GULLAMOQ FASLI

Gul atrin taratdi yana chamanlar,

Turnalar raqsi bor sayri samoda.

Togʻlarning bagʻrida ajib jaranglar,

Koʻngillar siyrati kuyda, navoda.

Bogʻlar ogʻushida sabolar bazmi.

Abri bahor quchgan zamin koʻksini.

Shox-u butoqlarda gullamoq azmi,

Dalalar ichganday quyosh aksini.

Yasharib ketganday momolar goʻyo,

Qayroqni "shaq-shaq”lab chalishin qarang.

Bobolar yuzidan yogʻilib ziyo,

"Lazgi”dan boʻlsin!” deb turishin qarang.

Sumalak hididan toʻlgʻondi har dil,

Yashil maysalarni koʻzlarga surib.

Oʻrikzor bogʻlarda marjonlandi gul,

Turnalar kuy bitdi samodan turib.

Uya gʻamin chekkan qushlar jon halak,

Oʻzlari pesh urar, oʻzlari meʼmor.

Ona zamin uzra yoygancha palak,

Ishchan malikaga aylandi Bahor!

Daryo toʻlqinlarin urdi qirgʻoqqa,

Musofir xayollar yuvilib ketdi.

Izgʻirin yulqilab turgan firoqqa,

Umid gullarining ifori yetdi.

Quvonchlar rangida uygʻondi Vatan,

Varraklar toʻshida hurlik xatlari.

Bolajon elimda qulf urgan chaman –

Buyuk kelajakning adl qadlari.

"Navroʻzga!” – alyorlar yangradi tongda,

Sumalak tortildi dasturxonlarga.

"Kel, ho kel!” sadosi sirli ohangda,

Yetib bordi qarang, har bir makonga!

Koʻrdingizmi, yurtda totuvlik hokim,

Mangu qadriyatlar baridan ulugʻ.

Barcha millat ahil yasharkan tokim,

Har kun Navroʻz ila el rizqi toʻlugʻ.

Qaldirgʻoch in qurdi! Qanday ajoyib!

Ayvonlar shiftida jannatiy makon.

Navroʻz kezayotir qulochin yoyib,

Gullamoq faslida ona Turkiston!

Robiya YOʻLDOShEVA.

(Foto - http://www.uza.uz)