Tuhmat (Mitti hikoya)
Köçada kuçli şovqin eşitildi. Avval onam, ortidan men ham köçaga çiqdik.
– Sen sigirni urgansan, urmasang, ölmas edi. Endi tovon tölaysan, yo molxonangdagi soğin sigiringni berasan!!! – Ovozi boriça şanğillardi narigi köçadagi Qurbonoy “şaq-şaq” laqabli ayol.
Qöşnimiz Pölat aka boşini egib, jim turar, unga sari Qurbonoy “şaq-şaq”ning jaği oçilgandan-oçilardi. Baqir-çaqirlar uzoq davom etdi. Orada mahalla oqsoqoli bilan qişloq veterinari Mahmud aka yetib kelişdi. Hamma ularga ergaşib Qurbonoy “şaq-şaq”ning hovlisi tomon ketişdi.
Yarim soatlarça vaqt ötib köçamiz boşida Pölat aka va boşqa qöşnilar körindi. Pölat akaning dadil, boşini kötarib kelişidan bildimki, muammo qöşnimiz foydasiga hal bölgan.
– Tuhmat yomon, – dedilar dadam köça yuzida xavotirlanib turgan Pölat akaning ayoliga. – Hovliqmasdan, avval vaziyatni bilmaydimi? Qurbonoyning sigiri fermerning dalasiga tuşib rosa makkajöxoriga bökibdi, biz borsak, qorni yorilib ketgan ekan...
Bilsak, Pölat aka odamgarçilik qilib:
– Qurbonoy, sigiring dala boşida yurolmay qoldi, xabar ol, – degani uçun Qurbonoy opaning içiqoraligi sabab şunday tuhmatga qolgan ekan.
– Har bir masalada yaxşilab öylab, keyin xulosa çiqariş kerak, – dedilar dadam boşini çayqab.
Qunduz QODIROVA,
42-sonli maktab öquvçisi.
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
