ShAHIDLARNI YOʻQLANG DUODA

(Afgʻon urushi qatnashchilariga).

Afgʻon elda qolganlar haqqi,
Mangu qoʻnim topganlar haqqi.
Bagʻri qonga toʻlganlar haqqi,
Bir qiz quchmay oʻlganlar haqqi,
Shahidlarni yoʻqlang duoda.

Orzulari osmoncha boʻlib,
Baynilminal burchim deb bilgan.
Oʻzga yurtda jon taslim qilib,
Oʻn gulidan toʻqqizi soʻlgan,
Shahidlarni yoʻqlang duoda.

Nolalari koʻklarga yetgan,
Koʻksi oʻyiq otalar haqqi.
Zor-zor yigʻlab dunyodan oʻtgan,
Qaddi egik onalar haqqi,
Shahidlarni yoʻqlang duoda.

Uy toʻrida mixga ilingan,
Egasini kutar kemtik non.
Yurt jamoli nasib qilmagan,
Qasamyodga sodiq qolgan jon,
Shahidlarni yoʻqlang duoda.

Daydi oʻq yeb qancha qorakoʻz,
Tobutlarda kelishdi qaytib.
Istiqlolni koʻrmadi afsus,
Poki ruhlarini shod etib,
Shahidlarni yoʻqlang duoda.

Asabingiz buzishar baʼzan,
Nodon kaslar bujmaytib aftin.
Yoningizda,qatorda hamon,
Farzand suyib,koʻrmadi baxtin,
Shahidlarni yoʻqlang duoda.

Musofirlik qismati ogʻir,
Kechmishingiz taʼmlari taxir.
Uchratgandi alamli taqdir,
Yodda saqlab,doʻstlarni bir-bir,
Shahidlarni yoʻqlang duoda.

Zavq,shavq ila yonardi koʻzi,
Yosh edi u,navqiron yigit.
Aytolmadi eng soʻnggi soʻzin,
Yuragingiz kemirganda dard,
Shahidlarni yoʻqlang duoda.

Bugun safda yurganingiz baxt,
Olovlarda sinadi hayot.
Dilingizda chandiq umrbod,
Yuz oʻgirdi ulardan omad,
Shahidlarni yoʻqlang duoda.

Jangu jadallardan asorat,
Toʻrt muchalda armonli qusur.
Qoʻl,oyoqda,koʻzdagi illat,
Bersa hamki,tunu kun ozor,
Shahidlarni yoʻqlang duoda.

Tub burilish,oʻzgardi zamon,
Hurlik keldi,ozoddir Vatan.
Noz neʼmatga toʻla dasturxon,
Oʻtgan kunlar qaytmas hech qachon,
Shahidlarni yoʻqlang duoda.

Tugamaydi dunyoning kami,
Shodon kulib yashangiz har dam.
Unutgancha tashvishu gʻamni,
Tetik boʻlib toʻqson,yuzda ham,
Shahidlarni yoʻqlang duoda.

Ahmadxon Obidxon, Oʻzbekiston yozuvchilar uyushmasi aʼzosi, shoir, IIV faxriysi, isteʼfodagi podpolkovnik, Jizzax viloyati