AFSONA TILIM

Birlashgan millatlar tashkilotining

Yuksak minbaridan yangragan tilim.

Hurriyat—Istiqlol mamlakatining

Ulugʻ maqsadlarin sharhlagan tilim!

Iftixor hissini tuyaman shodon,

Moziylar sadosin tinglagan onim:

Turkiyda yakqalam muqaddas Turon—

Allalar sehriga singgan oʻronim!

Buyuk afsona bor toshbitiklarda,

Oʻrxun Yenasaydan boshlangan ilm.

Mahmud Qoshgʻariyning bitiklarida

Qaddi tik, qadri ham ulugʻvor tilim!

“Devonu lugʻotit turk”ning magʻzini,

Qay millat anglabdi, hayratga doxil.

“Qutadgʻu bilig”dan topgay oʻzini,

Yusuf Xos Hojibni tinglagan oqil.

Moziydan to bugun oʻlmagan meros—

“Hibatul haqoyiq” oʻqigan zakiy.

Avlodlar qalbida uygʻotib ixlos,

Hamon taʼlim berar Ahmad Yugnakiy!

Yassaviy tasavvuf olami aro,

Hikmatlar devonin tuzdi, ilohiy.

Jamlanib kelganda ahli shuaro,

Turkiy nazm ichra tojdor Navoiy!

Bori qudratim-u tafakkurim ham

Navoiy bergan dars—inja taʼlimdir.

Saodat, zakovat baxsh etgan rutbam—

U “Muhokamat ul lugʻotayn”dir!

Lutfiy-yu Atoiy, Ogahiy bilan

Muhabbat qasrini qurganimiz rost.

Oshiqlar vasl-u ishq oʻtida yongan

Oniy lahzalarga umrimiz payvast.

Elim deb, tilim deb, qaddi bukilib,

Behbudiy, Choʻlponlar, Fitratlar oʻtdi.

Hur soʻz deb, shoh Bobur tutday toʻkilib,

Mardona Sidqiy-yu Ibratlar oʻtdi.

Alarni oʻylasam,kuyib ketaman,

Har satri qalbimda suyuklarimdir.

Vatan, til mehrini joniga ekkan,

Oydinlarim—mangu buyuklarimdir!

Ona tilim, desam, bugun ruhi shod,

Juvonmarg ketganlar boshin koʻtarar.

“Vosita, robita tildir” deb, hayhot,

Davralar toʻrida ul Avaz Oʻtar!

Oʻzbekiston! Noming yurakka ekdim,

Jarangi dunyoni tutgan til bilan.

Turkiy soʻz qudratin tabarruk etdim,

Onajon tilimga sodiq dil bilan.

Yuksak minbarlarda mardona tilim —

Millatim koʻzgusi—afsona tilim!

ROBIYa YOʻLDOShEVA.