ELIM MENING...
Elim mening, sinovlarga bosh egmagan,
Maydonlarda yelkasi hech yer koʻrmagan,
Bir-birining bolasini ayirmagan.
Qiyos boʻlsa togʻlar uning bardoshiga,
Togʻ nuragan, el yuragi nuramagan.
Necha-necha qirgʻinlardan omon oʻtib,
Orzu-umid, armonlarin toshga bitib,
Asrlardan-asrlarga nomi oʻtib.
Aylandi el maʼrifatning Quyoshiga,
Jahon aro ilm-u irfon tugʻin tutib.
Oʻshal tugʻ-la birlashmoqqa davʼat boʻldi,
Dunyo uchun tojli virus kulfat boʻldi.
Yuraklarda bugun mehr qudrat boʻldi,
Bagʻrin ochib elim doʻst-u qardoshiga,
Moʻʼmiyo-i malham kabi quvvat boʻldi.
Dard kelganda fidoyilar saylanadi,
Xalq yukini koʻtarmoqqa shaylanadi.
Bu bir sinov, sinovda jon qiynaladi,
Fidoyilik meros elning bolasiga,
Kim el desa, el mardiga aylanadi.
Bir yuz oʻttiz olti millat – ahil xalqmiz,
Mahallalar aro tinchlik hokim xalqmiz.
Erk atalgan saltanatga doxil xalqmiz,
Haq yoʻlida koʻrinmas yov kurashida,
Mushtarak dil – daryolarga sohil xalqmiz.
Yurt sogʻligi shior bugun yuraklarga,
Gard yuqmagay yosh, navnihol kurtaklarga.
Bir nido bor shom-u sahar tilaklarda:
Yo Allohim, izn berma koʻz yoshiga
Elim yetsin sogʻ-u omon yuksaklarga!
Yaxshi kunlar oldimizda, xush keladi,
Bu sinovlar koʻngillarda tush boʻladi.
Koʻpkarilar qizgan eng zoʻr kun keladi,
Aylanadi shunda elim toʻyboshiga –
Har kun Navroʻz, har tun Qadr tun boʻladi.
Uyda qoling! Uyga koʻchdi dorilfunun,
Uyga koʻchdi ilmi imon – masjid bugun.
Kezib yurar dunyo boʻylab makkor, malʼun.
Xalqim, degan koʻngillarning Kaʼbasiga,
Inshooloh, baxt yoʻllagay charxi gardun.
Uyda qoling! Taʼqiqlarni hikmat bilib,
Yuraklardan vahimali hisni quvib.
Haqni panoh va mehribon Xollaq bilib.
Siltov boʻling, mardonlarning bardoshiga,
Har dilga yor – Pasulini barhaq bilib.
Hikmat uqdim, men yuz burib Navoiyga,
Hikmat budir, demish: “Quloq tut Oʻziga,
Soʻngra Pasulullohu podshoh soʻziga”.
Elim mening qanot boʻlgay Yurtboshiga,
Qanot boʻlgay sogʻlom hayot parvoziga!
Pobiya YOʻLDOShEVA.
2020-yil 31-mart

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