DORILOMON KUNLAR ShUKRONASI

Keksalarimiz duoga qoʻl ochganlarida eng avvalo elda tinchlik-xotirjamlik boʻlgay, deya tilak aytishlari bejiz emas. Boisi ular notinch, qahatchilik zamonlarni, urushlarni koʻrgan, har bir tongni Allohdan frontdagi yaqinlarining omonligini soʻrab qarshi olishgan, shahid boʻldi, bedarak ketdi, degan xabarlardan yuraklari bezillab qolgan. Ha, ular tinchlikning qadrini bizdan koʻra chuqurroq anglashadi, qadrlashadi.

Mangʻit shahrining "Doʻstlik” mahallasida istiqomat qiluvchi Rajab ota Kazakov el osoyishtaligi uchun Ikkinchi jahon urushida jonini ayamay jang qilgan jasur oʻgʻlonlardan biri.

U ayni kuch-quvvatga toʻlgan navqiron 22 yoshida, hozirgi "Oʻrta qalʼa” ovuli hududidagi xoʻjalikda tabelchi, hisobchi yordamchisi boʻlib ishlab yurganida urush boshlanganligi toʻgʻrisida mudhish xabar tarqaldi. Hammaning koʻngliga gʻulgʻula solgan xabardan hafta oʻtmayoq zabardast, intiluvchan va jasur yigitlar birin-ketin harbiy xizmatga chaqirila boshladi. U 1942-yilning 18-iyun kuni armiyaga yoʻl oldi. Qisqa muddatli tayyorgarlik mashqlarining oʻzidayoq urush dahshatlarini yurak-yurakdan his etdi. Janggohlar esa... beayov, beomon edi. Voronejni, Ukrainani dushmanlardan ozod qilishda qatnashgan Rajab Kazakov 1944-yilda yarador boʻlib, safga yaroqsiz boʻlib qolgani uchun Mangʻitga qaytdi. Qaytib kelgach, ancha muolajalardan soʻng yana avvalgi ishini davom ettirdi. Biri biridan mehribon va oqil 7 nafar oʻgʻil, ikki nafar qizning otasi boʻldi.

- Nevara, chevaralarim sanogʻidan adashib ketaman, baʼzan. Buyam Yaratganning bir inoyati. Shularni berganiga shukr, tinch-osoyishta kunlarimizga shukr.

Otaxonning tilidan shukronasi tushmaydi. Atrofida zurriyotlari parvona boʻlib, el-yurtning shunchalik hurmat-ehtirom koʻrsatayotganidan, eʼzozlayotganidan, Amudaryo xizmat koʻrsatish va servis kasb-hunar kolleji oʻqituvchilar va oʻquvchilar jamoalarining doimiy xabar olib turganidan jismiga quvvat kirganday boʻladi, 96 yoshga kirsa-da choʻzilib yotgisi kelmaydi.

Elchilikda, toʻy maʼraka koʻp. Qolaversa, otaxon jismonan va ruhan charchogʻini yozadigan tomorqasi, hovlisi atrofini oʻrab turgan mevali, manzarali daraxtlari bor. Ularga qarash, ishlov berish – eng sevimli mashgʻuloti. Biz otaxon bilan – iloyo shu gʻayratingizga koʻz tegmasin, yana uzoq umr koʻring, - deya tilak tilab xayrlashdik.

Oygul RAJABOVA.