Jayxun ilhomlari

Albatta, ishonch zoʻr!

Koʻrinmas yov bilan ketmoqdadir jang,

Uni taslim etmoq mushkul boʻlmoqda.

Man-man degan davlat ahvolidir tang,

Bemorlarga shifo uyi toʻlmoqda.

Jahonga tanilgan olimlar hayron,

Tezda daf qiluvchi dori topolmay.

Virus etmoqdadir dillarni vayron,

Giryonmiz ajdaho ogʻzin yopolmay.

Ne-ne odamlarni gumdon etdi u,

Bormagan yurti-yu joyi qolmadi.

Ochigʻi, haddidan oshib ketdi u,

Hattoki, shohlar ham yoʻqotolmadi.

Niyat-u umidlar hali soʻnmadi,

Dorisi topilib boʻlgusidir mot.

Ogoh boʻlgan elda qayta unmaydi,

Kun kelur, qutular undan odamzod.

Saʼdulla XOʻJANIYoZOV.

 

Yodgorlik qoshida

Xitoy qishlogʻida yodgorlik – bitik:

Har ovuldan ketgan yigitlar nomi.

Oʻrozgul enaning uch oʻgʻli qani:

Eshimboy, Qoʻshimboy, Pajabboyjoni?!

Poʻmol uchin tishlab, yuz yoshli momo –

Yigirma yoshida tul qolgan kelin –

Yolgʻiz yodgorining avlodlari-la

Taʼzimda,toʻldirib oʻngin va soʻlin.

Moʻysafid.Urushdan omonda qaytgan,

Vujudi qaltiroq,ovozi titroq,

Toʻqson toʻqqiz yoshli soʻnggi guvoh u

Kuch toʻplab, tik qotib “chest” berar biroq!

Beparvo oʻtmagin, ey yigit, ey qiz,

Qaytgan,qaytmaganlar bovring boʻladi.

Xotirla,qadrla,unutma hargiz

Ular bu kunlar deb garov toʻladi!

Bular yurt boshiga kelganda balo

Otlangan koʻkragi qalqon yovqurlar.

Qaytmaganlar boʻldi shahidi aʼlo,

Ularning barchasi qahramondurlar!

Tursunboy ABDULLAYeV.

 

BIP YuZU BIP

Koʻhna tarix bagʻri sirlarga toʻla,

Barcha tadqiqotlar shuni taʼkidlar.

Va shular sababli aniq boʻlmoqda,

Jonin qurbon qilgan qancha shahidlar.

Iroda,jasorat,eʼtiqod kabi,

Xalqona xislatni ayon qilgandek.

Azoblarni yengib butun dunyoga,

Oʻzligin tanitgan bir yuz bir oʻzbek.

Golland yerlarida kontslagerda,

Irqi afzalligin isbotlash uchun,

Asirlar ichidan tanlab olindi,

Oʻzbek tuprogʻidan bir yuz bir tutqun.

Manfur bosqinchida na insoniy his,

Na-da odamga xos boshqa xislat bor –

Sinov maqsadga mos chiqishi uchun,

Mahbuslar saqlandi uch kun och nahor.

Nihoyat Berlindan necha kinochi,

Necha jurnalistlar keldilar yetib.

Mahbuslarni saflab ular oldiga,

Tashlashdi bir bulka nonni itqitib.

Fashistlar fikricha bu och mahbuslar,

Janjal boshlashardi nonni talashib.

Irqi afzalligin isbot qilishga,

Shu lavha tushardi juda yarashib.

Lekin bu malʼunlar qaydanam bilsin,

Kimlar avlodiga duch kelganini.

Yurtiga Boyazid xavf solganida,

Buyuk Temur uni yoʻq qilganini.

Ne koʻz bilan koʻrsin – shum niyat fashist,

Safdan non tomonga hech kim jilmadi.

Ochlik qancha kuchli azob bermasin

Oʻzin yoʻqotishga majbur qilmadi.

Oxiri yoshulli bir mahbus chiqib,

Nonni bir burdadan berdi teng boʻlib.

Agar fashistlarga shu kun tushganda,

Bir-birin yeyishar edi non qolib.

Kutilgan niyatlar chippakka chiqdi

Boʻlmadi kaltaklar, qancha doʻq bilan.

Oxiri fashistlar oʻchini oldi,

Asirlar tomonga yoqqan oʻq bilan.

Iymon-eʼtiqodga dogʻ tushirmagan

Bu mardlar hammasi bizga vatandosh.

Bugun ruhlarini shod qilmoq uchun

Eslaylik barini lahza egib bosh.

Odamzod tarixda koʻp urush koʻrgan,

Ilohim bularni takror qilmasin.

Hamjihat yashaylik yerning yuzida,

Hech millat oʻzini ustun bilmasin.

Har qanday holatda hamki, yurtdoshim,

Xalqimiz nomiga loyiq boʻlib qol.

Har safar qoʻlingga non olganingda,

Bir yuz bir oʻzbekni albat, esga ol!

Ahmad Nafasov.

 

Bitiruvchi tuygʻulari

36-sonli maktabning 2015-yilgi bitiruvchilariga bagʻishlanadi

Seni yaxshi koʻraman maktab,

Senda shirin xotiralar bor.

Dilga yaqin qalin qor – yanvar

Goʻzal tuygʻu muhabbat – bahor.

Bilmas edim muhabbat nima,

Ishq sehri ham edi begona.

Sinfdosh qiz juda chiroyli

Koʻrdim. Sevdim. Boʻldim devona.

Seni yaxshi koʻraman maktab,

Shoʻxliklarim kechirgansan sen.

Shu hayotning butun sabogʻin

Yuragimga koʻchirgansan sen.

Taniganman shu uzun yillar

Taʼlim berdi ziyokor ustoz.

Qonimizda unib tafakkur

Hayotimda bu inson mumtoz.

Seni yaxshi koʻraman maktab,

Umrim qadar hamrohlarim bor.

Ular kabi yaqinlarni ayt

Yana qaydan topaman takror.

Yashayapman turfa qiyofa

Turfa inson koʻradi koʻzim.

Senda topgan idrok zaboni

Tili ila aytaman soʻzim.

Seni yaxshi koʻraman maktab,

Yillar oʻtdi bugun soʻnggi kun.

Ostonangga qoʻyib boshimni

Yuragimni toʻkayin butun...

Seni yaxshi koʻraman maktab...

Shohzod Anvar.

 

Oʻzbekistonim

(Qoʻshiq)

Yastansam tuprogʻim,

Chanqasam bulogʻim,

Suyansam togʻim,

Kuylasam bogʻim

Naqorat

Mening Oʻzbekistonim.

Bahori chechagim,

Yozlari sharbatim,

Kuzi rizq-roʻzim,

Qishi oq durim.

Naqorat

Shamollar yeladi,

Bugʻdoy hid taratib,

Tun tongni ulaydi,

Ufqni alangalatib.

Naqorat

Jami jonzot yashar,

Xotirjam, hamdam.

Kun sayin yashnar,

Kun sayin koʻrkam.

Naqorat

Tabiat tarovati,

Koʻchgay yuraklarga.

Koʻchgay, aylangay,

Eng yaxshi tilaklarga

Naqorat

Mening Oʻzbekistonim.

Mehribon IShAYeVA.