XATONI OTA-ONA QILIB, JAZOSINI GOʻDAKLAR TORTADIMI?

Xalqimizda kirpi bolasini yumshogʻim, qargʻa oppogʻim, deb suyadi degan gap bor. Hayotga chuqurroq nazar solib qarasak, chindan-da baʼzi hollarda hayvonlar, qushlar Yaratgan eng mukammal qilib yaratilgan zot – insonlardan bolajonroq ekanligini, ular kelgusi avlodi uchun gʻamxoʻrroq  ekanligini anglaganday boʻlamiz. Ommaviy axborot vositalarida hayotimiz bor boʻyicha aks etayotgan bugungi kunda qaysi amaldorning qanday mashina sotib olayotgani, qaysi amaldor qanday yashashi-yu qoʻl ostidagilarga qanday muomalada boʻlishi, kim oilasini qanday boqayapti-yu kimning kim bilan turmush qurib, kimlar ajrashayotgani, shou biznes vakillari qancha pul topayotgani va nimalarga sarflayotgani, avvalgi, keyingi turmushi haqida barcha maʼlumotlarni, dunyo mamlakatlariga doir maʼlumotlarni ham ijtimoiy tarmoqlardan bemalol topa olamiz. Mayli bularni rivojlanish, globallashuv mahsuli deb qabul qilamiz.

Shunisi achinarliki, keyingi yillarda oʻz bolasini pulga (!) yangi uy olish, boqishda qiyinchiliklarga uchrayotgani, yo birov bilib qolmasligi uchun (albatta, nikohsiz tugʻilganini) sotayotgan onalar, oilasidagi arzimagan muammolar sabab hatto ularga oʻt qoʻyayotgan, suvga choʻktirayotgan onalar, koʻksiga pichoq qadayotgan otalar haqida yozilgan maqolalarni oʻqib, “tavba” deya yoqa ushlaydi, odam. Xatoni ota-onalar qilishadi jazosini goʻdaklar tortadimi? Bu qanday bagʻritoshlik?

Yaqindagina Sirdaryoda koʻzmunchoqday shirintoy ikki oʻgʻlini va oʻzini suvga tashlab oʻldirmoqchi boʻlgan ayol toʻxtatib qolingan edi. Zominda  beshikda yotgan ikki oylik norasida goʻdak qizini oilaviy nizolarga bardosh berolmay, urib oʻldirgan erkakka besh yil ozodlikdan mahrum etish jazosi tayinlangani haqida oʻqib, dahshatdan qotib qoldim. Axir olamga endigina koʻzlarini katta-katta ochib boqayotgan, ota-onasi mehrini, ogʻushini his qila boshlagan goʻdakda, qizaloqda ne ayb? Muammo girdobida qolgan boʻlsa, insonlarcha muomala bilan er-xotin oʻzlari hal qilsalar boʻlmasmidi? Nahot ular qiz bola nafaqat farzand, balki jannat kaliti degan taʼrifga loyiq ekanligidan bexabar boʻlishsa? Johillik, bagʻritoshlik ham shunchalik boʻlar ekanmi – ota oʻz pushtikamaridan dunyoga kelgan ikki oylik farzandi arjumandini urib oʻldirishgacha borib yetsa? Nahot u farzand Yaratganning eng bebaho neʼmati ekanligiga, chor-atrofida  tirnoqqa zor qancha odamlar borligiga aqli yetmaydigan darajada boʻlsa?

Bilmadim, bilmadim. Biroq oʻsha erkak murgʻak norasidaning uvoliga qolgani  aniq.

Mayli, kun-kunni quvib oʻtib, oʻsha otaning besh yil ozodlikdan mahrum qilish jazo (nazarimda juda kam belgilangan) muddati ham tugar. Biroq oʻsha vaqtda u el yuziga  qanday qaraydi, kim uning yoʻlini kutadi? Menimcha bu savollar unga besh yillik jazodan ham ogʻir boʻlar, ehtimol? Yaratganning oʻzi odamlarning barchasiga insof bersin!

Oygul RAJABOVA.