JAYXUN ILXOMLAPI
Yaxşilar yodi
(“Sintez” guruhi musiqaçisi
B.Xudoyberganov xotirasiga)
Ohanglarga joylab sohir navolarni,
Erkalatib tongda mayin sabolarni,
Muxlislari bergan edi baholarni
Hamon yangrar dilbar qöşiq, kuy-sozlari
Unutmaydi döstu şogird, ustozlari.
Ortib borar elda yodi – hurmatlari,
Yetti yoşu yetmiş yoşli ulfatlari,
Hazillari, dilkaş, şirin suhbatlari
Hamon yangrar dilbar qöşiq, kuy-sozlari
Unutmaydi döstu şogird, ustozlari.
Yaşaydi el töyi, bayram, bazmida ham,
“Sintez”, ”Navo” – estrada vaznida ham,
Zamonaviy şöx öynoqi nazmida ham
Hamon yangrar dilbar qöşiq, kuy-sozlari
Unutmaydi döstu şogird, ustozlari.
Yorqin yulduz porlab çiqdi zamonida
Sanʼat arşi, sahna köşki – böstonida,
Öçmas yodgor nomi tarix maydonida
Hamon yangrar dilbar qöşiq, kuy-sozlari,
Unutmaydi döstu şogird, ustozlari!
Tursunboy
Abdullayev.
ZULFIYaGA
Zulfiya şeʼrida bir ajib sir bor,
Qandaydir diltortar, sokin, beğubor.
Gohi şöx, köngilni ketar quvnatib,
Gohida köz yoşlab, qalbni tilkalar.
Xayolan kimgadir talpinaverar,
Qalban izlayverar qay bir makonni.
Ötmiş va bugunning içida yurar,
Soğinçlar örtaydi örtangan jonni.
Öqisam, tabassum inar yuzimga,
Baʼzan aççiq yoşlar tölar közimga.
Zulfiya yangidan jonlanaverar,
Şeʼrlarin öqisam, mening nazdimda.
Mehribon ŞOMUPODOVA,
1-sonli maktab öquvçisi.
OTAGA TIK BOQQAN ODAMNING...
Iymoni yöq, yöqdir Xudoyi,
Otaga tik boqqan odamning.
Oçilmagay aslo çiroyi,
Otaga tik boqqan odamning.
Osmonida quyoş porlamas,
Suhbatiga şayton çorlamas.
Yuzi qora, derlar yaramas,
Otaga tik boqqan odamni.
Qirqqa kirmay qarib qoladi,
Ğam-alamdan qad bukiladi.
Har qadamda bir qoqiladi,
Umri xarob bunday odamning.
Olğa qarab yurmaydi işi,
Boşida bor mudom taşvişi.
Odam qator körmas heç kişi,
Otaga tik boqqan odamni.
Bir tekisda bölmas hayoti,
Baʼzan kökka yetar faryodi.
Şomurod der, bormi murodi,
Otaga tik boqqan odamning?!
Şomurod XÖJANOV.
ISTAK
Qöllarim heç tinim bilmaydi,
Bilmadim, u neni közlaydi.
Kelajakka olğa qadamni
Taşlamoqni köngil istaydi.
Ezgulikni közlayman har dam,
Yaxşilarni albat, qöllayman.
Yalqovlikka heç huşim yöqdir,
Keça-kunduz tinim bilmayman.
Oq qoğozni töldirib baʼzan,
Öylarimni tökib olaman.
Osmonlarga uçib xayolda,
Tinim bilmay ijod qilaman.
Dildora PAJABOVA, “Döstlik” mahallasi.
ZULFIYaXONIMGA
Qorlarning tagida,
Bahor uyğondi.
Bahorni kuylovçi,
Könglim tölğondi.
Boşimda döppi,
Egnimda atlas.
Özbekning qiziman,
Taʼrif kerakmas.
Bahor kuyçisi,
Uluğ Zulfiya.
Odamlar qalbiga,
Bitgan madhiya.
Nafisa Hamroyeva,
46-maktab öquvçisi.
ONAMGA
Hayot goh zulmat,
Goho qoronği.
Mehr-muhabbat,
Bu hayot tongi.
Yonimda bedor,
Aziz va suyuk.
Onajonim bor,
Men uçun buyuk.
Dardim olar u,
Yurak ğaşlansa.
Tunlar bedor u,
Közlar yoşlansa.
Şukurlar bölsin,
Allohimga ham.
Mening jannatimdir,
Mehribon onam.
Latofat Boltaboyeva.
OTA-ONAM
Dunyoda bor bir odam,
Qalbiga siğar olam.
Sözlari dilga malham,
Udir mehribon onam.
Suyangan toğim otam.
Sözlarida hikmat jam,
Bizni deb yaşar har dam.
Omon bölsin deb bolam
Duo qilguvçi otam.
Va mehri ummon onam!
Olmagul TÖLIBOYeVA, 40-sonli maktab öquvçisi.
Yurakdagi dard
(Dadasi taşlab ketgan qiz tilidan)
Dada! Bugun sizni juda soğindim,
Közlarim sizni körişga muştoq.
Yana suratingiz bilan ovundim,
Bir joydamiz, lek köngillar yiroq.
Mana, uç oydirki, sizdan xabar yöq,
Yöqlamadingiz heç, munis qizingiz.
Yurakka otdingiz soğinç degan öq,
Izlab topolmadim bosgan izingiz.
“Qizlarim ahvoli ne ekan”? deya,
Kelmadingiz, bir bor izlab bizlarni.
Hayot çarxpalagi aylanib, bir kun,
Juda soğinasiz mungli közlarni.
Men va singillarim aybimiz nedir?
Javobsiz bu savol yuragim tiğlar.
Soğina-soğina sizni qizingiz,
Alam va dard ila sadosiz izlar.
Ha! Men tuğildim qiz bola bölib,
Nahot şudir, mening katta gunohim?
Yuragim bormoqda alamga tölib,
Heç kimsa bilmaydi faryod-u ohim.
Faqat qalam-qoğoz bölar sirdoşim,
Unga tökiladi köngildagi dard.
Balki bu ham Alloh yuborgan sinov,
Barçasiga könib yaşamoğim şart!
Men va singillarim – sizning qizingiz,
Biz baxtli bölişga haqqimiz yöqmi?
Axir bizlar sizning hayot izingiz,
Pavo körganingiz ğam degan öqmi?
Bugun bağringizda gul emas, alaf,
Guldek qizlaringiz sizdan olisda…
Yillar ötib, aslo kelmang biz taraf,
“Keçir”, demang yana mayin ovozda.
Alloh menga omad etganda hadya,
Bir kun tanilaman, şoira bölib.
Eslaysiz: “U mening qizginam”, deya,
Mening yutuğimdan faxrga tölib.
Dada! Sizga uçta qiz berdi Xudo!
Lek; “öğil emas”, deb keçdingiz bizdan.
Barça otalarga eng sönggi sözim –
Ustun körmang aslo, öğilni qizdan!
Iroda EPDOŞEVA.
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
