Dilimda qasamyod

Vatan! U yurakda uygʻongan Quyosh,

Harorati baland, yoʻqdir hech qiyos.

U tengsiz jasorat, matonat, bardosh,

Mehr-muhabbati dillarga tutash.

Kindik qoni tomgan ona tuprogʻim –

Ona Yurt! Oʻzingsan koʻzim, qarogʻim!

Otam, deb emransam, boshimni silab,

Bolam, deb ulgʻaytding, suyib, erkalab.

Chagʻir soʻqmoqlarda asrab-avaylab,

Manzilimga eltding baʼzan yelkalab.

Sengadir mehr-u ishq, dilda ardogʻim,

Ona Yurt! Sen bilan obod har yogʻim!

Sarhading qoʻriqlab turibman magʻrur,

Dilimda qasamyod, dilimda gʻurur.

Istiqlol shavqidan har onda surur,

Har onda oriyat, imon yuksalur.

Moziydan to bugun yoniq chirogʻim –

Halovat qoʻynida har uy, chorbogʻim.

Mafkura maydoni ming turga doʻnar,

Ming xil nayrang bilan zoʻr zoʻrni tunar.

Kim johil, jaholat komiga qular.

Koʻrdim, koʻngillarda hur fikr unar,

Oʻzim boʻlay Vatan, dono Shirogʻing,

Ona Yurt! Obodon yaqin-yirogʻing!

Onamsan! Suyansang, bir togʻ boʻlaman,

Poyingga toʻkilgan tuproq boʻlaman.

Gʻanimlaring uchun bir choh boʻlaman,

Tinchligingga kafil, ogoh boʻlaman –

Jaloliddin hamda Temur siyogʻing –

Ona Yurt! Oʻzimman mehrigiyohing!

Xalqimga ERK yoʻli oson kelgan yoʻq,

Necha mardi-maydon unga yetgan yoʻq.

Mustaqillik tugʻin bir bor oʻpgan yoʻq,

Yuraklarda chandiq hamon bitgan yoʻq,

Fidoyi jonlarning yoʻqdir sanogʻi,

Ona Yurt! Kechmishing hayot sabogʻi.

Vatan! Tinchligingga qilgum qasamyod,

Mehr-u muhabbating men uchun hayot.

Sen borsan, millat va avlod barhayot,

Har bitta oningda bor taraqqiyot.

Jonimda asragum yering – tuprogʻing,

Yuragimga tikib oʻtgum Bayrogʻing!

Robiya YOʻLDOShEVA.