Jayxun ilhomlari
Chiroq
(Yaqin oʻtmish gurungi)
Bekat. Toʻrt-besh yigit davrani oʻrab,
Turibdi “taksist”dan yolvorib soʻrab:
Akkumulyator toʻzsa, tashlama sira,
Eskirgan boʻlsa ham menga ber, joʻra.
...Sutkada uch soat yonadi chiroq,
Yorugʻlik amalin qilish shart, biroq.
Solyarka falon soʻm! Ha, undan koʻra,
Akkumulyatoring menga ber, joʻra.
Tong bilan yumushga bormasak boʻlmas,
Yuz-qoʻlga iliq suv olmasak boʻlmas.
Minnatsiz, turtinib yurgandan koʻra,
Akkumulyatoring menga ber, joʻra.
Oʻninchi lampaning shishasi qurum,
Olmasam boʻlmaydi piligin gulin.
“Svetodiod” zoʻr lampadan koʻra,
Akkumulyatoring menga ber, joʻra.
Mashaqqatlar yomon, aytasan nesin,
Ketkazib boʻlmaydi qoʻlingdan isin.
Menga ishonmasang, qoʻshnidan soʻra,
Akkumulyatoring menga ber, joʻra.
Endi elektr tok qachon keladi,
Qachon uy yorishar, Xudo biladi.
“Bilmayman!”–dedi-ku hov fermer toʻra,
Akkumulyatoring menga ber, joʻra.
Koʻrdim, starterga yetmaydi kuchi,
Itarib yoqmoq ham uyat sen uchun.
Yangisin ol! Bizdan bir palovtoʻra,
Akkumulyatoring menga ber, joʻra.
–Shukur! Bizda gaz, tok boʻldi farovon,
Qish-u yoz uyimiz issiq, charogʻon.
Puling ham kerakmas, xaltangga oʻra,
Eski akkumulyator seniki, joʻra!
Tursunboy Abdullayev.
Tushlarimda sizni koʻray
Yaratgan Egamga iltijo qilib,
Onamning tushimga kirishin soʻrdim.
Necha yillar siymongiz sogʻinib yurib,
Bugun tushlarimda men Sizni koʻrdim.
Siz bilan uygʻondi bugungi tonggim,
Maʼyuslanib yana oʻylarga toldim.
Tashvishli dunyoning gʻalvalari-yu,
Yolgʻon ertagiga aldanib qoldim.
Gʻam choʻkkan koʻnglimni ovutish uchun
Mayliga onajon, aldanib yuray.
Iltijom Egamga yetgan onlari,
Tushlarimda faqat, men Sizni koʻray.
Xushroʻy EShChONOVA.
ShUNChAKI EMAS
Men shunchaki tugʻilmaganman,
Men shunchaki yasholmayman, bas.
Yuragim shunchaki urmagay,
Muhabbatim shunchaki emas!
Oʻtirmasman dilimni dogʻlab,
Zogʻlar chiqib olsa tegramga.
Yaxshilikni nonday ulugʻlab,
Sigʻinaman faqat Egamga.
Shunchakimas dardlarim, shaksiz,
Bekorgamas ayriliq, diydor.
Hayot menga yuborgan tashvish,
Sinovlarda bir xosiyat bor.
Qizgʻaldoqlar menga dugona,
Doʻstim erur jumlai bashar.
Men yigʻlasam boʻlib parvona,
Atrofimda aylanar qushlar.
Shunchaki kelmadim dunyoga shu kez,
Hech shunchaki yasholmasman, bas.
Yuragimni oʻrtaydi bir his,
Tuygʻularim shunchaki emas!..
Aziza MADRAHIMOVA.
Qachon koʻrishamiz?
Hayot bir imtihon, sinovlari moʻl.
Ajralishdi qoʻllar, ayro tushdi yoʻl.
Koʻrishguncha xayr, jonim omon boʻl.
Qachon koʻrishamiz, Xudo biladi!
Ketaman, deganga sabab shart emas.
Mensiz yashash senga ogʻir dard emas.
Oʻz soʻzidan qaytgan aslo mard emas.
