!

Ertak aytar momolarim: biz körganni körmangiz, deb,

Kuydirguvçi nolalarim, dardlarimni sörmangiz, deb.

Erk, deb sölgan lolalarim nomin tildan qöymangiz, deb.

Bugun quvonç jolalarim aslo ğamga yöymangiz, deb,

Duo qilgan momolarim – mehri ummonimni köring!

Ayvonlarda qaldirğoçlar jivir-jivir qilib turgan,

Yaşillanib gul, oğoçlar sabzazorga dönib turgan.

Bari Qamar ham Sirojlar jismi kuçga tölib turgan,

Erkka payvand xuş onlarim – dorilomonimni köring!

Jahon aytar havas bilan: - Özbekiston – uluğ yölda,

Yangi avlod ixlos bilan tutmiş buyuk bir tuğ qölda!

Köngil tölmas qiyos bilan eng aziz, eng uluğ kunda,

Mustaqillik bolalarin dil töla tuğyonin köring!

Robiya YÖLDOŞEVA.