Mardlik tugʻin tutgan asl farzandlar (Parij olimpiadasi sovrindorlariga)

“Ey , ulugʻ Turon, arslonlar oʻlkasi” (Abdurauf Fitrat).

“Olamni mahliyo aylagan diyor”,

Oʻzbekiston uchun havaslar bisyor.

Oriyat yuksalgan oniy lahzalar,

Yuraklarni quchdi shaʼn-u iftixor:

– Vatanga qaytdi, – deb, – yana Toʻmaris!

Nurli qalam bilan yozildi tarix,

Hayrat ogʻushida hatto muarrix.

Balki Yaratgandan moʻʼjiza! Aniq,

Qirilib ketmagan. Afsona – tirik –

Uygʻondi Turonda turon yoʻlbars!

Maydonni titratgan pahlavon qizlar,

Ulugʻ ajdodlardan tabarruk izlar.

Kurashlarda aslo choʻkmagan tizlar –

Dunyoga yoʻl ochgan ummon, dengizlar –

Bugun oriyatdan berayotir dars!

Koʻrdingizmi, dunyo qalqib ketganin,

Parijda nohaqlik haddan oʻtganin.

Vujudiga joylab tengsiz jurʼatin,

Mardlik tugʻin tutgan oʻzbek qizlarin.

Yoqlab jarang sochdi adolatli bahs!

Oʻzbekka qadrdon doʻst, ogʻaynilar,

Qozoq, qirgʻiz, turkman ogʻa-inilar.

Tojikning lafzida tengsiz maʼnilar,

Hatto ahli dunyo hayratlandilar –

Beshta qoʻl birlashib, chiqqanida “qars!”

Barchasi bir boʻldi – bir yagona XALQ,

Qalblar birlashganda qolmadi hech farq.

Markaziy Osiyo – eng muhtasham Ark

Yogʻdusidan lol-u hayron Gʻarb-u Sharq,

Dil toʻla hayratlar, dil toʻla havas!

Ana, oktagonda, ringda oʻzbeklar,

Sharaf tojin kiygan gʻolib oʻzbeklar.

Hatto qardoshlarin qoʻllab oʻzbeklar,

Ona Turon boʻlib yondi oʻzbeklar,

Qutlagali keldi xalq guras-guras!

Koʻring, havas qiling, oʻzbek shunqorin –

Yangi Oʻzbekiston shaʼn, iftixorin.

Boshiga koʻtarib tinchlik shiorin,

Dunyoga tanitdi ona diyorin!

Koʻngillar birlashdi Vatanga payvast!

Robiya Yoʻldosheva.