JAYXUN ILXOMLAPI

Yaxshilar yodi

(“Sintez” guruhi musiqachisi

B.Xudoyberganov xotirasiga)

Ohanglarga joylab sohir navolarni,

Erkalatib tongda mayin sabolarni,

Muxlislari bergan edi baholarni

Hamon yangrar dilbar qoʻshiq, kuy-sozlari

Unutmaydi doʻstu shogird, ustozlari.

 

Ortib borar elda yodi – hurmatlari,

Yetti yoshu yetmish yoshli ulfatlari,

Hazillari, dilkash, shirin suhbatlari

Hamon yangrar dilbar qoʻshiq, kuy-sozlari

Unutmaydi doʻstu shogird, ustozlari.

 

Yashaydi el toʻyi, bayram, bazmida ham,

“Sintez”, ”Navo” – estrada vaznida ham,

Zamonaviy shoʻx oʻynoqi nazmida ham

Hamon yangrar dilbar qoʻshiq, kuy-sozlari

Unutmaydi doʻstu shogird, ustozlari.

 

Yorqin yulduz porlab chiqdi zamonida

Sanʼat arshi, sahna koʻshki – boʻstonida,

Oʻchmas yodgor nomi tarix maydonida

Hamon yangrar dilbar qoʻshiq, kuy-sozlari,

Unutmaydi doʻstu shogird, ustozlari!

Tursunboy

Abdullayev.

ZULFIYaGA

Zulfiya sheʼrida bir ajib sir bor,

Qandaydir diltortar, sokin, begʻubor.

Gohi shoʻx, koʻngilni ketar quvnatib,

Gohida koʻz yoshlab, qalbni tilkalar.

 

Xayolan kimgadir talpinaverar,

Qalban izlayverar qay bir makonni.

Oʻtmish va bugunning ichida yurar,

Sogʻinchlar oʻrtaydi oʻrtangan jonni.

 

Oʻqisam, tabassum inar yuzimga,

Baʼzan achchiq yoshlar toʻlar koʻzimga.

Zulfiya yangidan jonlanaverar,

Sheʼrlarin oʻqisam, mening nazdimda.

Mehribon ShOMUPODOVA,

1-sonli maktab oʻquvchisi.

OTAGA TIK BOQQAN ODAMNING...

Iymoni yoʻq, yoʻqdir Xudoyi,

Otaga tik boqqan odamning.

Ochilmagay aslo chiroyi,

Otaga tik boqqan odamning.

 

Osmonida quyosh porlamas,

Suhbatiga shayton chorlamas.

Yuzi qora, derlar yaramas,

Otaga tik boqqan odamni.

 

Qirqqa kirmay qarib qoladi,

Gʻam-alamdan qad bukiladi.

Har qadamda bir qoqiladi,

Umri xarob bunday odamning.

 

Olgʻa qarab yurmaydi ishi,

Boshida bor mudom tashvishi.

Odam qator koʻrmas hech kishi,

Otaga tik boqqan odamni.

 

Bir tekisda boʻlmas hayoti,

Baʼzan koʻkka yetar faryodi.

Shomurod der, bormi murodi,

Otaga tik boqqan odamning?!

Shomurod XOʻJANOV.

ISTAK

Qoʻllarim hech tinim bilmaydi,

Bilmadim, u neni koʻzlaydi.

Kelajakka olgʻa qadamni

Tashlamoqni  koʻngil istaydi.

 

Ezgulikni koʻzlayman har dam,

Yaxshilarni albat, qoʻllayman.

Yalqovlikka hech hushim yoʻqdir,

Kecha-kunduz tinim bilmayman.

 

Oq qogʻozni toʻldirib baʼzan,

Oʻylarimni toʻkib olaman.

Osmonlarga uchib xayolda,

Tinim bilmay ijod qilaman.

Dildora PAJABOVA, “Doʻstlik” mahallasi.

