VATANIMIZ OSOYIShTALIGI YOʻLIDAGI XIZMATLAR UNUTILMAYDI

Tumanimizning Amir Temur nomli ovulida tugʻilib, voyaga yetgan, oʻrta maxsus maʼlumot olib, tuman ichki ishlar boʻlimida namunali xizmat qilib yurgan oilaning yolgʻiz charogʻboni Ortiqboy Yakubovning ham hali ushalmagan orzulari bisyor edi. Yolgʻiz oʻgʻil boʻlsa-da, ota-onasini ardoqlab, hayotlaridan mamnun etishni istardi, farzandlarini bor mehrini berib, halol insonlar qilib voyaga yetkazmoqchi, umr hamdami Gulora bilan ularning kamolidan quvonib yashamoqchi edi.

Afsus, uning oilasiga mehri cheksiz boʻlsa-da, bu baxtiyor oshyondagi vaqti, xizmatchilik-da, juda kam boʻlardi. Yoʻliga koʻz tikib bedor oʻtirgan ota-onasiga eshikdan kirib salom berib, "qanday jazoingiz boʻlsa, tayyorman”, – derdi hazil bilan qoʻlini chakkasiga  tirab.

– U kishiga nega uy yumushlariga qaramaysan, yo nega bizni yoʻlingga ilhaq qilib kech qaytasan, deb qaynotam ham, qaynonam ham hech tanbeh bermagan. Eshikdan kirib kelishi bilan oilamiz uchun goʻyo "olam guliston” boʻlib ketardi, tinchlik, omonlikmi, deya soʻrardik, xolos, – deydi Ortiqboy akaning turmush oʻrtogʻi Gulora opa. – Chunki mustaqillikning ilk yillarida xalq orasida besaranjomlik keltirib chiqarishga uringan, moddiy yetishmovchiliklarni roʻkach qilib, sodda odamlarni mustaqillikka qarshi qayrashga harakat qilgan gʻalamislar, ozgina yetishmovchiliklarga chidamay, birovning mol-mulkiga koʻz olaytiradiganlar ham bor edi-da.

Shu boisdan ham oʻsha vaqtlarda Ortiqboy Yakubov singari ichki ishlar idoralari xodimlari vaqt bilan hisoblashmay ishlashiga toʻgʻri kelgan. Buni ular oʻzlarining  insoniylik burchi, deya hisoblashgan, ishdan charchab kelib, endigina uyida bamaylixotir dasturxonga qoʻl uzatgan vaqtida chaqirib qolishsa, zudlik bilan yana xizmat libosini kiyib, ishga borishgan.

... Oʻsha 1992 yilning 21-dekabrida xizmat vazifasida uch kungacha qolib ketgan Ortiqboy Yakubovning  uyiga qaytganidan quvongan yaqinlarining quvonchi uzoqqa choʻzilmadi: ratsiya orqali xabar olgach, u endi ovqat  olib kelayotgan xotiniga "sizlar yeb turaveringlar”, deganicha xizmat mashinasiga oʻtirdi. Afsus... lagandagi suzilgan nasibasi sagʻir qolishini oʻsha paytda kim bilibdi, deysiz?

34-yilgina umr koʻrgan Ortiqboy Yakubovdan ota-onasiga, rafiqasiga, farzandlari Sulaymon, Gulmirza, Roʻzimboy, Muboraklarga (Yorqinoy otasi vafotidan soʻng dunyoga kelgan) uning qisqagina diydori, cheksiz mehr-muhabbati, halol, fidoyi mehnati tufayli erishgan sharafi, ayriliq dogʻi meros boʻlib qoldi.

Uni nafaqat yaqinlari, balki Vatanimiz tinchligi va osoyishtaligini saqlashdek muqaddas burchini bajarish yoʻlida jonini ayamagan oʻgʻlonini butun xalqimiz hech qachon unutmaydi. Hamon qutlugʻ sanalarda Oʻzbekiston Respublikasi Ichki ishlar vazirligi, Respublika va tuman rahbariyati uning oila aʼzolarini yoʻqlashadi, marhumning xotirasini yod etib, ruhini shod qilishadi. Chunki Vatan aziz, Vatan osoyishtaligi yoʻlidagi jasoratlar hech qachon unutilmaydi.

Ot oʻrnini toy bosib, Ortiqboy Yakubovning kasbini hozir oʻgʻli Sulaymon davom ettirmoqda. Qaynonasi va qaynotasiga ham oʻgʻil, ham kelin boʻlib xizmat qilib, soʻnggi yoʻlga kuzatgan Gulora opa farzandlarining hammasini kasb-korli, oilali qildi, qoʻsha-qoʻsha nevaralar suyish baxtiga muyassar boʻldi, kemtik boʻlgan baxtini, ayriliq dardini ular bilan ovunib yengdi, bir umr tinchlik himoyachisining ayoli boʻlganligidan faxrlanib yashab kelmoqda.

Yurtimizda 9 may – Xotira va qadrlash kuni keng nishonlanayotgan qutlugʻ kunda yigit yoshida bu hayotdan ketgan, bugungiday tinch hayotimiz uchun kurashgan Ortiqboy Yakubovni eslab, xizmatlarini eʼtirof etishni insoniylik burchimiz deb bildik.

Oygul RAJABOVA.

Suratda: O.Yakubov.