Qachon koʻrishamiz, Xudo biladi!
Men-chi jim, tilimni yutgancha qoldim.
Qoʻlimda gulimni tutgancha qoldim.
“Har doimgi joy”da kutgancha qoldim.
Qachon koʻrishamiz, Xudo biladi!
Bilaman, izingda oshiqlar toʻpdir.
Nigohing koʻzimga qadalgan oʻqdir.
Koʻrsam, senga aytar gaplarim koʻpdir.
Qachon koʻrishamiz, Xudo biladi!
Sen ketding, yoʻlingda qoldim intizor.
Koʻzlarimga sensiz ikki dunyo tor.
Yana koʻrishmoqqa umidlarim bor...
Qachon koʻrishamiz, Xudo biladi!
Bir kun shum shaytonning tegib laʼnati.
Chin dunyoga ketsak, kelib navbati.
Men – bir doʻzaximan, sen – bir jannati.
Qachon koʻrishamiz, Xudo biladi!
Soʻzlarimga quloq osmading, ay, yor.
Oʻzingcha magʻrursan, oʻzingcha ayyor.
Ming marta soʻradim – javobing tayyor:
– Qachon koʻrishamiz?
– Xudo biladi. . .
Komronbek Kamol,
Qangli ovuli.
Mehr – koʻzda
Dardga davo istasang,
Shunday shifo bor soʻzda.
Buni unutmang aslo,
Azizlar, mehr – koʻzda.
Qalb tasalli istasa,
Soʻzga boʻladi muhtoj.
Bunday paytda, ey doʻstim,
Qovoq uyma, qalbing och.
Seni kutar oilang,
Ota-onang intizor.
Sogʻingansan-ku axir,
Bir bor sen ham yoʻqlab bor.
Axir diydor gʻanimat,
Ularni sen yoʻqlab qoʻy.
Yaqining gar yoʻqotsang,
Qolar undan shirin oʻy.
Umr – oqar bir daryo,
U hech qachon toʻxtamas.
Baxtli oʻtgan bugunga,
Ertangi kun oʻxshamas.
Yana aytaman takror:
–Mehr – koʻzda, unutma.
Arazlagan yaqining,
Qachon kelishin kutma!
Sen uning yoniga bor,
Koʻnglin olgin va yarash.
Yelkangdan togʻ yiqilsin,
Oʻzgarsin, dunyoqarash.
Iroda Yerdosheva,
38-maktab oʻquvchisi.
Ustoz
Kunlar sayin sogʻinchlardan qaynaydi qalb,
Ustozlarim mehri sabab, bilmayman dard.
Ulugʻ neʼmat, ulugʻ qadr sizga boʻlsin,
Siz anglatgan dunyolarga tegmaydi gard.
Shoʻxligimiz koʻtargan ham siz boʻlasiz,
Koʻnglingizga tegar boʻlsak, jim kulasiz.
Shogirdingiz yuragida siz hamisha,
Ustozlarim, mangu porlab turasiz.
Dildora RAJABOVA.
Dil isyoni
Xoinlar bor azaldan:
Xiyonatdir quroli.
Nomardlik hech oʻlmagan,
Axrimanning qaroli.
Manqurt misol kimsalar
Tugʻilsa kim gunohkor?
Kimdir emas, butun xalq
Boʻlar dardga giriftor.
Ona, angla kimliging,
Farzandingni oʻldirma.
Ota, sendan ulugʻroq
Koʻngillarni sindirma.
Vatan – bu men, deganlar
Hayot ichra mashʼaldir.
Dil ziyoga yoʻgʻrilsa,
Iblislari qamaldir.
Bedor bilar: yurt nedur,
Uygʻoq oʻtar hamisha.
Jism omon tugʻilgay,
Ruh tugʻilsa pokiza.
Qalbi zahar, til shirin,
Chin oʻgʻlingman demasin.
Maddohlari kerakmas,
Ulugʻ yoʻldan yurmasin.
OʻZI bergan suyuk xalq
Ul kungacha oʻlmaydi.
Bandasining zulmidan
Farishtalar asraydi.
Shahzod Anvar.
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
