Jayxun ilhomlari

QANOATLI BÖL

(Maslahat)

Bobolar duo qilsa,

“Qanoatli böl”, – derlar.

Qanoatli insonda,

Imon-insof jam bölar.

Qanoat özi nedir,

U qandayin fazilat?

Qanoat – nafsni tiyiş,

Neʼmatlarga şukr etiş.

Kim qanoat-la yursa,

Baxt-u omad unga yor.

Hayoti tinç-osuda,

Huzur-halovatga yor.

Nafs – asli yovuz şayton,

Qanoatning duşmani.

Nafs yöliga kirganlar,

Odamzotning şaytoni.

Yelkangga çiqqan şayton,

Buyurar: “tez çop”, deydi.

“– Mol yiğişdan töxtama,

Yana köproq top”, deydi.

Qançalik topgan bilan

Sira közing töymaydi.

Nafs qurğur, heç qaçon

Öz erkingga qöymaydi.

Agar bölsa amali,

Har kimsaning qölida.

Hiyla-nayrang işlatar,

Pul topişning yölida.

Kim nafsini tiymasa,

Öz nafsiga bölar qul.

Nafs şayton, u – duşman

Ekanligin bilmas ul.

Qanoat ne, nafs nedir?

Aytdim men takror-takror.

Qanoat ber barçaga,

Karamli Parvardigor.

Qanoatda sobitlar,

Boy böladi bir kuni.

Çiqarib yaxşi otlar,

Çaroğondir kun-tuni.

Odil Ollohyor öğli,

Çordara mahallasi.

VATAN

Daryo bölib tölib-toşgan,

Quyoşdayin nurin soçgan.

Öğlim, deya quçoq oçgan,

Vatanimsan, Özbekiston!

Qöşiq aytib, çertsam torim,

Boyligimsan, sensan borim.

Nomusimsan, mening orim –

Xazinamsan, Özbekiston!

Osmonimda nur – oyimsan,

Gözalligim, çiroyimsan.

Tuğilib-ösgan joyimsan,

Onajonim, Özbekiston!

Porlab turgan çiroğimsan,

Tengsiz çaman, gulboğimsan.

Mening jon-u jahonimsan,

Tanamda jon – Özbekiston!

Aydos IBODULLAYeV.

JASUR ÖĞLON

Vatanin qöriqlar har on,

Ayamaydi aslo jonini.

Tinçlikni asrovçi qörğon,

Alpomişdek jasur öğlon.

U bor ekan, obod har yon,

Tiniq, musaffo osmon.

Safda turar doim sergak,

Ona yurtga udir tirgak.

Vatanimiz öğlonlari,

Kuç-qudratda mard-u maydon.

Tinçligimiz posbonlari,

Ular yurtga har dam qalqon.

Ona yurtni asraş kerak,

Vatan, deya urar yurak.

Şudir ular qasamyodi,

Dillarida Vatan yodi.

Iroda BEKIMBETOVA, 30-maktab öquvçisi.

Soğinç (Onamga)

Bu dunyoga kelib körganim,

Quçoğida jannat körganim.

Duolarda baxtim sörganim –

Onajonim, Sizni soğindim!

Yoningizga boraman qaçon,

Körgim kelar Sizni, mehribon.

Yöllarimga köz tikkan inson–

Onajonim, Sizni soğindim!

Boringizga şukr aytaman,

Soğinç töla aşʼor bitaman.

Keling, Sizga bir söz aytaman:

Onajonim, Sizni soğindim!

Sobitdirman sarhadlarda men,

Qöriqlayman, tinç bölsin Vatan.

Yurtni asraş burçing, deb aytgan,

Onajonim, Sizni soğindim!

Tun-u kunlar Sizni öylayman,

Yulduzlarga, oyga sözlayman.

Bağringizga bir kun qaytaman,

Onajonim, Sizni soğindim!

Qoraqalpoq eli bu yerlar,

Amudaryo tinmay şovullar.

Manğitlardan yozaman şeʼrlar,

Onajonim, Sizni soğindim!

Yuksaklarga intilib yana,

Işonçingiz oqlab mardona.

Harbiylikka öqiyman, ona,

Onajonim, Sizni soğindim!

A.HOJIQURBONOV,

oddiy askar.

SENI GULIM, DEB...

(Askarning sevgilisiga maktubi)

Seni gulim, asrab-avaylab,

Boğboningga aylanolmadim.

Kunda ming bor ölib-tirilib,

Qalbingga heç boğlanolmadim.

Nelar qilsam, bari xatodir,

Xatolarga kömilib ketdim.

Uzr sörab, keçir, deb takror,

Oxir özim begona böldim.

Boğbon bölib gullar iforin,

Özgalarga etibman ato.

Endi zinhor gullar ekmasman,

Gullar meni qildilar ado

Raʼno RAHIMJON qizi, 38-maktab öqituvçisi.

ASKAR ONASINING DUOSI

Oppoq qor yoğdi, qarang,

Vatan oqqa burkandi.

Quvonçlar berdi jarang,

Xalq bayramga şaylandi.

Yangi yil tantanasi,

Ulandi zör ayyomga.

Askar öğlon onasi,

Qölin oçdi duoga:

“Omon bölsin askarlar,

Hur Vatan posbonlari.

Ular bilan çaroğon

Ona yurt osmonlari”.

Malina MINTURĞANOVA, 19-maktab öquvçisi.