KOʻNGILDAGI BOʻShLIQNI QANDAY TOʻLDIRASIZ?

Bahor kelishi bilan dov-daraxtlar, qurt-qumursqa tirik jon borki, gʻimirlab boshlaydi. Dehqonlar yerini ekishga tayyorlab, urugʻ qadaydi, kimdir ariq-zovur tozalaydi. Shaharda esa koʻpincha kunlar iliy boshlashi bilan baʼzilar olis shaharlarga ishga ketishga hozirlanadi. Yaqindagina uylangan yigit ota-onasining toʻy uchun qilgan qarzini uzish uchun pul topishga majbur, yosh kelinchagini tashlab ketadi. Uylanish uchun pul ishlab topishga ketayotganlar ham talaygina.

Bular ham mayli, ayrim ota-onalar yosh bolalarini, maktabga endi qadam qoʻygan jajji oʻgʻil-qizlarini qari ota-onasiga, yaqin  qarindoshiga yoki boshqa yaqinlariga ishonib, tashlab ketayotganlariga nima deysiz? Pul ishlab kelish uchun ishonib tashlab ketgan odamlari bolalariga qarasa xoʻp, qaramay, eʼtiborsizlik qilsa-chi? Ana undan qiyini yoʻq. Ota-onasi uzoqqa ketgan bolalar maktabga dars tayyorlamay kelsa yoki birov bilan urishib qolsa, ularning nigohlariga qarash juda qiyin: koʻzlari moʻltirab turishidan ustozning ham bagʻri ezilib ketadi.

Ota-onalar majlisi chaqirilganida hammaning ota-onasi kelsa, uning oʻsha qarindoshlaridan birortasi kelmasa, yana oʻsha nigohlarni koʻrasiz. Xuddi yetim bolaga oʻxshab, sizdan bir ogʻiz mehrli soʻz eshitishni, urushmasligingizni istab, umidvor boqadi.

Hozir ularning mehrga zor, ayni oʻrtoqlari bilan oʻynab-kulib, har bayramda, tugʻilgan kunlarida quvonchlari ichiga sigʻmay dugonasi, oʻrtogʻiga ota-onasi qanday sovgʻalar olib kelib berganini maqtanib toʻlib-toshib yuradigan paytda yonida ota-ona boʻlmasa, uzoqdan turib telefon orqali shunchaki qizim yoki oʻgʻlim bu safar ham tugʻilgan kuningda yoningda boʻlaolmadim, degan gapni eshitsa? Qani endi bu murgʻak goʻdaklarning koʻnglidagi ana shu boʻshiqni qanday toʻldirasiz, olislarda yurgan ota-onalar? Siz bolalarim uchun pul topayapman, hammasi oilam uchun, deb oʻz-oʻzingizni oqlarsiz, shunday ham boʻlar. Lekin farzandingiz koʻnglidagi armonlarini, sizsiz oʻtgan damlaridagi boʻshliqni, qanday toʻldirasiz? Uning koʻnglida nimalar kechayotganligini bilishingiz kerak boʻlgan payt siz yonida yoʻqsiz. Shuning uchun u doim maʼyus, oʻrtoqlari, dugonalaridan oʻzini chetga olgisi keladi, chunki ular onasi biror bir mazali ovqat pishirib berganini yoki dadasi oʻyinchoqmi-qoʻgʻirchoqmi olib berganini maqtanadi. U nima deb maqtansin, onam, dadam koʻp pul ishlashga ketdi, deb maqtanadimi?

Ha, toʻgʻri, ishlaganning aybi yoʻq. Biroq pul topaman, deb farzandining tarbiyasi izdan chiqsa, topgan puli bu tarbiyani oʻrniga qoʻya olarmikan? Koʻpchilik shu yerda ham ishlab pul topayapdi-ku. Axir qoʻlingizdan kelgan biror ishni oʻz yurtimizda ham qilish mumkin-ku! Ana shunda oʻz uyingizda, farzandingiz bagʻrida boʻlasiz. Har kuni ularning quvonchi-yu koʻnglidagi gaplarini tinglash baxtiga erishasiz. Ana shunda biz tarbiyalayotgan bolalar koʻnglida boʻshliq aslo boʻlmaydi. Ana shunda beburd vatanfurushlar paydo boʻlmaydi.

Istagim, har bir farzand oʻz ota-onasi bagʻrida baxtli hayot kechirsin, hech bir oʻgʻil-qizning koʻnglida boʻshliq boʻlmasin!