TINChLIK – ULUGʻ NEʼMAT

Odatda biz ertalab bexavotir uygʻonib, kundalik hayot tashvishlariga shoʻngʻib ketamiz, oqshomlari tiniqib dam olamiz. Nazdimizda dunyo shunday yaralganday, bunday turmush tarzi kelgusida ham muqarrar davom etaveradigandek tuyuladi. Aslida shu tabarruk zaminimizda bugungiday tinch-osuda, dorilomon kunlar barqaror boʻlmogʻi uchun ota-bobolarimiz ne bir algʻov-dalgʻov kunlarni boshidan kechirmagan, olovli janglarga kirmagan, mashaqqatlar chekmagan, deysiz?

Mangʻit shahrining Boʻston mahallasida istiqomat qiluvchi Qurbonboy Oʻrozboyev Ikkinchi jahon urushi boshlangan kezlarida hali oʻsmir edi. Kuch-gʻayratga toʻlgan nene alp yigitlar, erkaklar urushning ilk kunlaridanoq harbiy xizmatga chaqirildi. Radio, gazetalar orqali biri-biridan tashvishli, yuraklarni larzaga soluvchi xabarlar kelib turar, bilagida kuchi, koʻnglida iymoni sobit erkaklar men ham urushga boraman, yovga qarshi kurashaman, - deya harbiy komissariatga kelishardi.

- Urush boshlanganiga olti oylar oʻtganda butun tirikchilik tashvishi ayollar va armiya yoshiga yetmagan oʻsmirlarga qolgan edi, – deya xotirlaydi Qurbonboy Oʻrozboyev. - Bola boshimiz bilan dalada ham ishlardik. Erkagi yoʻq xonadonlarning holidan ham xabar olib, yumushlariga koʻmaklashardik.

1944-yil boshida uni ham armiyaga chaqirishdi. Qisqa muddatli harbiy tayyorgarlikdan soʻng kun sayin oʻz yeriga chekinayotgan dushmanni butunlay taslim qilish uchun kurashayotgan jangovor safga qoʻshildi. Chexoslovakiyani nemislardan tozalashda ishtirok etdi. U 1946 yilgacha harbiy burchini ado etdi. Biroq ayovsiz janglarning birida oyogʻidan oʻq yegani safda qolishiga monelik qilavergach, 1946-yilda oʻz yurtiga qaytdi. Qurbonboy Oʻrozboyev urush asoratlari tufayli 1-guruh nogironi boʻlib qolgan boʻlsa-da, elning nochor, qahatchilik kunlariga tomoshabin boʻlib oʻtirolmadi. Butun topgan-tutgani urushdagi askarlarga, oziq-ovqat, qurol-yaroq ishlab chiqarishga yoʻnaltirilgan amudaryoliklarning tirikchiligi ogʻir edi.

Oilasiga qaytib, sal oʻziga kelib olgan Qurbonboy Oʻrozboyev mehnatga shoʻngʻidi. Yarimjonman demay, Mangʻit paxta tozalash zavodida 33-yil buxgalter boʻlib ishladi.

92-yillik umr dovonidan oshgan otaxonning bugun tinch-osuda kunlarimizga shukronasi tilidan tushmaydi. Keksayib kuchdan qolgan chol-kampir tez-tez xabar olib turadigan tuman xalq taʼlimi muassasalari faoliyatini metodik taʼminlash va tashkil etish boʻlimi rahbariyatidan, 38-sonli maktab oʻquvchilaridan juda-juda minnatdor.

– Oʻgʻil-qiz koʻrmadik, deb avval koʻp oʻkinardim. Endi bilsam oʻgʻlim ham, qizim ham koʻp ekan, - deydi Qurbonboy boboning umr yoʻldoshi Sharifa momo.

– Iloyim biz koʻrgan ogʻir kunlarni sizlar koʻrmagaysizlar. Tinchligimiz, osoyishtaligimiz mangu boʻlsin, - deydi Qurbonboy bobo atrofida har biri turli yumushlarni yugurib-yelib bajarayotgan oʻquvchilarga.

Ha, chindan ham tinchlik - ulugʻ neʼmat. Jonlarini fido qilib bizga shunday dorilomon kunlarni hadya etgan insonlar esa har qancha hurmatu eʼzozga loyiq.

Oygul RAJABOVA.

Suratda: Qurbonboy Oʻrozboyev oʻquvchilar davrasida.

M.ShOMURODOV olgan surat.