ZULFIYaXONIMGA

Qorlarning tagida,

Bahor uygʻondi.

Bahorni kuylovchi,

Koʻnglim toʻlgʻondi.

 

Boshimda doʻppi,

Egnimda atlas.

Oʻzbekning qiziman,

Taʼrif kerakmas.

 

Bahor kuychisi,

Ulugʻ Zulfiya.

Odamlar qalbiga,

Bitgan madhiya.

Nafisa Hamroyeva,

46-maktab oʻquvchisi.

ONAMGA

Hayot goh zulmat,

Goho qorongʻi.

Mehr-muhabbat,

Bu hayot tongi.

 

Yonimda bedor,

Aziz va suyuk.

Onajonim bor,

Men uchun buyuk.

 

Dardim olar u,

Yurak gʻashlansa.

Tunlar bedor u,

Koʻzlar yoshlansa.

 

Shukurlar boʻlsin,

Allohimga ham.

Mening jannatimdir,

Mehribon onam.

Latofat Boltaboyeva.

OTA-ONAM

Dunyoda bor bir odam,

Qalbiga sigʻar olam.

Soʻzlari dilga malham,

Udir mehribon onam.

Suyangan togʻim otam.

 

Soʻzlarida hikmat jam,

Bizni deb yashar har dam.

Omon boʻlsin deb bolam

Duo qilguvchi otam.

Va mehri ummon onam!

Olmagul TOʻLIBOYeVA, 40-sonli maktab oʻquvchisi.

Yurakdagi dard

(Dadasi tashlab ketgan qiz tilidan)

Dada! Bugun sizni juda sogʻindim,

Koʻzlarim sizni koʻrishga mushtoq.

Yana suratingiz bilan ovundim,

Bir joydamiz, lek koʻngillar yiroq.

 

Mana, uch oydirki, sizdan xabar yoʻq,

Yoʻqlamadingiz hech, munis qizingiz.

Yurakka otdingiz sogʻinch degan oʻq,

Izlab topolmadim bosgan izingiz.

 

“Qizlarim ahvoli ne ekan”? deya,

Kelmadingiz, bir bor izlab bizlarni.

Hayot charxpalagi aylanib, bir kun,

Juda sogʻinasiz mungli koʻzlarni.

 

Men va singillarim aybimiz nedir?

Javobsiz bu savol yuragim tigʻlar.

Sogʻina-sogʻina sizni qizingiz,

Alam va dard ila sadosiz izlar.

 

Ha! Men tugʻildim qiz bola boʻlib,

Nahot  shudir,  mening katta gunohim?

Yuragim bormoqda alamga toʻlib,

Hech kimsa bilmaydi faryod-u ohim.

 

Faqat qalam-qogʻoz boʻlar sirdoshim,

Unga toʻkiladi koʻngildagi dard.

Balki bu ham Alloh yuborgan sinov,

Barchasiga koʻnib yashamogʻim shart!

 

Men va singillarim – sizning qizingiz,

Biz baxtli boʻlishga haqqimiz yoʻqmi?

Axir bizlar sizning hayot izingiz,

Pavo koʻrganingiz gʻam degan oʻqmi?

 

Bugun bagʻringizda gul emas, alaf,

Guldek qizlaringiz sizdan olisda…

Yillar oʻtib, aslo kelmang biz taraf,

“Kechir”, demang yana mayin ovozda.

 

Alloh menga omad etganda hadya,

Bir kun tanilaman, shoira boʻlib.

Eslaysiz: “U mening qizginam”, deya,

Mening yutugʻimdan faxrga toʻlib.

 

Dada! Sizga uchta qiz berdi  Xudo!

Lek; “oʻgʻil emas”, deb kechdingiz bizdan.

Barcha otalarga eng soʻnggi soʻzim –

Ustun koʻrmang aslo, oʻgʻilni qizdan!  

Iroda EPDOShEVA.