Jayxun ilhomlari

BUGUN

Bugun tunni ötkazdim bedor,

Tinç yotmasdan – sözga xaridor!

Ilhom dardim böyniga olib,

Orom dami ketdi yöqolib.

Mana, bahor yana balqiydi,

Maʼno birla kuylar qalqiydi.

Köngil mulki köklarga yetar,

Yaxşilikni birodar etar.

Yaxşilikka barobar nima,

Yaxşilik deb aytsang ğam yema.

Naf bergani yelar sabo ham,

Şifo qilar endi havo ham.

Kelar mayin ipak soz – jarang,

Berar jonga yoqimli ohang!

Gullar endi dilni şod aylab,

Biz yaşaymiz bulbulday sayrab!

Jumaboy HIDOYaTOV.

 

Amudaryom, mangu böl omon!

Jayxun sohilida yaşnagan diyor,

Aholisi tinç, yaşar baxtiyor.

Bugun madhingga aytaman alyor,

Elim – Amudaryom, mangu böl omon!

Keksalar duoga oçib qöllarin,

Tilaklar mustajob, oçar yöllarin.

Baland imoratlar öng-u söllaring,

Elim – Amudaryom, mangu böl omon!

Yakdillik sababli işlaring olğa,

Yaxşi nom qoldirdi Rajabboy oğa.

Momo köpirdan to Jumaboy soğa,

Elim – Amudaryom, mangu böl omon!

Namuna, Xitoyim, Qiliçboy elim,

Qipçoq, Oq oltinim, bunça boy elim.

Kuyuk köpir, Zarbdor hamda Çoykölim,

Elim – Amudaryom, mangu böl omon!

Bekboy, Nazarxonda qöylar qözilar,

Ozodning kölidan baliq suzilar.

Elning dasturxoni, rizqidir bular,

Elim – Amudaryom, mangu böl omon!

Daryo yoqalaydi “qizil çol”lilar,

Qöllari qadoq va tili bollilar.

Soya solib turar huv, qora tollar,

Elim – Amudaryom, mangu böl omon!

Manğitim qolişmas Nukusdan bugun,

Işlab tolmaydilar, bölmagay yakun.

Obod bölib borar şahrimiz kun-kun,

Elim – Amudaryom, mangu böl omon!

Farhod Avezov.

 

ANOR

Boşida bordir toji,

Mevalarning gultoji.

Köplab vitaminlar bor,

Nomi-çi, uning anor.

Uni ol, isteʼmol qil,

Foydalidir buni bil.

Agar bölsangiz kamqon,

U bölar dardga darmon.

UZUM

Marjoni bor terilgan,

Unga maza berilgan.

Qamaşar boqsam közim,

Misoli yoqut – uzum.

Kelganida oltin kuz,

Öylamasdan tezda uz.

Savatga joyla şartta,

Asra qişga, albatta.

Iroda BEKIMBETOVA, 30-maktab öquvçisi.

 

YoŞLIGIM

Boğimdagi bahorim,

Könglimdagi ardoğim,

Sensan mening armonim,

Yoşligim oh, yoşligim.

Ötdi kunlar yaxşi-yomoni,

Ötdi umr kuzi, bahori,

Qaytişning yöq ortga imkoni,

Yoşligim oh, yoşligim.

Armon bilan köngil tölmas,

Çorlasang ham endi kelmas,

Tana qarir, köngil qarimas,

Yoşligim oh, yoşligim.

Borgan sari qadring bildim,

Sidqidildan qömsab qoldim,

Sen haqingda öyga toldim,

Yoşligim oh, yoşligim.

Tursungul MATSAFOYeVA, 20-maktab öqituvçisi.

 

Özbekiston – umumiy uyimiz

Uruş olovida yonganda dunyo,

Faşizm xavfida qolganda olam.

Öz ğam-u taşvişing unutgan holda,

Boşqalar özini öylagan damda,

Özgalarga berding non ila makon,

Jonajon Özbekiston, mangu böl omon!

Nihoyat, tinçlik barqaror bölda,

Boşimizdan uruş xavfi yöqoldi.

Boşpana berganlaring tuzing oqlab,

Yurtni tiklaş uçun bağringda qoldi.

Demak, dillarda bor diyonat, imon,

Jonajon Özbekiston, mangu böl omon!

Mustaqil yurtimda turli millatlar,

Yaratmoqda ahil ming xil neʼmatlar.

Dunyo ahli loldir şijoatiga,

Bir-birovga çeksiz hurmat-izzatlar,

Hamişa eʼtiborda bunda har inson,

Jonajon Özbekiston, mangu böl omon!

Nafisa Şukurullayeva,

48-sonli maktab öquvçisi.

 

ŞUKRONA

Ötayotir kunlarim,

Hayajonli damlarim.

Mehnatdan çarçamadim,

Bir lahza töxtamadim.

Xizmat qilib elimga,

Duosini oldim men.

Öğil-qiz – dilbandim-la,

Vatanga yor böldim men.

Mehnat bilan dilimda,

Zarra armon qolmadi.

Baxt balqidi yölimda,

Tildan şukrim qolmadi.

Şohsanam ÖROZALIYeVA,

Namuna MFY.

 

ATIRGUL

U gullarning şahlosi,

Gözallikning tanhosi.

Boğimdagi sunbulim,

Betakror atirgulim.

Kiygan rangli libosing,

Özingga yaraşadi.

Odamlar senga rosa,

Havas-la qaraşadi.

Hovlimizning körkisan,

Sen gullarning çiroyi.

Bizda seni deyişar,

Muhabbat tölin oyi.

Sening bu çiroyingdan,

Andoza olişadi.

Şoirlar senga atab,

Köp şeʼrlar yozişadi.

Nilufar OTAJONOVA.