BAXT KALITI OʻZ QOʻLIMIZDA

Tugʻishgan aka-singil bizdan keyin farzandlarimiz uzoqlashib ketmasin, deya quda boʻlishga ahd qilishdi. Yigit-qiz garchi yigirmadan oshgan, oq-qorani tanib qolgan boʻlsa-da, ota-onalarining raʼyiga qarshi borisholmagan, zamonaviy tibbiyotning yaqin qarindoshlar orasidagi nikohning salbiy oqibatlari haqidagi xulosalaridan xabardor boʻlishsa-da, tuppa-tuzuk yashayotganlar ham bor-ku, deya chuqurroq mulohaza qilmay, rozi boʻlaverishgan. Oqibatda ularning ikkala farzandi ham nogiron tugʻilgan, ularga qarayman, deb halak boʻlgan boyaqish ona qayn oilasida oʻz vazifalarini ado etolmay, noʻnoq va yalqov kelin atalib, doimiy asabiylashaverganidan sogʻligidan ayrilib, ota-onasi oldiga qaytib kelgan.

Ota-onaning ular ustidan chiqargan bir nomaqbul qarori ikki yoshning baxtsizligiga, qolaversa, ikki begunoh norasidaning nogiron boʻlib dunyoga kelishiga sababchi boʻlgan.

Toʻgʻri, davlatimizning adolatparvarlik, insonparvarlik tamoyillarini oʻzida aks ettirgan qonunlarida hatto nogironlarning ham toʻlaqonli hayot kechirishlari uchun gʻamxoʻrlik oʻz ifodasini topgan. Biroq, hayotda bir kam bilan yashab, oʻzini toʻkis baxtiyor his qila olgan odam bormikan?  Qolaversa, hali oʻttizga ham kirmagan yigit-qizning aro yoʻlda ajrashib ketishgani, "uzoqlashib ketmaylik”, – deb bir-biri bilan yuz koʻrmas boʻlib ketgan qarindoshlarning ahvoli naqadar ayanchli.

Oʻz xizmat faoliyatimda kuzatganim bu voqeaga oʻxshash holatlar hayotda, afsuski, koʻp uchraydi.

Inson dunyoga kelar ekan, albatta hammaning ham baxtiyor, farovon yashagisi keladi. Baxtiyorlik esa koʻp jihatdan nikoh bilan bogʻliq. Agar yigit-qiz kasb-hunar egallab, bir-birini yaxshi bilib, oʻrganib, mustahkam ishonch bilan koʻngil qoʻyib, turmush qurishdan oldin FHDYo organiga murojaat qilib, nikoh oldi tibbiy koʻrigidan oʻtib, sogʻliklari haqida xabardor boʻlib turmush qurishsa, ota-onalar ham farzandlarining ahil, inoq boʻlib yashab ketishlariga koʻmakdosh boʻlib, yoʻl-yoʻriq berib oʻtirsalar, albatta, natija quvonarli boʻlishi tayin. Biroq shunday holatlar ham uchraydiki, ota-ona hali kollej oʻquvchisi boʻlgan oʻgʻil-qizini uylantirib yo uzatib, oʻzlaricha tinib oʻtirgisi keladi. Afsuski, bu orzu-havas ularni bir umr baxtsiz qilib qoʻyishi mumkinligini oʻylashmaydi.

Oʻtgan 2015 yilda tumanimiz boʻyicha 78 ta ajrim holati qayd etildi. Agar bu raqam ortida 78 nafar erkak va 78 nafar ayolning taqdiri aro yoʻlda qolgani va eng achinarlisi, ushbu oilalarda oʻnlab farzandlarning yo ota, yo ona tarbiyasidan mosuvo boʻlayotganini inobatga olsak, buning jamiyatimiz uchun qanchalik ayanchli ekanligini anglash qiyin emas. Qolaversa, oilaviy ajrimlarning koʻpchiligi nikohlarning dastlabki yillarida qayd etilayotgani – ayrim yoshlarning nikohga jiddiy qaramayotganini va mustahkam oila bunyod etishga tayyor emasligini koʻrsatib  turibdi. Shundan xulosa qilib aytishimiz mumkinki, yoshlarni oila qurishga tayyorlash juda muhim masala.

Aziz yoshlarimiz baxt kaliti oʻz qoʻllarida ekanligini chuqur anglasalar, ahil va baxtiyor oila bunyod etishga intilsalar, albatta, niyatlariga erishadilar.

Sanobar XOLBOYeVA, tuman FHDYo boʻlimi mudirasi.

(Foto - http://fikr.uz)